“ေမေမ…..ေမေမ………..”
“ဟင္..ဘာလဲသမီးရဲ႕”
ကုလားထိုင္ေပၚထိုင္လို႔ ေတြေတြေငးေငးျဖစ္ေနတဲျမရည္ သမီးေလးေခၚသံေတာင္ မၾကားမိေတာ့ေခ်။ လက္ကုိလႈပ္ရမ္းလိုက္ ေတာ့မွ အသိ၀င္လာတဲ့ကၽြန္မက ခ်က္ခ်င္းပဲ ျပန္ထူးလိုက္ရပါတယ္။
“ ေမေမ၊ ေဖေဖက ဘာလုိ႔ျပန္မလာေသးတာလဲဟင္၊ ေဖေဖျပန္မလာတာ ၃ ရက္ရွိၿပီေနာ္”
မ်က္ႏွာတည္တည္ေလးနဲ႔ လက္ကေလး ေထာင္လို႔ ေျပာလာတ့ဲ သမီးေလးရဲ႕ဟန္ပန္ေၾကာင့္ ျမရည္ ရင္ထဲ အမည္မသိေ၀ဒနာ တစ္ခု တိုး၀င္သြားပါတယ္။ သူ႔အေဖကိုစိတ္ေကာက္ေနဟန္ပံုေလးနဲ႔ ခ်စ္စရာ့သမီးေလးမ်က္ႏွာကို ကၽြန္မေသခ်ာၾကည့္ၿပီး ေတာ့-
“ ေဖေဖက ခရီးထြက္သြားတာပါ သမီးရဲ႕၊ ျပန္လာမွာပါ၊ ၿပီးေတာ့ သမီးအတြက္လည္း မုန္႔ေတြအမ်ားႀကီး ၀ယ္လာမွာ”
သမီးေလးကို အလိုက္သင့္ျပန္ေျဖေပးလိုက္ရေပမယ့္ မတင္မက်အေျဖဆိုတာ ကၽြန္မဘာသာ အသိဆံုးမဟုတ္လား။ ႏႈတ္ဖ်ားကထြက္သြားတဲ့ဒီစကား အမွန္တရားျဖစ္ပါေစ၊ အမွန္တရားျဖစ္ပါေစ………လို႔ ကၽြန္မဘာသာ ဆုေတာင္းလိုက္မိ ပါေသးတယ္။
ပတ္၀န္းက်င္ရဲ႕ တစြန္းတစကေန အရာထင္လာခဲ့တဲ့ ခင္ပြန္းျဖစ္သူရဲ႕အေၾကာင္းကို ကၽြန္မနားနဲ႔မဆန္႔ေအာင္ၾကားခဲ့ရပါတယ္။ ဘယ္သူေတြဘာေျပာေျပာ သူ႔ႏႈတ္က မေျပာမခ်င္း မယံုဘူးလို႔ ကၽြန္မ ဆံုးျဖတ္ၿပီးသား။ ျပႆနာတိုင္းမွာ အေျဖရွိတယ္လို႔ ကၽြန္မေမေမ သြန္သင္ခဲ့တာကို ကၽြန္မရင္ထဲမွာအၿမဲအမွတ္ရေနၿပီးသားပါ။ အေကာင္းဆံုးအေျဖျဖစ္ဖုိ႔ကိုေတာ့ မိမိဘာသာ ေရြးခ်ယ္ရမယ္တဲ့ေလ။ ျမရည္ ေမ့ေမ့ကို ေျပးျမင္လိုက္မိပါတယ္။ အၿပံဳးမပ်က္လမ္းခြဲခဲ့တဲ့ ေမ့ေမ့လို သတၱိမ်ိဳး ျမရည္မွာ မရွိဘူးေမေမ။
႐ိုးသားေအးေဆးတဲ့မိသားစုေလးဘ၀၊ ေပ်ာ္ရႊင္စရာ မိသားစုေလးကို ကၽြန္မ အလိုခ်င္ဆံုးဆိုတာ သူလည္းပဲအသိေလ။ ေႏြးေထြးၿပီး ေအးခ်မ္းတဲ့မိသားစုဘ၀ေလးက ကၽြန္မအလိုခ်င္ဆံုး အိမ္မက္တစ္ခုဆိုတာ သူေကာကၽြန္မပါ အသိဆံုး မဟုတ္ပါလား၊ ဒါနဲ႔မ်ားေတာင္ အျဖစ္အပ်က္ေတြက ကၽြန္မအတြက္ေတာ့ မလိုခ်င္တဲ့ ဆုလာဒ္ေတြပါလား…….ေအာ္…. ကၽြန္မအတြက္ေတာ့ ဘယ္အရာမွ လိုတိုင္းမျပည့္ခဲ့သလို ျငင္းဆန္ဖို႔လဲ အခြင့္အေရးနည္းခဲ့ရတယ္ေလ။
***-----***-----***-----***-----***-----***-----***-----***-----
“ေမေမ..ေမေမေရ…………မီးမီးကို ဒီပံုေလးေတြ ကူဆြဲေပးပါဦး….မီးမီးဆြဲတာမလွလို႔။”
စာအုပ္ကိုင္ၿပီးေျပးထြက္လာတဲ့ သမီးငယ္ေလးေၾကာင့္ ျမႏွစ္ အသာလွမ္းၾကည့္လိုက္ပါတယ္။ ေက်ာင္းကေပးလိုက္တဲ့ အိမ္စာ ေတြကို ေရာက္တာနဲ႔ခ်က္ခ်င္းလုပ္တတ္တဲ့ အငယ္ဆံုးသမီးေလးရဲ႕အက်င့္ကို မိမိအသိဆံုးမဟုတ္လား။ ေမာင္ႏွမ ၃ ေယာက္ထဲမွာ အငယ္ဆံုး၊ အေတာ္ဆံုးနဲ႔ အလိမၼာဆံုးျဖစ္တဲ့ သမီးငယ္ေလးကို ျမႏွစ္ေရာ ခင္ပြန္းသည္ပါ အရမ္းခ်စ္ၾကသလို၊ သူ႔အကိုနဲ႔အမေတြကလည္း ညီမငယ္ေလးမို႔ အရမ္းခ်စ္ၾကပါတယ္။
“ေဟာ..သခၤ်ာပံုေလးေတြပါလားသမီးရဲ႕ ေျပာ ေမေမ ဘယ္ပံုကိုဆြဲျပေပးရမလဲ”
“ ဒီပံု၊ ဒီပံု”
“ ဒါလား…..ေအာ္…ဒါက ပဥၥဂံ လုိ႔ေခၚတယ္သမီးရဲ႕ သူ႔က အနား ၅ နားရွိရမယ္ေလ၊ ၿပီးေတာ့ အနား ၅ နားရွိရင္ ၿပီးေရာဆိုၿပီး ျဖစ္သလိုဆြဲထားရင္ ဘယ္လွမလဲသမီးရဲ႕၊ စာအုပ္ထဲကျပထားတဲ့ပံုေလးအတိုင္းဆြဲရင္ ဘယ္ေလာက္လွသလဲ၊ သမီးေလး အမ်ားႀကီးဆြဲရင္ ကၽြမ္းက်င္လာမွာေပါ့ကြယ္”
“ ေအာ…..မီးမီးသိၿပီ…………။ ဒါက မီးမီး၊ ဒါက ကိုကိုနဲ႔မမ၊ အေပၚက ေဖေဖနဲ႔ေမေမ၊……..ဟုတ္တယ္မလားေမေမ”
သူ႔စိတ္ကူးေလးနဲ႔ပံုေလးကိုဆဲြလို႔ ႏႈတ္ကလည္းတတြတ္တြတ္ရြတ္ေနတဲ့ သမီးေလးဟန္ပန္က တစ္ကယ္ပဲခ်စ္စရာေကာင္းေန ပါတယ္။ ျမႏွစ္ တစ္ေယာက္ထဲမၿပီးခဲ့ သူ႔ကိုကို၊ မမနဲ႔ သူ႔ေဖေဖကိုလည္း ဆြဲထားတဲ့ပံုေလးကိုလိုက္ျပလို႔ သေဘာက်ေနတဲ့သမီး ငယ္ေလးအတြက္ေတာ့ ဒီပုံေလးက နမူနာေကာင္းေလးတစ္ခုပဲေလ။ ေအာက္ေျခကစလို႔ အေပၚကမိုးထားတဲ့ တန္းေလး ၂ေခ်ာင္းနဲ႔ ခ်စ္စရာ့ ပဥၥဂံ ပံုေလးေတြကို သမီးေလးသေဘာက်စြာနဲ႔ အမ်ားႀကီးကိုေရးဆြဲေနေတာ့တာ။ အဲ့ဒီေန႔ေလးကို ျမႏွစ္ ဘယ္ေတာ့မွမေမ့ေတာ့ေပ။
***-----***-----***-----***-----***-----***-----***-----***-----
 “ ျမရည္…..ျမရည္..သမီးေလး ဘာျဖစ္လာတာလဲ၊ ဘာျဖစ္လာတာလဲ၊ ေျပာေျပာ..ေမ့ေမ့ကိုေျပာ”
က်ဴရွင္ကျပန္လာတဲ့ သမီးေလးျမရည္ မ်က္ႏွာႀကီးစူပုပ္ၿပီး အိမ္ေပၚလွမ္းတက္လာကတည္းက အျပင္မွာတစ္ခုခု ျဖစ္ခဲ့တာ ေသခ်ာပါၿပီ။ အလိုမက်မႈတစ္ခုခုဆိုတိုင္း မ်က္ႏွာမွာေပၚလြင္ေနတဲ့ သမီးေလးက ဒီတစ္ခါ ဘာမ်ားျဖစ္ခဲ့ပါလိမ့္။ အိမ္ေပၚတက္ စကားမေျပာပဲ အိပ္ခန္းဆီသို႔သာ တန္း၀င္သြားတဲ့ သမီးေလးေနာက္ကို ေဒၚျမႏွစ္အေျပးလိုက္လို႔ အေမာတေကာ ေမးရပါၿပီ။
“ ဟဲ့… ဟဲ့..ဒါက ဘာျဖစ္ေနတာလဲ။ ေျပာပါ ေမ့ေမ့ကိုေျပာပါ။……….ျမ ..ရည္…”
ျမင္ရာျမင္ရာ အ၀တ္ေတြ၊ ပစၥည္းေတြကို ဆြဲလို႔ လြင့္ပစ္ေနတဲ့ သမီးငယ္ကို ကၽြန္မ ေလသံနဲနဲမာၿပီးေမးလိုက္မွ-
“ ဘာျဖစ္ရမလဲ ေမေမ၊ တစ္ခါမကေတာ့ဘူး။ ဒါပါနဲ႔ဆို ၃ ခါ၊ ၃ခါ၊ ဟြန္း မေျပာလိုက္ခ်င္ဘူး မိန္းမေတြ ေယာက္်ားရွားေနလားမသိဘူး  ကဲကိုကဲတယ္”
“ ေသခ်ာရွင္းရွင္းေျပာစမ္းပါ သမီးရယ္။ ေမေမ နားမလည္လိ႔ုပါ ”
“ ေမေမ အဲ့လို ဘာမွနားမလည္လုပ္ေန၊ ဟုိမွာ သူမ်ားေနာက္ပါေတာ့မယ္”
“ ဟဲ့ ဒါက ဘာစကားတုန္း၊ ဘယ္သူက ဘယ္သူ႔ေနာက္ ပါမွာတုန္း”
“ ဘယ္သူရွိရမလဲေမေမ ေဖေဖေပါ့၊  မိန္းမတစ္ေယာက္နဲ႔ သမီးေတြ႔တာ 3 ခါရွိေနၿပီ။ သမီးတို႔ဆရာမကို အိမ္ျပန္လိုက္ပို႔တဲ့လမ္းမွာ  သူငယ္ခ်င္းေတြျပလို႔ သမီးကျမင္တာ ေဖေဖကမျမင္ဘူး။ လမ္းေဘးက မုန္႔တီဆိုင္မွာ ေဖေဖက ရယ္လို႔ေမာလို႔၊ ဟြန္း…….ဟိုမိန္းမကလည္း မ်က္ႏွာႀကီးကုိၿဖီးလို႔….။
“ ေအာ္….ဘာမ်ားလဲလို႔ သမီးရယ္…. ဒီလိုပဲ အလုပ္ကိစၥနဲ႔ သြားတာ လာတာေနမွာေပါ့။  သမီးေဖေဖက အလုပ္မ်ားတယ္မလား၊ ဒီလိုပဲ လူေပါင္းစံုနဲ႔ သြားရလာရမွာေပါ့။ ဘာမွမဟုတ္ပါဘူးသမီးေလးရယ္။ မဟုတ္တာမေတြးနဲ႔ေနာ္ ငါ့သမီးေလး ငရဲႀကီးေနပါ့မယ္။”
ေဒၚျမႏွစ္ အသံကိုမနည္းထိန္းၿပီးေျပာလိုက္ရေပမယ့္ သမီးေလးကေတာ့ အေတာ့ကို၀မ္းနည္းေနပံုပါ။ အိမ္မွာဆို အေဖျဖစ္သူရဲ႕ တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ပံုစံကို သူတစ္သက္လံုးျမင္ေတြ႔လာခဲ့ရတာမလား၊ အၿပံဳးအရယ္နည္းၿပီး ေအးေဆးတည္ၿငိမ္တဲ့ သူတိ႔ုအေဖကို သူတို႔ဂုဏ္ယူမဆံုးခဲ့ေပ။ အျပင္မွာခုလို သြားတယ္၊ လာတယ္ဆုိေတာ့ သူ႔စိတ္ထဲ မခံခ်င္ျဖစ္ၿပီး၀မ္းနည္းလာပံုရပါတယ္။
စကားေတာင္ လုိအပ္မွေျပာေလ့ရွိတဲ့ ခင္ပြန္းသည္ကို ျမႏွစ္ေကာ ကေလးေတြကပါ ခ်စ္ေၾကာက္ရိုေသၾကပါတယ္။ ေလးေလးစားစားနဲ႔ တသက္လံုးေနလာခဲ့တဲ့သူတို႔အေဖကို ခုလိုမ်ဳိး မိန္းမငယ္ေလးနဲ႔ ရယ္ေမာေနတာကိုျမင္ေတာ့ သမီးေလးစိတ္ ထဲ အလိုမက်မႈေတြ ျဖစ္လာခဲ့တယ္ဆိုတာ့ ျမႏွစ္တြက္ဆမိပါတယ္။
ဘာရယ္လို႔မျဖစ္လာေသးတဲ့ ပုစာၦတစ္ပုဒ္ကို ႀကိဳတင္ၿပီးအေျဖမထုတ္ခ်င္ခဲ့။ အငယ္ဆံုးသမီးေလးေတာင္ 10 တန္းေရာက္ေနမွ သ၀န္တိုတာေတြ ဘာေတြလည္း ျမႏွစ္မေတြးတတ္၊ မသိတတ္ခဲ့ပါ။ ဒါေပမယ့္ မသိစိတ္ထဲကေနေတာ့ အရာရာကိုႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ ထားဦးမွဟု………………..။
***-----***-----***-----***-----***-----***-----***-----***-----
“ေမေမ..ေဖေဖဒီတစ္ခါခရီးသြားတာၾကာလိုက္တာ”
မီးဖိုေခ်ာင္ထဲထမင္းခ်က္ေနတဲ့ ကၽြန္မ၊ ေနာက္ကသိုင္းဖက္ၿပီးေမးလာတဲ့ သမီးေလးကို ကၽြန္မအၿပံဳးေလးနဲ႔ပဲ တုန္႔ျပန္လိုက္ပါတယ္။ ပထမတစ္ခါကတည္းက သံသယစိတ္ေတြျဖစ္တည္ေနတဲ့ သမီးေလးက သူ႔အေဖကို သံသယေတြနဲ႔သာ ျမင္ေနမိပါေတာ့တယ္။ 10 တန္းစာေမးပြဲက တျဖည္းျဖည္းနီးကပ္လာတာနဲ႔အမွ် စာေမးပြဲကိုသာ အာ႐ံုစိုက္ဖို႔ ကၽြန္မ မၾကာခဏ သတိေပးေနရပါတယ္။
“ ဘာေတြ ေတြးေနျပန္ပီလဲသမီးေလးရဲ႕ ေမ့ေမ့ကိုေျပာသြားပါတယ္ ဒီတစ္ခါ ရက္နဲနဲၾကာမယ္တဲ့”
“ ေမေမသိရင္ပီးတာပဲ၊ သမီးက ေမေမမသိဘူးထင္လို႔”
အိမ္ေရွ႕ဘက္လွည့္ထြက္သြားတဲ့သမီးေလးက အေ၀းေရာက္သြားေပမယ့္ စကားသံတို႔အနားမွာ လြင့္ပ်ံေနဆဲပါလား။ တစ္ဆက္တည္းမွပဲ လူမသိ၊ သူမသိ ဆံုးျဖတ္လိုက္တဲ့ ျမႏွစ္ရဲ႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို သားတို႔သမီးတို႔ နားလည္မွာပါဟု ေတြးလိုက္မိရင္းက သမီးေလးရဲ႕စာေမးပြဲ ျမန္ျမန္ၿပီးပါေစဟုသာ……………..။
***-----***-----***-----***-----***-----***-----***-----***-----
“ ေမေမ…ဒါ တကယ္လား၊ တကယ္လားဟင္ ေမေမ၊”
“ ဟုတ္တယ္သမီးတို႔၊ ကဲပါ လာလာ ထိုင္ၾကပါဦး၊ မတ္တပ္ႀကီးနဲ႔ကြယ္”
သားသမီး ၃ ေယာက္တို႔ အၿပိဳင္အဆိုင္ တစ္ေယာက္တစ္ေပါက္ေမးသံကို တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္နဲ႔ ျပန္ေျဖေပးေနတ့ဲ ျမရည္တို႔ ေမေမကို ျမရည္ အံ့ၾသမိပါတယ္။ ဆံုးျဖတ္ခ်က္တစ္ခုကိုခ်လိုက္ၿပီး၊ ကိုယ့္ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ကိုယ့္ဘာသာတာ၀န္ယူတဲ့ ခံယူခ်က္နဲ႔ အရာရာကို ေအးေဆးတည္ၿငိမ္စြာနဲ႔ ဆံုးျဖတ္ေျပာဆိုေနတဲ့ ေမေမက ျမရည္တိ႔ုအတြက္ေတာ့ တစ္ကယ့္သူရဲေကာင္းပါပဲ။
တစ္ဖက္သားမိန္းကေလးအတြက္ စဥ္းစားေပးလိုက္ၿပီး ခင္ပြန္းျဖစ္သူနဲ႔ေဆြးေႏြးကာ သမီးေလးစာေမးပြဲၿပီးတဲ့အထိ ေတာင္းပန္ ထားခဲ့တဲ့ေမေမ၊ ဟန္မပ်က္ေနခဲ့ေပမယ့္ ေမ့ေမ့ရင္ထဲ ဘယ္ေလာက္မ်ားေၾကကြဲေနတယ္ဆိုတာ ျမရည္တို႔ မသိခဲ့ပါလား။
ဘ၀ရဲ႕တစ္၀က္ေလာက္ထိ တာ၀န္ေက်ခဲ့တဲ့ ေဖ့ေဖ့ကိုလည္း နားလည္ေပးႏုိင္ဖို႔ ေမေမဘာလို႔မ်ား တတြတ္တြတ္ေျပာေနပါလိမ့္။
“ သားနဲ႔သမီးတို႔ သမီးတို႔ေဖေဖက သားတို႔သမီးတို႔ကို အားလံုးျပည့္စံုေအာင္ လုပ္ထားေပးခဲ့ၿပီပဲ။ အသိဥာဏ္၊ ကိုယ္က်င့္တရား၊ တာ၀န္ယူစိတ္နဲ႔ ျပည့္စံုတဲ့ပညာအရည္အခ်င္းေတြ အားလံုးျပည့္စံုေနပီပဲ။ ေဖေဖ့ကို နားလည္ေပးလိုက္ပါ။ တဖက္သား မိန္းကေလးကိုလည္း ကိုယ္ခ်င္းစာေပးလိုက္ၾကပါေနာ္”
အဲဒီေန႔က ျမရည္ 10 တန္းေျဖၿပီး ၁ လအၾကာမွာျဖစ္ပါတယ္။ မိသားစု ၄ ေယာက္ ဧည့္ခန္းထဲထိုင္ၿပီးစကားေျပာေနပုံက  ျမရည္ငယ္ငယ္ကဆြဲခဲ့တဲ့ မညီမညာ စတုဂံပံုပါလား။ တစ္ခါက စိတ္ကူးယဥ္လို႔ မိသားစုေလးသဖြယ္ ဆဲြခဲ့တဲ့ ငါးနားညီ ပဥၥဂံပံုေလးကို ျမရည္ ေျပးၿပီးျမင္ေယာင္လိုက္ပါတယ္။ ခု ျမရည္တို႔ရဲ႕ ငါးနားညီပဥၥဂံေလးက ေခါင္မိုးတစ္ခ်က္ ဟ သြားခဲ့ၿပီမဟုတ္လား။
ေမေမရဲ႕ဦးေဆာင္မႈေအာက္မွာ ျမရည္တို႔ေမာင္ႏွမေတြ ဘ၀ကို ေအးခ်မ္းစြာနဲ႔ေပ်ာ္ရႊင္စြာေနခဲ့ၾကတယ္။ ေမေမ့ဘက္က မိသားစု ေတြရဲ႕ ေႏြးေထြးတဲ့အရိပ္ေအာက္မွာ ျမရည္တို႔ေတြ မ်က္ႏွာမငယ္ေနခဲ့ၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္လည္းေလ တစ္ခါတေလေတာ့လည္း ေဖ့ေဖ့ကို သတိရမိၾကတာပဲ။ ျမရည္တို႔က ႏႈတ္ကဖြင့္ေျပာလို႔သတိၾကရေပမယ့္ ေမေမကေတာ့ တစ္ခါမွ မေျပာခဲ့။
ႏွစ္ေတြတျဖည္းျဖည္းၾကာလာတာနဲ႔အမွ် မမနဲ႔ ကိုကိုတို႔ အိမ္ေထာင္က်သြားၾကေတာ့ ေမေမနဲ႔က်န္ခဲ့ရသူက ျမရည္ပဲေလ။ ေမေမ့ရဲ႕အတြင္းစိတ္နဲ႔ ခံယူခ်က္ကို ျမရည္ပိုၿပီးနားလည္လာရပါတယ္။ တျဖည္းျဖည္းကုန္ျမန္လာတဲ့ အခ်ိန္ေတြၾကားမွာ ေမေမလည္းအသက္ကေလးရလာေတာ့ ျမရည္ကိုစိတ္မခ်ခဲ့ျပန္ဘူး။
“ ေမေမ သမီးအိမ္ေထာင္မျပဳခ်င္ဘူး ေမေမနဲ႔႔ပဲ တသက္လံုးေနမယ္ေလ ေနာ္”
“ ေအာ္……..သမီးေလးရယ္။ ဒီလိုလဲဘယ္ဟုတ္ပါ့မလဲ၊ အရာရာတိုင္းကို အေကာင္းခ်ည္း၊ အဆိုးခ်ည္းပဲ တြက္မထားရဘူးေလ၊ သမီးေလးလည္း ငယ္ေတာ့တာမွမဟုတ္တာ၊ ၿပီးေတာ့ ေမာင္ေအာင္ကလည္း သမီးနဲ႔ရင္းႏွီးၿပီးသားပဲဟာကို၊ သူကေလးကလည္း ငါ့သမီးေလးကို ခ်စ္ခင္စံုမက္ရွာတယ္မဟုတ္လား”
ေမေမ့ရဲ႕ေျပာစကားေတြက စကားဆိုးေတြျဖစ္ေနဦးေတာ့ ျမရည္နားထဲမွာ ေအးေအးၿငိမ့္ၿငိမ့္ေလးနဲ႔ပဲ ၀င္သြားမိမွာပါ။ မိန္းကေလး တစ္ေယာက္ရဲ႕ဘ၀တစ္ခုလံုးအတြက္ တစ္ခါတည္းေသာဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ျမရည္ ေမေမနဲ႔သာအတူတကြ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ပါတယ္။
အိမ္ေထာင္သက္ ၅ ႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္ထိ ေမေမရယ္၊ ကိုေအာင္ရယ္၊ ျမရည္ရယ္တို႔ အတူတကြေပ်ာ္ရႊင္စရာေနခဲ့ရေတာ့ ျမရည္ ၾကည္ႏူးမိတာေပါ့။ “ ေအာ္… တစ္ခါတေလေတာ့လည္း ဘ၀ဆိုတာ ေပ်ာ္စရာ၊ ၾကည္ႏူးစရာနဲ႔ ရင္ခုန္စရာေကာင္းပါလား” လို႔ ျမရည္ တိုးတိုးေလးညည္းၾကည့္ဖူးပါတယ္။
ေဟာ…ခုေတာ့ ျမရည္မွာ အသက္ ၄ ႏွစ္အရြယ္ သမီးေလးပင္ ရလာခဲ့ေလၿပီ။ တစ္ခါႀကံဳထားဖူးတဲ့ သံသယကို ျမရည္ ေၾကာက္မိပါတယ္။ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ ေမ့ေမ့လိုအျဖစ္မ်ဳိးမ်ားျဖစ္ေလမလားလို႔ ျမရည္ခဏခဏေတြးပူမိပါတယ္။
ခုလည္း ပတ္၀န္းက်င္က ေျပာလာတဲ့ စကားေတြ ျမရည္ၾကားေနခဲ့ရၿပီ။ ျမရည္ ေမေမ့လိုစိတ္ဓာတ္မ်ဳိးရွိပါ့မလား၊ ျမရည္ရဲ႕သမီးေလးကခုမွငယ္ငယ္ေလးရွိေသးတာ။ ၿပီးေတာ့ ကိုေအာင္၊ ကိုေအာင္က ျမရည္ကို ငယ္ငယ္ကတည္းက ခ်စ္ခဲ့တာပဲ။ ဘုရား၊ ဘုရား၊ ဘာမွမဟုတ္တာေတြ မျဖစ္လာပါေစနဲ႔……………………….။
“ေမေမ၊ ေမေမ၊ မီးမီးဗိုက္ဆာၿပီ”
“ ေအာ..သမီးေလး..”
ကၽြန္မဘယ္ေလာက္မ်ားအေတြးေတြမ်ားသြားပါလိမ့္။ အိပ္ေတာင္ေပ်ာ္သြားလားမသိ၊ သမီးေလးအသံၾကားမွ အသိတရားေတြ ျပန္၀င္လာခဲ့ရပါတယ္။
“ ေမေမ ခြံ႕ေကၽြးမယ္ေနာ္သမီး”
“ ဟုတ္”
ညေနစာကိုေစာေစာစားတတ္တဲ့သမီးေလးက ထမင္းကိုအားရပါးရစားေနေလရဲ႕၊ ေခါင္းေပၚတည့္တည့္ကတိုင္ထိပ္ကနာရီကို အမွတ္မထင္ေမာ့ၾကည့္လုိက္ေတာ့ နာရီေလးက ႀတိဂံပံုေလး၊ ကၽြန္မအရူးတစ္ေယာက္လိုထပ္ၿပီး ဆုေတာင္းမိျပန္ပါၿပီ။ ကၽြန္မတို႔ မိသားစု ၃ ေယာက္ ဘ၀တသက္လံုးေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ေနသြးရပါလို၏……လို႔။
“ ေဟး……………ေဖေဖျပန္လာၿပီ”
“ ဟင္…………ကိုေအာင္”
“ မေျပာမဆိုနဲ႔ တိုးတိုးေလးျပန္လာတာေပါ့ေလဟုတ္လား”
“ ဟုတ္တယ္ျမရည္ရဲ႕ မိန္းမနဲ႔သမီးေလးကို လြမ္းလို႔ေလ၊ ၿပီးေတာ့ ေနာက္တစ္ပါတ္က်ရင္ ကိုယ္တို႔ရံုးက ဟိုေကာင္မေလးေလ သိလား၊”
“ ဘယ္သူလဲ သီတာ လား”
“ ေအာ..င့ါမိန္းမက သိသားပဲ၊ ဟုတ္တယ္ သူမဂၤလာေဆာင္မွာ အဲဒါ ကိုယ္တို႔မိသားစုသြားၾကမယ္” 
“ဟယ္………………….”
ကၽြန္မဘယ္ေလာက္မ်ားေပ်ာ္လိုက္သလဲ၊ ကၽြန္မရင္ထဲကို ခဏေလာက္၀င္ၾကည့္ေပးၾကပါလားေနာ္။ တစ္ကယ္ေတာ့ ဘ၀ဆိုတာ ေတြးထားတာေတြလည္း မဟုတ္ပါလားလို႔ ကၽြန္မဘာသာေတြးလိုက္မိရင္းက ဒီတစ္ခါၿပံဳးလိုက္အတဲ့ အၿပံဳးေလးတစ္ခ်က္က အသက္အ၀င္ဆံုးပဲမဟုတ္ပါလားေနာ္………………….။
26.3.2014
စိမ့္စမ္းေရ











Read More
Posted by စိမ့္စမ္းေရ on Sunday, April 20, 2014

foot binding (aka Lotus Feet). ေျခစည္းျခင္း။ 






ငယ္ငယ္တုုန္းက ေျခေသးတရုုတ္မ ဆိုုတာ ၾကားဖူးတယ္။ ေျခေထာက္ေသးလိုု. ေခၚတယ္ထင္တာ။ အမွန္က တရုုတ္ျပည္မွာ ေျခစည္းတာကိုု ခုုေခတ္မွာ ေဒါက္ျမင့္ဖိနပ္စီးသလိုု သေဘာထားၾကတာပါ။ တန္ဖိုုးၾကီး ဖန္စီေဒါက္ျမင့္ဖိနပ္ အျမင့္ၾကီးစီးတာကိုု ခုုေခတ္မွာ ပိုုက္ဆံတတ္ႏိုုင္ျခင္း ခ်မ္းသာျခင္းရဲ့ အမွတ္အသားတခုုလိုု သေဘာထားၾကတယ္။ အဲ့ဒီေခတ္တုုန္းကလည္း ေျခေထာက္ေလး ခၽြန္ေနတာ (မသြားႏုုိင္ လမ္းမေလွ်ာက္ႏိုုင္ မေျပးႏိုုင္တာ) ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ ေနရလိုု. အခန္.သားထိုုင္ေနရတယ္ဆိုုတဲ့ social status တခုုကိုုျပခ်င္လိုု.ျဖစ္ပါတယ္။ တရုုတ္ေယာက်္ားေတြကလည္း အဲလိုုေျခေလး ေသးခၽြန္ျပီး ေနမွ အရမ္း attractive ျဖစ္တယ္ လက္ထပ္ဖိုု.သင့္ေတာ္တယ္လိုု. ယူဆၾကတယ္ဆိုုပဲ။

ေျခစည္းတာ ဘယ္ေလာက္ေခတ္စားလဲဆိုုရင္ ဆင္းရဲတဲ့မိသားစုုတစုုမွာ သမီးအၾကီးဆံုုးေမြးရင္ ေျခစည္းျပီး ပစားေပးထားရပါသတဲ့။ ေနာက္ေမြးလာတဲ့ သမီးေလးမ်ားက လယ္ထဲဆင္း ေကာက္စိုုက္ အလုုပ္ၾကမ္းလုုပ္ျ႔ပီး အဲဒီေျခေသးမကိုု လုုပ္ေကၽြးရပါတယ္။ ေျခမစည္းတဲ့မိန္းကေလးမ်ား အျမင့္ဆံုုးျဖစ္ရင္ေတာင္ မယားငယ္(cocubine) ေလာက္ပဲျဖစ္ၾကရပါသတဲ့။

မိန္းကေလးငယ္ငယ္ (၄နွစ္ကေန ၉ နွစ္)အရြယ္ကေန ေျခစည္းဖိုု. ဆံုုးျဖတ္ျပီးရင္ ပထမဆံုုးအဆင့္က ေျခေထာက္ကိုု ေရေနြးေတြ တိရိစၦာန္ေသြးေတြနဲ. ေဆးျမစ္ေတြနဲ.ေဆးျ႔ပီး နွိပ္နယ္ေပးရပါသတဲ့။ ျပီးရင္ ေနာက္တဆင့္ကေတာ့ ေျခမကလဲြဲလိုု. က်န္တဲ့ေျခေလးေခ်ာင္းစလံုုးကိုု ခ်ဳိးလိုုက္ရပါတယ္။ ျပီးရင္ အဝတ္နဲ. တရက္ကိုု သံုုးေလးနာရီစီ နွစ္ခ်ီျပီး စည္းထားလိုုက္တာပါပဲ။ ျပီးရင္ ေသးႏိုုင္သမွ် အေသးဆံုုး ဖိနပ္ကိုုစီးေပးထားပါတယ္။ အဲလိုုနဲ. ေျခေထာက္အရွည္ ေလးလက္မေလာက္ပဲရွိတဲ့အထိ စည္းရပါတယ္။

တရုုတ္ၾကီးေတြ ဘာလိုု. ေျခစည္းတာၾကိဳက္သလဲဆိုုရင္ ေျခစည္းတဲ့ အမ်ုုိးသမီးတေယာက္က လမ္းေလွ်ာက္ရင္ ေျခမေလးပဲ ေထာက္ေထာက္ျပီးေလွ်ာက္ရတာဆိုုေတာ့ ျမန္ျမန္လည္း မေလွ်ာက္နိုုင္ ယိုုင္တိုုင္ယိုုင္တိုုင္နဲ. ယိမ္းႏြဲ.ျပီး (မလဲေအာင္) ေလွ်ာက္ၾကတာကိုု သူတိုု.က အၾကိဳက္ေတြ.ပါတယ္ (ခုုေခတ္ ပင္ဆယ္လ္ဟီးလ္စီးသလိုုေပ့ါ)။ အဲဒါကိုုပဲ erotic ျဖစ္တယ္လိုု. ယူဆၾကပါသတဲ့။ခ်င္မင္းဆက္ (Qing Dynasty) က sex manual (အလဲ့ တယ္လာပါလား) မွာဆိုုရင္ အမ်ဳိးသမီးေတြရဲ. စည္းထားတဲ့ေျခနဲ. (ေျခအိပ္ဝတ္ျပီးမွေပါ့) ကစားတဲ့နည္း ၄၈ မ်ဳိးေတာင္ပါတယ္လိုု.ဆိုုပါတယ္။ တကယ့္ foot fetish သမားေတြ။ ေနာက္တခုုက အဲလိုုေျခစည္းတဲ့ အမ်ဳိးသမီးတေယာက္ဟာ ဘာ အိမ္မွဳကိစၥမွ လုုပ္ဖိုု.မလြယ္ပါဘူး။ ဘယ္မွလဲ မသြားရမလာရေတာ့ ေယာက်ၤားေတြက စိတ္ခ်တယ္ပါတယ္တဲ့။ ဒီမိန္းမ ဘယ္မွေျပးလိုု.မရဘူး ငါပိုုင္ျပီေပါ့ေလ။

ဒီေျခအိပ္ကိုု ခၽြတ္လိုုက္ရင္ေတာ့ သူတိုု.ၾကိဳက္ခ်င္မွၾကိဳက္ပါလိမ့္မယ္။ က်န္တဲ့ေျခေလးေခ်ာင္းက ေကာက္ေကြ.ျပီး ေျခဖဝါးမွာကပ္ေနတာဆိုုေတာ့ အဲ့အထဲကိုု ေရနဲ.စင္ေအာင္ေဆးဖိုု.ရာမလြယ္တဲ့အတြက္ မွဳိေတြတက္ျပီး နံေစာ္ေနတာပါပဲတဲ့။ တသက္လံုုး disable ျဖစ္သြားတာမ်ဳိးပါ။ ေနာက္ပိုုင္း anit footbinding campaign ေတြလုုပ္ျပီးမွ တျဖည္းျဖည္းေနာက္ပိုုင္းေပ်ာက္သြားတာျဖစ္ပါတယ္။ အလွအပအတြက္ အဆင့္အတန္းတခုုအတြက္ လက္ေကာင္းေျခေကာင္းေတြ အဓိပၺါယ္မရွိ က်ဳိးခဲ့ၾကရတာေပါ့။


 ေဖ့ဘုတ္ေပၚမွ ဖတ္ရသမွ်ကို ဗဟုသုတအျဖစ္ ျပန္လည္မွ်ေ၀ပါသည္။

Read More
Posted by စိမ့္စမ္းေရ on Sunday, March 30, 2014


မႀကီးေမၾကည္



ညေန 6 နာရီထိုးလို႔ ေမွာင္ရီပ်ဳိးစအခ်ိန္ဆိုရင္ေတာ့ ရပ္ကြက္တစ္ခုရဲ႕ေဒါင့္ခ်ဳိးေလးတစ္ခုမွ စာက်က္သံ၊ စာဖတ္သံတို႔ဆူညံေနတဲ့ စာသင္၀ိုင္းေလးကို ခပ္ေ၀းေ၀းကပင္ လွမ္းျမင္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ 

အလင္းေရာင္သိပ္မထြန္းလင္းေပမယ့္ အားရပါးရစာက်က္ ေနၾက၊ စာဖတ္ေနၾကတဲ့ ကေလးငယ္မ်ားရဲ႕ အသံမ်ားကေတာ့ အားရွိစရာထြက္ေပၚေနမွာပါ။

တလႈပ္လႈပ္တေရြ႕ေရြ႕နဲ႔ ေရြ႕လ်ားေနတဲ့ အရိပ္ႏွစ္ခုက ပူးသြားလိုက္၊ ခြာသြားလိုက္နဲ႔ အေ၀းကလွမ္းျမင္ေနရတာမို႔ စာက်က္ေနၾကတဲ့ ကေလးငယ္ေတြရဲ႕ မ်က္လံုးေတြက လမ္းမဘက္က အၾကည့္မခြာၾကေပ။

တျဖည္းျဖည္း နီးကပ္လာတဲ့ ထိုပံုရိပ္တို႔ သဲကြဲလာတဲ့အခါမွာေတာ့
“ဆရာမ..ဆရာမ.. ဧည့္သည္ေရာက္ေနလို႔”

အိမ္အတြင္းပိုင္းေလးမွာ စာျပေနတဲ့ကၽြန္မ  ၄ တန္းတပည့္ေလးရဲ႕အသံေၾကာင့္ အိမ္ေရွ႕ဘက္ဆီသို႔ လွမ္းၾကည့္လိုက္ပါတယ္။ ဧည့္သည္လာရင္ ဧည့္ခံစကားေျပာေနက် လူႏွစ္ေယာက္စာေနရာေလးမွာ အက်အနဧည့္ခံေပးထားတဲ့ ဧည့္သည္ ၂ေယာက္က ၅ ႏွစ္အရြယ္ကေလးမေလးတစ္ေယာက္နဲ႔ အိုမင္းစျပဳေနတဲ့ အန္တီတစ္ေယာက္ကို ျမင္လိုက္ရပါတယ္။ ေက်ာင္းလာအပ္တယ္ဆိုတာ မေမးပဲသိႏိုင္ေပမယ့္

“ဟို….အန္တီ”
“ဆရာမလား မသိဘူးေနာ္..၊ ဒီ ေျမးမေလးကို က်ဴရွင္ေလးထားခ်င္လို႔ပါသမီးရယ္ အဲဒါေလး……..”

ပါးစပ္ကလည္းေျပာ လက္ကလည္းလွမ္းကိုင္လာတဲ့ သန္မာတဲ့လက္ေတြက ကၽြန္မရဲ႕ညာလက္ဆီသို႔သာ။ အားကိုးတႀကီး ဆုပ္ကိုင္လိုက္တဲ့ ဒီလက္ေတြက အေၾကာၿပိဳင္းၿပိဳင္းထေနေပမယ့္ အားမာန္ေတြအျပည့္ က်န္ေနပါေသးတယ္။

“ေအာ္…ရတာေပါ့ အန္တီ..ထိုင္ပါ။ ထုိင္ပါ၊ လာ လာ သမီးေလး  ဆရာမဆီကိုလာ”

မူလထိုင္ေနရာမွ မတ္တပ္အေနအထားျဖစ္သြားၾကတဲ့ ေျမးအဖြားႏွစ္ေယာက္ကို ကၽြန္မကပဲဦးေဆာင္ၿပီးေတာ့ စကားလမ္းေၾကာင္း စ ေပးလိုက္ရပါတယ္။ အဖြားျဖစ္သူရဲ႕ ေမတၱာကိုလည္း လွစ္ခနဲ ျမင္လိုက္ရသလို စာသင္ခြင့္ရသြားတဲ့ ကေလးငယ္ရဲ႕မ်က္လံုး၀ိုင္း၀ိုင္းေလး၊ ေက်နပ္ပီတိျဖစ္သြားတဲ့ အဖြားျဖစ္သူရဲ႕ အားရေက်နပ္မႈေတြေရာေနတ့ဲ မ်က္၀န္းညိဳညိဳတို႔က ကၽြန္မတြက္ေတာ့ ေနာက္ထပ္အားေဆးတစ္ခုေပါ့။

စကားအတန္ၾကာေျပာၿပီးခ်ိန္မွာေတာ့ တီတီ လို႔ေခၚတဲ့ ဒီသမီးငယ္ေလးက  က်ဴရွင္တက္ခ်င္ေၾကာင္း၊ တျခားရပ္ကြက္ကလာခဲ့ ရေၾကာင္း စသည္စသည္ျဖင့္သာ။  ဖခင္မရွိေတာ့တဲ့ ဒီသမီးငယ္ေလးရဲ႕အေမကလည္း အေ၀းတစ္ေနရာမွာ။ အဖြားျဖစ္သူရဲ႕ လက္ေပၚႀကီးလို႔ အဖြားကိုအေမလို႔သတ္မွတ္ထားတဲ့ ႏုနယ္တဲ့ ဒီကေလးငယ္ရဲ႕မ်က္၀န္းတို႔ ဘာလို႔မ်ား အေရာင္မေတာက္ပါလိမ့္ဆိုတာ အေၾကာင္းေတာ့ေပၚလာခ့ဲေလၿပီ။ အသက္ 5 ႏွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ ကေလးငယ္ရဲ႕စိတ္ထဲမွာ ဘာေတြမ်ားေတြးေနသည္မသိ။ အဖြားရဲ႕လက္ကိုဆြဲလို႔ ျပန္ထြက္သြားခ်ိန္ထိ စာက်က္ေနၾကတဲ့ ကေလးငယ္မ်ားဆီသို႔ မ်က္လံုးက မခြာခဲ့ေပ။

ေအာ္…. မနက္ဖန္ဆိုရင္ ေနာက္ထပ္ ေက်ာင္းသူအသစ္ေလးတစ္ေယာက္ ကၽြန္မရဲ႕ဘ၀ထဲ ေရာက္လာေပဦးမည္။ တစ္နည္းေျပာရရင္ေတာ့ ဘ၀တစ္ခုအေၾကာင္း ထပ္သိရေပေတာ့မည္။ ဘ၀တစ္ခုရဲ႕ျဖစ္ပ်က္ေနပံုအေၾကာင္းထဲ ကၽြန္မ ၀င္ေရာက္လည္ပတ္ ရေပေတာ့မည္။

***----------***-----***-----***----------***-----***-----***----------***-----***-----

“ေဟာ သမီးေလး ေရာက္ေနၿပီလား။ ဘယ္သူလိုက္ပိ႔ုလဲသမီး”
“ဖြားဖြား”

တစ္ခြန္းထဲသာေျဖလို႔ ဟိုဘက္ျပန္လွည့္သြားတဲ့သမီးငယ္ေလးကသနပ္ခါး အေဖြးသားလိမ္းလို႔ ၾကက္ေတာင္စည္းကေလးနဲ႕၊ လွပတဲ့ ေခတ္ဆန္ဆန္အ၀တ္အစားေတြက တျခားကေလးေတြ အားက်စရာပင္။
အလုပ္ကကၽြန္မ ျပန္ေရာက္ခ်ိန္မွာေတာ့ အိမ္မွာ ကေလးမ်ားက စံုေနေပၿပီ။ 

အတန္းႀကီးကေလးမ်ားက ေနရာခ်ေပးလို႔ ကိုယ့္ေနရာမွာကိုယ္ ထိုင္ေနၾကတဲ့ကေလးငယ္ေတြၾကားထဲ မေန႔ကသမီးေလး တီတီကို ေတြ႔လိုက္ရပါတယ္။ အတန္းတူေတြနဲ႔ အတူထိုင္ေနတဲ့သမီးငယ္ကို ခဏထားခဲ့ၿပီး အ၀တ္အစားလဲဖို႔ ကၽြန္မ အိမ္ထဲသို႔ ၀င္သြားလိုက္တယ္ဆိုရင္ျဖင့္ အိမ္ေရွ႕ဘက္ဆီ မွာေတာ့ စကားေျပာသံတို႔ က်န္ရစ္ခဲ့ေလရဲ႕။

ကၽြန္မက ေက်ာင္းမွာတစ္ေနကုန္သင္ခဲ့ရသမွ်ေက်ာင္းစာေတြကို ရွင္းျပေပးျခင္းသာ၊ အတန္းႀကီးကေလးမ်ားက စာက်က္၊ သခၤ်ာတြက္၊ မသိတာ၊ နားမလည္တာေတြကို လာေမးၾက၊ တစ္ေန႔စာတစ္ေန႔အၿပီးလုပ္ၾကရတာဆိုေတာ့ က်ဴရွင္ၿပီးခ်ိန္ ဆိုတာကလည္း ပံုေသေတာ့မရွိေခ်။

အတန္းငယ္တဲ့ တီတီတို႔လိုကေလးငယ္ေတြက်ေတာ့ ကၽြန္မအနားမွာ ၀ိုင္းႀကီးပတ္ပတ္ဒူေ၀ေ၀ေပါ့။ ေက်ာင္းမတက္ရေသးတဲ့ ကေလးငယ္ေတြၾကားထဲမွာ တီတီက အသက္အႀကီးဆံုးျဖစ္ေနၿပီ။ ေက်ာင္းထားရမယ့္အခ်ိန္ကိုေက်ာ္လြန္ၿပီးမွ ေက်ာင္းတက္ရတဲ့ ကေလးငယ္တစ္ေယာက္ရဲ႕မသိစိတ္ထဲမွာ ဘယ္ေလာက္မ်ားအားငယ္ေနသည္မသိပါ၊ မ်က္ႏွာငယ္ေလးနဲ႔ ဟိုၾကည့္ဒီၾကည့္ျဖစ္ေနတဲ့ သမီးေလးတီတီကို ကၽြန္မ ရင္ခြင္ထဲခဏတာ ဆြဲသြင္းလိုက္မိပါတယ္။

ထူးထူးျခားျခား အျပဳအမူမ်ားျဖစ္သြားလားမသိ၊ ကၽြန္မကို ေမာ့ၾကည့္လာတဲ့ ကေလးငယ္ရဲ႕မ်က္၀န္းေလးေတြကို ကၽြန္မ ျပန္ၿပံဳးျပ ေပးလိုက္ပါတယ္။ ပံုမွန္ကေလးငယ္မ်ားထက္ ျမင္ျမင္ခ်င္းသံေယာဇဥ္ေၾကာင့္ သူေလးကိုေတာ့ ကၽြန္မအခ်စ္ေတြ ပိုမိျပန္ပါၿပီ။

၀ လံုးေလးေတြ တန္းစီေနေအာင္ ႀကိဳးစားေရးေနတဲ့ သမီးေလးတီတီကို အားလံုးနဲ႔မိတ္ဆက္ေပးၿပီးေတာ့ တစ္ဦးကိုတစ္ဦး ကူညီရိုင္းပင္းၾကေစဖို႔လည္း ထပ္မံၿပီးသတိေပးလိုက္ပါတယ္။ မိဘနဲ႔သားသမီးဆိုတာ အနီးဆံုးေပမယ့္ အတူေနရခ်ိန္နည္းရင္ တစိမ္းျဖစ္တတ္တာပဲေလ။ ကၽြန္မဆီေရာက္လာၾကေတာ့လည္း ကၽြန္မရဲ႕သားသမီးေလးေတြေပါ့။ 

က်ဴရွင္ဆင္းခ်ိန္ရယ္လို႔ သတ္သတ္မွတ္မွတ္မရွိေပမယ့္ 9 နာရီက ေနာက္ဆံုးပါ။ ပထမဦးဆံုးေန႔မို႔လားမသိဘူး သမီးေလးတီတီက ေပ်ာ္ေနပံုရပါတယ္။ ကေလးမ်ားအားလံုးႏႈတ္ဆက္ကာျပန္သြားသည့္တိုင္ တီတီတို႔အိမ္က မည္သူမွ လာမႀကဳိပါ။ 

“ တီတီ….သမီေလး…. ဖြားဖြားက လာႀကိဳမယ္လို႔ေျပာလား”
“ မီးမီး မသိဘူး”

လြယ္အိတ္ေလးကို လြယ္လို႔ အဖြားျဖစ္သူလာႀကိဳမယ့္လမ္းေလးကို ေငးေနတဲ့ သမီးေလးတီတီကို ကၽြန္မ လိုက္ပို႔ဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္။ မိဘလာမႀကိဳတဲ့ အားငယ္မႈကို ကၽြန္မငယ္ငယ္က ခံစားဖူးခဲ့ရတယ္ေလ။ ဘယ္လိုေျပာရမွန္းမသိတဲ့ အားငယ္တဲ့ေ၀ဒနာကို ဒီသမီးေလးကို ကၽြန္မ မခံစားေစခ်င္ဘူး။

“ ကဲ..လာ၊ သမီး ဆရာမတို႔ လမ္းေလွ်ာက္သြားၾကမယ္။ လမ္းမွာ အဖြားနဲ႔လဲ ေတြ႔ခ်င္ေတြ႔မွာေပါ့”
သမီးေလးတီတီကို လက္ဆြဲလို႔ ကၽြန္မတို႔ႏွစ္ေယာက္သားထြက္လာလိုက္ပါတယ္။ လမ္းမႀကီး ၂ ခုေလာက္ေက်ာ္ၿပီးမွ ေရာက္ခဲ့တဲ့ တီတီတို႔အိမ္က လမ္းအဆံုးမွာပင္။ 

“ ဖြားဖြား…ဖြားဖြား……….မီးမီး ျပန္လာၿပီ”
“ ေဟာ…ေျမးေလးျပန္လာၿပီ။ ဆရာမေရ ကၽြန္မလည္း ေျမးေလးကိုလာႀကိဳမလို႔ အဲဒါ ဟိုဘက္အိမ္ကို နာရီေမးေနတာ ခုေလးတင္ထြက္လာေတာ့မလို႔” 

တီတီ့အဖြားက အိမ္ထဲကေနထြက္လာၿပီး လမ္းမေပၚမွာရပ္ေနတဲ့ကၽြန္မကို ကမန္းကတန္းေျပာရွာပါတယ္။
“ဟုတ္၊ ရပါတယ္၊ ေနာက္ရက္ေတြေတာ့ လာႀကိဳေပးေနာ္၊ သြားလိုက္ပါဦးမယ္ အန္တီ”
“ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဆရာမရယ္”

ကၽြန္မျပန္လာတဲ့ လမ္းတေလွ်ာက္လံုးကို စိတ္မခ်ဟန္နဲ႔ အိမ္ထဲမ၀င္ေသးဘဲ ရပ္ၾကည့္ေနတဲ့ တီတီ့အဖြားကို ခပ္ေ၀းေ၀း ေရာက္တဲ့ထိ ကၽြန္မလွမ္းျမင္ေနရပါတယ္။ ေျမးအဖြားႏွစ္ေယာက္ေတာ့ ဘယ္လိုေတြက်န္ခဲ့တယ္မသိ၊ ကၽြန္မေတာ့ အျမင့္ဆံုးေျခလွမ္းတို႔နဲ႔ အိမ္အေရာက္သို႔သာ။

***----------***-----***-----***----------***-----***-----***----------***-----***-----

တီတီနဲ႔ကၽြန္မတို႔ေတြ တျဖည္းျဖည္းေက်ာ္ျဖတ္လာတဲ့ ေပ်ာ္စရာရက္ေလးမ်ားထဲမွ တစ္ရက္မွာေတာ့……………..
“ ေရာ့.. ကိုကိုတစ္ခု၊ မမတစ္ခု၊”

“အမယ္။ တီတီက မုန္႔ေတြေ၀ေပးေနလို႔႔ပါလား။ ဘာလို႔ မုန္႔ေတြ ေ၀ေနတာလဲသမီးရဲ႕”

 “မီးရဲ႕ မႀကီးေမၾကည္ေလ အဲဒါ ဟိုးအေ၀းႀကိးက ျပန္ေရာက္လာတာ မီးတြက္ မုန္႔ေတြမ်ားႀကီး၀ယ္လာတယ္၊ အကႌ်ေတြေကာ၊ စကတ္ေတြေကာ ၀ယ္လာတာ၊ မႀကီးေမၾကည္ကေလ ဒီတစ္ခါ မီးမီးနဲ႔ အၾကာႀကီးေနမွာတဲ့။ ဒီအကႌ်ေလးက ဒီေန႔မွ ၀ယ္လာတာ”

“ ဟုတ္လား။ ဒါဆုိ တီတီက ေပ်ာ္ေနတာေပါ့၊ ဒါ့ေၾကာင့္ ဒီေန႔ တီတီ အရမ္းလွေနတာ”

ကေလးငယ္ေတြလက္ထဲမွာ မုန္႔ထုပ္ေလးေတြကိုယ္စီနဲ႔ ၿပံဳးေပ်ာ္ေနၾကတဲ့ ျမင္ကြင္းေလးက တစ္ကယ့္သဘာ၀ အလွတရားပါ။ သနပ္ခါးအေဖြးသားနဲ႔ ၿပံဳးလို႔ေပ်ာ္ေနတဲ့ သမီးေလးတီတီက ေက်ာင္းသားအားလံုးထဲမွာ အသံအက်ယ္ဆံုးျဖစ္လို႔ေနေလသည္။ ေမာင္ႏွမသားခ်င္းမရွိဘူးလို႔ ေျပာသြားတဲ့ တီတီ့အဖြားမွာ ဘယ္က သမီးအႀကီးမတစ္ေယာက္ ရွိေနပါလိမ့္လို႔ ဘာမဆို္င္ ညာမဆိုင္ေတြးလိုက္မိပါတယ္။ 

လင္းလက္ၿပီးေတာက္ပလာတဲ့ ကေလးရဲ႕မ်က္၀န္းေလးေတြကို သူ႔ရ႕ဲမႀကီးေမၾကည္က ေတာ္ေတာ္လႊမ္းမိုးထားပံုရပါတယ္။ ပံုမွန္ထက္ ပိုၿပီး သြက္လက္ခ်က္ခ်ာေနတဲ့ သမီးေလးတီတီ့အေၾကာင္းက ကၽြန္မအေတြးမ်ားစြာကို ေနရာယူလိုက္ပါေတာ့တယ္။ ဒီေန႔ေကာ တီတီ့အဖြားလာမႀကိဳရင္ ခက္ရေခ်ရဲ႕လို႔ စိတ္ထဲက ေတြးလိုက္မိစဥ္မွာပဲ

“ ဆရာမ”
“ အင္း သမီး…… ေျပာ၊”
“ မီးမီးကို ဒီေန႔ မႀကီးေမၾကည္ လာႀကိဳမွာ”
“ ဟုတ္လား”

စာအုပ္ေလးကို လက္ကကိုင္လို႔ ခႏၶာကိုယ္က ဟိုဘက္ယိမ္းလိုက္၊ ဒီဘက္ယိမ္းလိုက္လုပ္ေနရင္းက ေျပာလာတဲ့ တီတီ့ရဲ႕ စကားသံကို ကၽြန္မေသခ်ာၾကည့္လိုက္ပါတယ္။ အရင္ရက္ေတြကနဲ႔ဘာမွမဆိုင္ပဲ စိတ္ထဲေပ်ာ္ေနတာေတြက မ်က္လံုးမွတစ္ဆင့္ ခႏၶာကိုယ္သို႔တိုင္ေအာင္ ဖြင့္လွစ္ျပေနတ့ဲ သမီးေလးရဲ႕ အမူအယာအားလံုးက အထူးအဆန္းေတြပင္။ 

ျပန္ခ်င္ေစာနဲ႔ စာေတြကိုအျမန္ၿပီးေအာင္ေရးထားတဲ့ သမီးေလးလက္ေရးေတြေတာင္ မလွပခ်င္ေတာ့။ ေဘးနားက ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေလးေတြက စလိုက္၊ ေနာက္လိုက္ လုပ္ေနတာကိုေတာင္ ၿပံဳးျပ၊ ရယ္ျပ လုပ္ေနတဲ့ တီတီေလးက သူ႔မႀကီးေမၾကည္အေၾကာင္းပဲ ထပ္ကာထပ္ကာ ေျပာလို႔ေနေလသည္။
“ ေအာ္…မႀကီးေမၾကည္၊ မႀကီးေမၾကည္”

မျမင္ရာကိုမွန္းဆလို႔ တီတီရဲ႕ မႀကီးေမၾကည္ကို ကၽြန္လည္းျမင္ဖူးခ်င္လွပါၿပီ။ အေမကိုမ်ား မႀကီးေမၾကည္ဟု ေခၚသလား၊ တျခားအေဒၚ၀မ္းကြဲေတြလား၊ အမ၀မ္းကြဲေတြလား ကၽြန္မ မေတြးတတ္ေတာ့။
သားသမီးတိုင္းရဲ႕ မသိစိတ္ေတာင့္တမႈက မိခင္ေတြပဲမဟုတ္ပါလား။ ခြဲျခားေနၾကရတဲ့ သားသမီးနဲ႔မိဘၾကားက မသိမသာ ေ၀းကြာမႈ၊ တြယ္တာမႈေတြက မျမင္ရတဲ့အရာေတြပင္။ ကၽြန္မရဲ႕ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ မျပည့္စံုၾကတဲ့ အရာေတြမ်ားလွ ေပမယ့္ အားလံုးက မိစံုဖစံု၊ ေမာင္ႏွမေတြနဲ႔ပင္။ 

ပံုစံမတူ တစ္မူကြဲေနတဲ့ အသိုင္းအ၀ိုင္းတစ္ခုက သမီးေလးတီတီကို စိတ္၀င္စားမိတဲ့ကၽြန္မ လြန္တယ္ဟုမထင္မိပါ။ 

“ေဟာ..လာၿပီ။ မႀကီးေမၾကည္…မီးမီးဒီမွာ”
လွမ္းေခၚလိုက္သံေၾကာင့္ ကၽြန္မလည္း တျခားေနရာမ်က္စိေရာက္ေနရာကေန လွမ္းၾကည့္လိုက္ပါတယ္။ အိမ္ထဲကို လွမ္း၀င္လာတဲ့ ေခတ္ဆန္ဆန္လွပေနတ့ဲ ညီမငယ္ေလးတစ္ေယာက္က တီတီ့ရဲ႕ မႀကီးေမၾကည္ ဆိုပါလား။

“ေအာ္..လာလာ ညီမ၊ ဒီမွာလာထိုင္ပါ။ တီတီရဲ႕ မႀကီးေမၾကည္ ထင္ပါတယ္။”
“ေအာ္. ဟုတ္ပါတယ္။ သမီးေလးက ေမၾကည့္သမီးပါ။ ငယ္ငယ္ထဲကသင္ေပးထားလို႔ ႏႈတ္က်ဳိးေနတာ”
“ တီတီက ေမၾကည့္အေၾကာင္းပဲ ဒီေန႔ ေျပာေနတာ။ သူေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္ေနပံုရတယ္၊ ေအာ္….ဒါနဲ႔ညီမ အခ်ိန္ရတယ္မလား၊ တျခားကေလးေတြကို ျပန္လႊတ္လိုက္မလို႔၊”

“ ေအာ္…ဟုတ္ ဟုတ္”
တျခားေက်ာင္းသားကေလးေတြျပန္သြားၾကေတာ့ ေမၾကည္နဲ႔ကၽြန္မ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကာ စကားေျပာျဖစ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ သူ႔ဘ၀အေၾကာင္းေလးကို ရင္ဖြင့္သြားရွာတဲ့ ေမၾကည္က အလြန္ဆံုးရွိမွ 25 ႏွစ္ေလာက္ပါ။ ကၽြန္မညီမအရြယ္ေလာက္ေလး မို႔လည္း ျမင္ျမင္ခ်င္း ကရုဏာ သက္မိခဲ့ပါတယ္။

“ သမီးေလးပိုးတီ အသက္ 1 ႏွစ္အရြယ္ေလာက္ကတည္းက ညီမတို႔လမ္းခြဲခဲ့ရပါတယ္။ 

ဘ၀ကိုရင္ဆိုင္ရင္းက ေရြးခ်ယ္မိခဲ့တဲ့ ေမၾကည္ရဲ႕လမ္းေၾကာင္းက အရက္ကုမၼဏီတစ္ခုရဲ႕ ၀န္ထမ္းပါ၊ နယ္ေတြကိုခရီးထြက္ရ၊ ညေနပိုင္းေတြမွာသာလုပ္ရတဲ့ အလုပ္ေတြရဲ႕အက်ဳိးကေတာ့ သမီးေလးနဲ႔ေမၾကည့္ကို ေ၀းသြားေစတာပါပဲ။”

“ေမၾကည္လည္းေလ တစ္ခါတေလ သမီးေလးရဲ႕ အေမလို႔ေခၚသံကို နားေထာင္ခ်င္မိတယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း အလုပ္ကို ျပန္လွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဒါေတြက နဲနဲအဆင္မေျပဘူးေလ။ ဒီေန႔ေတာ့ ကၽြန္မဆံုးျဖတ္လိုက္ပါၿပီ။ သမီးေလးအနားမွာပဲေနၿပီး သမီးေလးကိုျပဳစုေတာ့မယ္လို႔ေလ။”

“သမီးေလးက ညီမကို ဒီေန႔ ဘာေျပာလဲသိလား………။ “မႀကီးေမၾကည္…မီးမီးေလ..မႀကီးေမၾကည္မရွိရင္ အရမ္းပ်င္းတာပဲ” တဲ့ ၊ ညီမျဖင့္ မ်က္ရည္ေတာင္၀ဲမိတယ္အမရယ္။”

“ အေမကေျပာျပတယ္ေလ ဒီကဆရာမတို႔မိသားစုအေၾကာင္းနဲ႔ သမီးေလးအရင္လိုမဟုတ္ပဲ ေပ်ာ္ေနတဲ့အေၾကာင္းေတြေပါ့၊ ကၽြန္မျဖင့္ေလ ေက်းဇူးေတြတင္လိုက္ရတာဆရာမရယ္။ အဲဒါေၾကာင့္လည္း ခုလိုလာၿပီး ေအးေအးေဆးေဆး စကားလာေျပာတာပါ။”

“ ေအာ္..ညီမရယ္.. အဲ့ေလာက္လည္းမဟုတ္ပါဘူး။ တီတီေလးကို သူ႔အဖြားေက်ာင္းလာအပ္တဲ့ေန႔ကတည္းက သတိထားမိ ပါတယ္။ ကေလးက တစ္ခုခုမ်ားလိုေနသလားလို႔ေပါ့။ သူတျဖည္းျဖည္းနဲ႔ စာသင္ရတာေပ်ာ္လာတယ္ေလ။ ဒီက အကိုေတြ၊ အမေတြနဲ႔ဆိုေတာ့ သူလည္းအေဖာ္ရတာေပါ့။ ကဲပါ ခုေတာ့အားလံုးလည္း အဆင္ေျပေနတာဆိုေတာ့ ညီမလည္း စိတ္ပူစရာ မလိုေတာ့ဘူးေပါ့။”

“ ေက်းဇူးပါ ဆရာမရယ္။ ညီမကိုျပန္ခြင့္ျပဳပါဦးေနာ္။”

တီတီ့ကိုလက္ဆဲြလို႔ ျပန္သြားၾကတဲ့ ေမၾကည္တို႔သားအမိႏွစ္ေယာက္ကို ကၽြန္မအတန္ၾကာေငးေနမိပါတယ္။ ကေလးအေမဆိုေပမယ့္ ပံုမွန္ထက္ လွပေက်ာ့ရွင္းေနတဲ့ ေမၾကည့္ကို ကၽြန္မဘယ္လိုမ်ား သတ္မွတ္ေပးရပါ့မလဲ။ မိဘကလည္း မေထာက္ပံ့ေပးႏိုင္၊ တျခားညီကိုေမာင္ႏွမေတြလည္းမရွိနဲ႔ ကေလးေလး ၁ ႏွစ္အရြယ္ကတည္းက ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်လို႔ ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့တဲ့ သူ႔လမ္းေၾကာင္းေလး နာမည္ပ်က္စာရင္းနဲ႔ မတိမ္းေစာင္းတာကိုပဲ ေမၾကည့္ကိုေလးစားမိပါတယ္။ 

တာ၀န္ေတြၾကားမွာ ေပ်ာ္ေမြ႕ေနရတဲ့ေမၾကည့္ေနရာ၊ အေမကိုအမေခၚလို႔ အသံတိတ္ေနရွာတဲ့ သမီးေလးတီတီ့ေနရာနဲ႔၊ သမီးနဲ႔ေျမးျဖစ္သူကို ထိန္းေနရရွာတဲ့ အဖြားျဖစ္သူတို႔ရဲ႕ ေနရာေတြကို ကၽြန္မတစ္ဦးခ်င္းစီ ခဏေလာက္ေတာ့ ၀င္ၾကည့္မိလိုက္ပါတယ္။ 

တစ္ကယ္ေတာ့ ကၽြန္မတို႔ဆရာမေတြဆိုတာ့ ေက်ာင္းသားေတြကိုစာသင္ရင္းက သူတို႔ေလးေတြနဲ႔ဘ၀ေတြကို ၀င္ေရာက္လည္ ပတ္ေနၾကရတာမဟုတ္ပါလားေနာ္။ လည္ရင္းပတ္ရင္းက တစ္ဦးကိုတစ္ဦး ေဖးမလို႔ ကူညီၾကရင္းက အားလံုးရဲ႕ဘ၀ေတြ ရွင္သန္ေနၾကရတာလည္း မဟုတ္ပါလားေနာ္။


စိမ့္စမ္းေရ
23.2.2014








Read More
Posted by စိမ့္စမ္းေရ on Thursday, March 27, 2014

ျမန္မာစစ္တပ္ ရာထူးအဆင့္အေခၚအေ၀ၚမ်ား

=========================









(၁) တပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ Commander in Chief of Defense Services

(၂) ဒုတိယတပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ Deputy Commander in Chief of Defense Services

(၃) ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္ Commander in Chief (Army)

(၄) ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္ (ေရ) Commander in Chief (Navy)

(၅) ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္ (ေလ) Commander in Chief (Air)

(၆) စစ္ေရးခ်ဳပ္ Adjutant General

(၇) စစ္ေထာက္ခ်ဳပ္ Quartermaster General

(၈) တပ္မေတာ္စစ္ေဆးေရး အရာရွိခ်ဳပ္ Defense Services Inspector General

(၉) တပ္မေတာ္ေလ့က်င့္ေရး အရာရွိခ်ဳပ္ Chief of Armed Forces Training

(၁ဝ) တပ္မေတာ္ စစ္ဘက္ေရးရာ လံုျခံဳေရး အရာရွိခ်ဳပ္ Military Affairs Security (Chief)

(၁၁) စစ္ဦးစီးအရာရွိခ်ဳပ္ (ၾကည္း) Chief of Staff (Army)

(၁၂) စစ္ဦးစီး အရာရွိခ်ဳပ္ (ေရ) Chief of Staff (Navy)

(၁၃) စစ္ဦးစီး အရာရွိခ်ဳပ္ (ေလ) Chief of Staff (Air)

(၁၄) စစ္ရာထူးခန္႔ခ်ဳပ္ Military Appointments General

(၁၅) စစ္ဥပေဒခ်ဳပ္ Judge Advocate General

(၁၆) တြဲဖက္စစ္ေရးခ်ဳပ္ Vice Adjutent General

(၁၇) တြဲဖက္ စစ္ေထာက္ခ်ဳပ္ Vice Quartermaster General

(၁၈) တပ္မေတာ္ တပ္ထိန္းခ်ဳပ္ Provost Marshal

(၁၉) စစ္လက္နက္ပစၥည္းညႊန္ၾကားေရးမႉး Director of Ordinance

(၂ဝ) စစ္အင္ဂ်င္နီယာ ညႊန္ၾကားေရးမႉး Director of Military Enginerring

(၂၁) ေဆးဝန္ထမ္း ညႊန္ၾကားေရးမႉး Director of Medical Services

(၂၂) ဆက္သြယ္ေရး ညႊန္ၾကားေရးမႉး Director of Signal

(၂၃) ပစၥည္းဝယ္ယူမႈ ညႊန္ၾကားေရးမႉး Director of Defense Services Procurment

(၂၄) ျပည္သူ႔စစ္ႏွင့္ နယ္ျခားေစာင့္တပ္မ်ား ညႊန္ၾကားေရးမႉး Director of People Militias and Frontier Forces

(၂၅) ျပည္သူ႔ဆက္ဆံေရးႏွင့္ စိတ္ဓာတ္စစ္ဆင္ေရး ညႊန္ၾကားေရးမႉး Director of People Relation and Psychological Welfare

(၂၆) ျပန္လည္ေနရာခ်ထားေရး ညႊန္ၾကားေရးမႉး Director of Resettlement

(၂၇) ေလ့က်င့္ေရး ညႊန္ၾကားေရးမႉး Director of Military Training

(၂၈) သံခ်ပ္ကာယႏၲရားတပ္ဖြဲ႔ ညႊန္ၾကားေရးမႉး Director of Armor

(၂၉) အေျမာက္တပ္ဖြဲ႔ ညႊန္ၾကားေရးမႉး Director of Artillery

(၃ဝ) တုိင္းမႉး Command Commander

(၃၁) တပ္မမႉး Division Commander

(၃၂) စစ္ဗ်ဴဟာမႉး Tectical Operation Command

(၃၃) လက္ေထာက္စစ္ဥပေဒခ်ဳပ္ Assistant Judge Advocate General

(၃၄) တပ္ရင္းမႉး Commanding Officer

(၃၅) ဒုတိယ တပ္ရင္းမႉး Second in Command

(၃၆) စစ္ဦးစီးအရာရွိ (ပထမတန္း) General Staff Officer Grade I

(၃၇) စစ္ဦးစီးအရာရွိ (ဒုတိယတန္း) General Staff Officer Grade II

(၃၈) စစ္ဦးစီးအရာရွိ (တတိယတန္း) General Staff Officer Grade III

(၃၉) တပ္ေရးဗိုလ္ၾကီး Adjutant

(၄ဝ) တပ္ေထာက္ဗိုလ္ၾကီး Quarter Master

(၄၁)ေထာက္လွမ္းေရးအရာရွိ Intelligence Officer

(၄၂) ဆက္သြယ္ေရးအရာရွိ Signal Officer

(၄၃) ေဆးမႉး Medical Officer

(၄၄) ေဆးလက္ေထာက္ အရာခံဗိုလ္ Medical Assistant

(၄၅) တပ္ရင္းတပ္ေထာက္ အရာခံဗိုလ္ Regimental Quarter Master Sergeant

(၄၆) ႐ုံုးအုပ္ၾကီး Head Clerk

(၄၇) တပ္ၾကပ္ၾကီးစာေရး Sergeant Clerk

(၄၈) တပ္စာရင္းကုိင္ Unit Accountant

(၄၉) ဗိုလ္ေလာင္း Cadet

(၅ဝ) အလုပ္သင္ဗိုလ္ Apprentice

***********************

(၁) ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးၾကီး Senior General

(၂) ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးၾကီး Vice Senior General

(၃) ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီး General

(၄) ဒုတိယ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီး Lieutenant General

(၅) ဗိုလ္ခ်ဳပ္ Major General

(၆) ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ Brigadier General

(၇) ဗိုလ္မႉးၾကီး Colonel

(၈) ဒုတိယ ဗိုလ္မႉးၾကီး Lieutenant Colonel

(၉) ဗိုလ္မႉး Major

(၁ဝ) ဗိုလ္ၾကီး Captain

(၁၁) ဗိုလ္ Lieutenant

(၁၂) ဒုတိယ ဗိုလ္ Second Lieutenant

(၁၃) အရာခံ ဗိုလ္ Warrant Officer I

(၁၄) ဒုတိယအရာခံ ဗိုလ္ Warrant Officer II

(၁၅) တပ္ခြဲ တပ္ၾကပ္ၾကီး Quarter Master Sergeant

(၁၆) တပ္ၾကပ္ၾကီး Sergeant

(၁၇) တပ္ၾကပ္ Corporal

(၁၈) ဒုတပ္ၾကပ္ Lance Corporal

(၁၉) တပ္သား Private

Read More
Posted by စိမ့္စမ္းေရ on Saturday, March 22, 2014


 
 
 
 
 
"ျမတ္စြာဘုရား၏ (၁၀၈)ကြက္ စက္လကၡဏာေတာ္မ်ား"

(၁) လွံမ The larger spear
(၂) အိမ္မြန္ The royal mansion
(၃) ဇလပ္ပန္း The wax flower
(၄) လည္ေရးသံုးဆင့္ The three regular lines across the neck
(၅) ဦးေဆာက္ပန္း The ornament head band
(၆) ထမင္းပြဲ The tablelaid
(၇) အင္ပ်ဥ္ The royal cot
(၈) ခ်ြန္းေတာင္လက္နက္ The jevelin
(၉) ျပႆ ဒ္ The multitiered roof
(၁၀) တုရိုဏ္တိုင္ The archway
(၁၁) ထီးျဖဴ The white parasol
(၁၂) သန္လ်က္ The royal scimitar
(၁၃) ထန္းရြက္ယပ္ The palmyra fan
(၁၄) ဥေဒါင္းျမီွးစီးယပ္ The fan made of peacock feathers
(၁၅) စာမရီယပ္ The whisk made tail of the yak
(၁၆) သင္းက်စ္ The frontlet
(၁၇) ပတၱျမား The ruby
(၁၈) သပိတ္ The alms bowel
(၁၉) မုေလးပန္းဆိုင္ The garland of jasmine
(၂၀) ၾကာညိဳ The brown lotus
(၂၁) ၾကာနီ The red lotus
(၂၂) ပဒုမၼာၾကာ The loyered lotus
(၂၃) ၾကာျဖဴ The white water-lily
(၂၄) ၾကာပုဏၰရိတ္ The white lotus
(၂၅) ျပည့္ေသာအိုး The pot full of water
(၂၆) ျပည့္ေသာဖလား The cup full of water
(၂၇) သမုဒၶရာ The ocean
(၂၈) စၾကၤဝဠာေတာင္ The mountain of the universe
(၂၉) ဟိမဝႏၱာေတာင္ The Himalayan
(၃၀) ေမရုေတာင္ The Meru Mountain
(၃၁) ေန The sun
(၃၂) လ The moon
(၃၃) နကၡတ္တာရာမ်ား The planets
(၃၄-၃၇) က်ြန္းၾကီးေလးက်ြန္း The four great islands
(၃၈) က်ြန္းငယ္ႏွစ္ေထာင္ The two thousand lesser islands
(၃၉) စၾကၤာမင္း The Cakavatti(The Universal Monarch)
(၄၀) ခရုသင္းျဖဴ The white conch shell
(၄၁) ေရႊငါးၾကင္းအစံု The pair of golden gudgeon
(၄၂) စစ္လက္နက္ The wheel
(၄၃-၄၉) အိုင္ၾကီးခုႏွစ္အိုင္ The seven great lakes
(၅၀-၅၆) ေတာင္စဥ္ခုႏွစ္ထပ္ The seven mountain ranges
(၅၇-၆၃) သီတာခုႏွစ္တန္ The seven rivers
(၆၄) ဂဠဳာန္မင္း The Garuda King
(၆၅) မိေခ်ာင္းမင္း The Crocodile King
(၆၆) တံခြန္ ကုကၠား The streamers
(၆၇) ေရႊထမ္းစင္ The golden palanquin
(၆၈) ေကလာသေတာင္ The mountain Kalasa
(၆၉) ျခေသၤ့မင္း The lion king
(၇၀) ဝလဟကျမင္း The noble steed born among clouds
(၇၁) က်ားမင္း The tiger king
(၇၂) ဥေပါသထဆင္ The noble white elephant
(၇၃) နဂါးမင္း The king of firebreathing dragon
(၇၄) ဟသၤာမင္း The golden hansa bird
(၇၅) ဥႆ ဖ ႏြားမင္း The noble bull
(၇၆) ဧရာဝဏ္ဆင္မင္း The Eravana (SAKKAS CELESTIAL ELEPHANT)
(၇၇) ေရႊမကားရ္ The Golden Makara
(၇၈) မုဒ္ေလးခုႏွင့္ေရႊေလွ The royal barge with four doorways
(၇၉) ႏို႔စို႔ႏြားသားအမိ The cow and her calf
(၈၀) ကိႏၷရာ The Keinnara( Mythical mail bird )
(၈၁) ကိႏၷရီ The Keinnari ( Mythical female bird )
(၈၂) ကရဝိတ္ငွက္မင္း The Karaweik Bird
(၈၃) ဥေဒါင္းမင္း The Peacock
(၈၄) ၾကိဳးၾကာငွက္မင္း The Crane
(၈၅) စကၠဝါက္ငွက္မင္း The Ruddy Goose
(၈၆) ဇီဝဇိုးငွက္မင္း The Pheasant Partridge
(၈၇-၉၂) နတ္ျပည္ေျခာက္ထပ္ The six Dera Realms
(၉၃-၁၀၈) ျဗဟၼာ ၁၆ ဘံု The Sixteen Brahma Realms

( မွားတာရွိရင္ျပင္ေပးပါရန္…မွတ္စုေလးကၾကာျပီမို႔ပါ….)

ပန္းစကား


facebook မွ ျပန္လည္မွ်ေ၀ပါသည္။

Read More
Posted by စိမ့္စမ္းေရ on Thursday, March 20, 2014



ထံုးအိုးပမာ




နံနက္ခင္း ေလႏုေလးက ေအးစိမ့္လို႔ေနသည္။ ျပတင္းေပါက္မွ တိုး၀င္လာတဲ့ ေအးစက္စက္အရသာကို တ၀ႀကီးခံစားလိုက္ရေတာ့၊ ဒီႏွစ္က်မွ ေဆာင္တြင္းက ပိုၿပီး ပီျပင္ေနသလားလို႔ မိမိဘာသာ ေတြးလိုက္မိသည္။  အေညာင္း တစ္ခ်က္ ဆန္႔လိုက္ခ်ိန္မွာ ျဖိဳးျဖိဳးေဖ်ာက္ေဖ်ာက္ အသံေတြထြက္ေပၚလာတဲ့ ကိုယ္ခႏၶာကို အေတာ္ကေလး စိတ္ပ်က္ သြားေပမယ့္ ပံုမွန္လည္ပတ္မႈ တစ္ေန႔တာကိုေတာ့ မရပ္တန္႔မိေခ်။
ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ သဘာ၀တရားကို အံတုလို႔ သမိုင္းေပးတာ၀န္ကို ေက်ပြန္ဖို႔ ေဒၚေအးမိ ေန႔စဥ္ထမ္းေဆာင္ရပါတယ္။  နံနက္ခင္း ေ၀ယ်ာ၀စၥမ်ားအၿပီးသတ္လုပ္ေဆာင္ၿပီးခ်ိန္မွာေတာ့ အာရုဏ္က်င္းေရာင္နီက ထြက္ေပၚလာေခ်ၿပီ။ ညကတည္းက အသင့္ျပင္ထားတဲ့ ေစ်းေရာင္းပစၥည္းေတြကို ျခင္းေတာင္းထဲ အသာစီထည့္လိုက္ပါတယ္။ အေပၚရံု ခပ္ပါးပါးကို အတင္းလႊမ္းၿခံဳ လိုက္ၿပီဆိုတာနဲ႔ လက္ဆြဲေတာ္ ျခင္းေတာင္းေလးက ထက္ထဲသို႔ ပါလာခဲ့ေလၿပီ။ ျခင္ေထာင္ထဲ အိပ္ေပ်ာ္က်န္ရစ္ခဲ့တဲ့ သမီးငယ္ကို စိတ္မခ်ႏိုင္စြာ တစ္ခ်က္လွည့္ၾကည့္ရင္းက ဦးဘေမာင္ ေျပာတဲ့ စကားတစ္ခြန္းကို ရင္ထဲေအာင့္သက္သက္ျဖစ္စြာနဲ႔ သတိရလိုက္မိပါတယ္။
နံနက္ ၅ နာရီခြဲခ်ိန္ဆို ေဒၚေအးမိတစ္ေယာက္ကို ပံုမွန္ျမင္ေတြ႔ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ တေရြ႕ေရြ႕၊ တလႈပ္လႈပ္န႔ဲ လႈပ္ရွားေန ေပမယ့္ ေအးေနတဲ့ရာသီဥတုႏွင့္ေတာ့ လိုက္ဖက္လြန္းေနသည္။ ဆိုင္ဟုဆိုႏိုင္ေသာ ေဒၚေအးမိေစ်းေရာင္းရာေနရာေလးသို႔ သူကပံုမွန္လမ္းေလွ်ာက္လာေနက်၊ သူႏွင့္အတူပါလာတဲ့ ကြမ္းယာပစၥည္းမ်ဳိးစံုတို႔ကလည္း အခ်င္းခ်င္း တြန္းတြန္း တိုက္ တိုက္ႏွင့္။ တိုးညွင္းစြာထြက္ေပၚေနတဲ့ လမ္းေလွ်ာက္သံနဲ႔ ဗူးသံပုလင္းသံတို႔က သူ႔တြက္ေတာ့ ပံုမွန္စည္းခ်က္ ၀ါးခ်က္မ်ားပင္။
လူတစ္ေယာက္ မတ္တပ္ရပ္စရာေနရာေပမယ့္ ဆိုင္ခံုေပၚမွာလည္း ေနရာက်ေအာင္ထားရသည္။ ဆြဲျခင္းထဲက ထံုးအိုးကို ထုတ္ယူခ်ိန္မွာေတာ့ ဦးဘေမာင္စကားကိုပင္ ျပန္ၾကားေယာင္မိျပန္သည္။ ဘာလို႔မ်ား ရင္ထဲေရာက္ေနပါလိမ့္လိ႔ု ေခါင္းတစ္ခ်က္ခါကာ အေတြးတို႔ တြန္းထုတ္လိုက္ေပမယ့္ ကိုင္ထားတဲ့ ထံုးအိုးေလးက ျခင္းေတာင္းထဲက မထြက္လာႏိုင္ခဲ့။
“ အို..မျဖစ္ေသးပါဘူး၊ ငါ့အလုပ္ပ်က္ေတာ့မွာပဲ.”
လုပ္ေဆာင္စရာ ကိစၥေတြကို ခပ္သြက္သြက္လႈပ္ရွားလိုက္ေတာ့မွ မူလအေျခအေနသို႔ ျပန္ေရာက္သြားေတာ့သည္။
ကြမ္းယာေရာင္းတာ အေစာႀကီးဘာလုပ္ဖို႔လဲဟု ေမးလာသမွ်ေတြကို ေဒၚေအးမိ ျပန္မေျဖျဖစ္ခဲ့ေပ။ ခပ္ေစာေစာ ျပင္ဆင္လို႔ အဆင္သင့္ထုပ္ပိုးထားမွသာ သမီးေလးကို ထားခဲ့ရခ်ိန္ ခဏေလးမွာ သူ႔အတြက္အဆင္ေျပသည္။ လံုေလာက္တဲ့ ျပင္ဆင္မႈၿပီး ခ်ိန္မွာေတာ့ အနားကေစ်းေလးမွာ ေစ်းသည္မ်ားလည္း စံုေလာက္ၿပီေလ။ တစ္ေန႔စာတြက္ ခ်က္ျပဳတ္မႈကို သမီးေလးဆိုင္လာ ထိုင္ေပးခ်ိန္မွာ ေဒၚေအးမိအားလံုးၿပီးေအာင္ လုပ္ရသည္။ ဒါက ေန႔စဥ္လိုလိုပင္။
“ဟဲ့ ေအးမိ၊ ဘာေငးေနတာလဲ”
“ေအာ္ ဦးဘေမာင္၊ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္လာၿပီလား”
အိမ္နီးနားခ်င္းျဖစ္တဲ့ ဦးဘေမာင္ တစ္ေယာက္ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္လာခ်ိန္ဆို နံနက္ ၆ နာရီခြဲပင္။ ဟိုနားဒီနား လမ္းေလွ်ာက္ၿပီးရင္ေတာ့ ဆိုင္ကိုခဏ၀င္နားတတ္သည္။ ခင္ပြန္းသည္ရွိစဥ္က တည္းက မိသားစုခ်င္းရင္းႏွီးေနတဲ့ ဦးဘေမာင္ကို သမီးေလးကလည္း အဖိုးတစ္ေယာက္လို၊ အဘတစ္ေယာက္လို ခင္မင္သည္။ ဦးဘေမာင္ လမ္းေလွ်ာက္ၿပီးလို႔ ေဒၚေအးမိဆိုင္မွာခဏနားခ်ိန္ဆို သမီးေလးကလည္း ဆိုင္ထိုင္ခ်ိန္ပင္။ ေန႔စဥ္ ပံုမွန္မဟုတ္ေပမယ့္ အရြယ္ေရာက္စျပဳေနတဲ့ သမီးေလးတစ္ေယာက္တည္းဆိုင္မွာရွိခ်ိန္ဆို  ၾကည့္မေကာင္းဟုဆိုကာ ဦးဘေမာင္တို႔ မိသားစုက အလွည့္က် လာလာေနေပးတတ္သည္။ ေဖးေဖးမမရွိတဲ့ ဒီပတ္၀န္းက်င္ေလးေၾကာင့္လည္း ေဒၚေအးမိ တစ္ေယာက္ ခုလို ရပ္တည္ေနႏိုင္ျခင္းပင္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဦးဘေမာင္တို႔ တစ္မိသားစုလံုးကို ေက်းဇူးတင္သင့္တာေတာ့ အမွန္ပင္။
ကားဂိတ္နဲ႔နီးတဲ့ ေဒၚေအးမိဆိုင္ေလးမွာ နံနက္မလင္းခင္ကတည္းက က်ဲေတာက္က်ဲေတာက္ႏွင့္ ေရာင္းရေပသည္။ ကိုယ့္အနီးမွာ ဆိုင္ၿပိဳင္မရွိတာကိုပင္ ေဒၚေအးမိ ေက်းဇူးတင္ေနရသည္။ မၾကာခင္ေရာက္လာမည့္ သမီးေလးကိုေစာင့္ရင္း အသင့္စားအထုပ္ကေလးေတြကို ျပင္ဆင္ေနမိသည္။
ဆံုးပါးသြားတဲ့ ခင္ပြန္းသည္ရဲ႕ လက္ငုတ္လက္ရင္းေလးျဖစ္တဲ့ ဒီေနရာ၊ ဒီဆိုင္ေလးကို ေဒၚေအးမိ သိပ္ကိုေက်းဇူးတင္ရပါတယ္။ ၀မ္း၀ရံုထက္ပင္ပိုသာတဲ့ ၀င္ေငြေလးတစ္ခု ဖန္တီးေပးခဲ့တဲ့ ခင္ပြန္းသည္ကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ရပါတယ္။ ေလာကအလယ္မွာ တစ္ေကာင္ၾကြက္ဘ၀နဲ႔ မ်က္ႏွာမငယ္ေစခ့ဲပါ။ ရိုးသားစြာနဲ႔ ရွာေဖြစားေသာက္ရသည္ကပင္ တစ္မ်ဳိးကံေကာင္းေနသည္ မဟုတ္ပါလား။
“ ဟဲ့ ေအးမိ၊ နင့္သမီး မလာေသးပါလား။”
“ ဟုတ္ပါရဲ႕ ဦးဘေမာင္ရယ္၊”
“ နင္၊ ငါေျပာထားတာလည္း ေခါင္းထဲထည့္ထားဦးေနာ္။ ငါက နင့္သမီးေလးအတြက္ ေျပာတာပါ။”
“ကၽြန္မ သေဘာေပါက္ပါတယ္ ဦေးလးရယ္။ နားလည္း နားလည္ပါတယ္။ ေစတနာေတြကိုလည္း သိပါတယ္။ ကၽြန္မ တျဖည္းျဖည္းခ်င္း သြန္သင္ပါ့မယ္။”
သမီးေလးလမ္းေလွ်ာက္လာတာကို အေ၀းကပင္ လွမ္းျမင္ရတာမို႔ ကၽြန္မတို႔ စကားစကို ရပ္လိုက္ရပါတယ္။ သားအမိခ်င္းၾကားထဲ မ၀င္ေကာင္းေပမယ့္ အေတာ္ရင္းႏွီးလို႔သာ ဦးဘေမာင္က ဒီစကားကိုေျပာထြက္ခဲ့တယ္ဆိုတာလည္း ေဒၚေအးမိ သိပါတယ္။
“သမီးေလး၊ ဘာလို႔ေနာက္က်ေနတာလဲ။ ေနေတာင္အေတာ္ျမင့္ေနၿပီ၊ ဘာစားခဲ့ပီလဲ သမီး”
မ်က္ႏွာစူပုပ္လို႔ ဆိုင္ထဲ၀င္လာတဲ့ သမီးကို ေဒၚေအးမိ စကားစေျပာလိုက္ေပမယ့္။ သမီးျဖစ္သူက ဘာတစ္ခြန္းမွ ျပန္ေျပာခဲ့ေပ။ အရာရာကိုေပကပ္ကပ္ႏိုင္လြန္းတဲ့ ဒီသမီးကို တစ္ခါတစ္ေလ စိတ္ပ်က္မိသည္။ ကေလးတို႔သဘာ၀ လူခ်စ္လူခင္ေပါရမည္ ျဖစ္ေသာ္လည္း သမီးေလးမွာ အဲ့လိုမရွိခဲ့ေပ။ စကားေျပာလည္းမတက္၊ အေပါင္းအသင္းလည္းမဆန္႔။  ျပန္မေျပာ ၊ နားမေထာင္ဆိုသလို ျဖစ္ေနတဲ့သမီးအေၾကာင္းကို ေဒၚေအးမိသာ အသိဆံုးမဟုတ္လား။
လိုတာထက္ပို၍ ကပ္ေစးႏွဲသည့္ သမီးငယ္က ငယ္ငယ္ကေလးဘ၀ကေတာ့ ခ်စ္စရာေကာင္းခဲ့သည္။ အိမ္နီးနားခ်င္းမ်ားက ခ်စ္စႏိုးျဖင့္ ထံုးအိုးေလးဟုပင္ ေခၚခဲ့ၾကသည္။ ထိုအဓိပၸါယ္ကို ေဒၚေအးမိ သေဘာမေပါက္ခဲ့ပါ။ မိမိက ကြမ္းယာေရာင္းေနလို႔သာ အသားျဖဴေဖြးၿပီး ၀၀ကစ္ကစ္ႏွင့္ ခ်စ္စရာေကာင္းသည့္ သမီးငယ္ကို ထံုးအိုးေလးႏွင့္တူ၍ဟုသာ သေဘာေပါက္ခဲ့မိသည္။
ယခုေတာ့ အဲ့လိုအဓိပၸါယ္မဟုတ္ခဲ့ေပ။ ငယ္ငယ္ကတည္းက ဘာေတာင္းေတာင္း ဟင့္အင္း၊ ဟင့္အင္း ဆိုသံေလးကို နား၀င္ခ်ဳိ ခဲ့ေပမယ့္ ယခုေတာ့ အဲဒီအက်င့္က သမီးေလးမွာ ပါလာခဲ့ေလၿပီ။

“ကဲ၊ ဦးဘေမာင္ ကၽြန္မ အိမ္ျပန္ၿပီး ခ်က္လိုက္ျပဳတ္လိုက္ဦးမယ္။”
“သမီးေလး၊ ဆိုင္ကိုေသခ်ာၾကည့္ထားေနာ္။ အနားမွာ ဘဘရွိေနေပးလိမ့္မယ္။”
ဆိုင္ကို ခဏထားခဲ့လို႔ ေဒၚေအးမိ ခပ္သုတ္သုတ္ေလး ျပန္ရပါတယ္။ အနားက ေစ်းေလးမွာ ဟင္းခ်က္စရာ၀ယ္ၿပီး အိမ္ျပန္ခ်က္ရံုသာ၊ မနက္ကထည္းကထမင္းအိုးတစ္လံုးတည္းတည္ၿပီးသားဆိုေတာ့ အဆင္ေျပသည္။ သားအမိႏွစ္ေယာက္စာ ၀ယ္စားလို႔ အဆင္ေျပတယ္ဆိုေပမယ့္ အိမ္ထမင္းအိမ္ဟင္းေလာက္ေတာ့ ဘယ္ဟာမွ စားမေကာင္းေပ။
နံနက္စာခ်က္ျပဳတ္ၿပီး၊ ေလွ်ာ္ဖြပ္၊ ေဆးေၾကာလို႔ အားလံုးျပင္ဆင္ၿပီးခ်ိန္မွာေတာ့ 10 နာရိခြဲသာရွိေသးသည္။ ဆြမ္းေလာင္းဖို႔နဲ႕ ကိုယ္စားဖို႔အတြက္ပါထည့္လို႔၊ ေန႔လည္စာ၊ ညေနစာ ခြဲျခမ္းျပင္ဆင္ၿပီးရင္ေတာ့ ေဒၚေအးမိဆိုင္ကို တစ္ခါျပန္ရေပၿပီ။ နံနက္ထဲက ထုပ္ပိုးထားတဲ့ ကြမ္းယာအထုပ္ေလးေတြက ဒီခ်ိန္ေလာက္ဆို ကုန္သေလာက္ျဖစ္ေနေပလိမ့္မည္။ ဆိုင္မွာ ေမွ်ာ္ေနမည့္ သမီးငယ္ဆီသို႔စိတ္ကေရာက္သြားေတာ့ ကမန္းကတန္းေျခလွမ္းတို႔ သြက္ရေပေတာ့သည္။
ဆိုင္ကိုေရာက္လွ်င္ေရာက္ခ်င္း- “သမီး။ ဘာလုပ္ေနတာလဲ အဲဒါ”
“အေမ၊ အေမ့ထံုးအိုး အသစ္လဲဦး”
“ဘာျဖစ္လို႔လဲသမီးရဲ႕၊ အေမ လဲထားတာမွ မၾကာေသးတာ”
“ အ၀က တျဖည္းျဖည္းက်ဥ္းက်ဥ္းလာၿပီ။ အဲဒါ သမီး ထိုင္ ခြာေနတာ။”
“အလုပ္မရွိအလုပ္ရွာ သမီးရယ္၊ သြား ျပန္ေတာ့။ ေက်ာင္းေနာက္က်ေနမယ္။ အေမ အကုန္ျပင္ဆင္ခဲ့ၿပီးၿပီ။”
“ဟုတ္”
 ေဒၚေအးမိရဲ႕ တစ္ေန႔တာလႈပ္ရွားမႈက ဒါအကုန္ပါပဲ။ ေန႔လည္ခင္း ေစ်းေရာင္းပါးခ်ိန္ဆိုလည္း ဒီဆိုင္ေလးထဲမွာပဲ၊ သမီးငယ္ညေနေက်ာင္းဆင္းလို႔ ဆိုင္ကူသိမ္းၿပီးမွ သားအမိႏွစ္ေယာက္ အိမ္ျပန္ေရာက္၊ ညေနစာစားလို႔ တစ္ေန႔တာအတြက္ ကုန္ဆံုးရပါတယ္။
ပံုမွန္လည္ပတ္ေနတဲ့ ဒီအခ်ိန္ေတြက သမီးငယ္ေလးကို အတန္းႀကီးလာေစပါတယ္။ ေဒၚေအးမိကို အသက္ႀကီးလာေစပါတယ္။ ေန႔စဥ္ရက္ဆက္ ရက္ပ်က္မရွိတဲ့ သူ႔လုပ္ငန္းခြင္ေလးက သူ႔ရဲ႕အားထားရာ ကမာၻတစ္ခုဆိုလည္းမမွားခဲ့ေပ။  ကမာၻႀကီးထဲက ကမာၻငယ္ေလးျဖစ္တဲ့ သမီးေလးရဲ႕ ဘ၀တစ္ခုလံုးကို အလွပဆံုးပံုေဖာ္မည္ဟု ငယ္ငယ္ကတည္းက ႀကဳံး၀ါးခဲ့ဖူးသည္။ မုဆိုးမသမီးေပမယ့္ အလိမၼာ၊ အယဥ္ေက်းွဆံုး ျဖစ္ေစရမည္ဟုလည္း ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ခဲ့ဖူးသည္။
သမီးငယ္ေလးရဲ႕ ေလ့လာသင္ယူေနတဲ့ကာလေတြမွာ အေကာင္းဆံုးသင္ယူသူအျဖစ္ ေဒၚေအးမိ ျဖစ္ေစခ်င္ခဲ့ပါတယ္။ ဟိုမေရာက္ ဒီမေရာက္အရြယ္မွာက အဓိကက နားလည္သိတတ္မႈလိုအပ္တယ္ဆိုတာ ေဒၚေအးမိ နားလည္ပါတယ္။ မိဘရဲ႕ တစ္ေန႔တာ လည္ပတ္မႈနဲ႔၀င္ေငြအေၾကာင္းကို သမီးေလးနားလည္ေပမယ့္ တျခားသူငယ္ခ်င္းအေပါင္းအသင္းမ်ားနဲ႔ကေတာ့ သမီးေလး အေတာ္ညံ့ပါတယ္။
“ဟဲ့. ေအးမိ၊ နင့္သမီးကိုလည္း ေသခ်ာသြန္သင္ပါဦး၊ ဟိုေန႔ကမ်ား အေမကိုျပန္ေျပာေနလိုက္တာ ငါၾကားလိုက္ရတယ္ေနာ္။ ေတာ္ၾကာ နင့္သမီး နင္ေရာင္းတဲ့ ကြမ္းယာဆိုင္ေပၚက ထံုးအိုးလို တျဖည္းျဖည္း အ၀က်ဥ္းက်ဥ္းလာမယ္”
ေစတနာစကားဆိုေပမယ့္ ရင္ထဲေတာ့ စိတ္မေကာင္းခဲ့ပါ။ ဘာပဲေျပာေျပာ ကိုယ့္သားသမီးအေၾကာင္း အေမသာအသိဆံုးမဟုတ္လား။
 တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ မေန႔ကမွ ေျပာလာတဲ့ ဦးေလးကိုဘေမာင္ရဲ႕ ေျပာစကားကို ေဒၚေအးမိ ျပန္လည္အမွတ္ရလိုက္ပါတယ္။ လူ႔ပတ္၀န္းက်င္က ဖယ္က်ဥ္ထားရတဲ့ သူတစ္ေယာက္အျဖစ္ေတာ့ ကၽြန္မ သမီးေလးကို မျဖစ္ေစခ်င္တာအမွန္ပါ။  ဒီေန႔ညေနေတာ့ျဖင့္ ကၽြန္မသမီးေလးကို ထံုးအိုးေလး နမူနာထားလို႔ သြန္သင္ေပးဖိ႔ုရာ အေျခအေနေလးတစ္ရပ္ေတာ့ ဖန္တီးရေပေတာ့မည္။
***-----***-----***-----***-----***-----***-----
အဲဒိေန႔ရဲ႕ ညေနစာထမင္းစားခ်ိန္ေလးအၿပီးမွာေတာ့ စာလုပ္ေနတဲ့ သမီးေလးအနားသို႔ ကၽြန္မ အသာကပ္ထိုင္လိုက္ရင္းက စကားမ်ားစြာေျပာျဖစ္ခဲ့ေလသည္။ ဂရုတစိုက္နားေထာင္ေပးတဲ့ သမီးေလးအတြက္ အသိပညာေတြ ရေစခ်င္လို႔ ေျပာျပေနတယ္ဆိုတာ သမီးေလး နားလည္ေပးလို႔ အထူးေက်နပ္ခဲ့ရေပသည္။
“သမီးေလး…မနက္ကထံုးအိုးေလးကိုျမင္ၾကည့္စမ္း၊ အေမတို႔ရဲ႕ထံုးအိုးေလး တျဖည္းျဖည္း အ၀က်ဥ္းက်ဥ္း လာတယ္ေနာ္။ ထံုးအိုးရဲ႕သဘာ၀က ဒီလိုဆိုေပမယ့္။ လူေတြရဲ႕သဘာ၀က်ေတာ့ ထံုးအိုးလို က်င့္လို႔မရဘူး။
အသက္အရြယ္ရလာတာနဲ႔အမွ် လူမႈနယ္ပယ္၊ ပတ္၀န္းက်င္မွာ တျဖည္းျဖည္း ၀င္ဆန္႔လာရတယ္။ ကိုယ့္ရဲ႕ အျပဳအမူ၊ စရိုက္၊ အေျပာအဆိုကစလို႔ အစစအရာရာ ထိန္းထိန္းသိမ္းသိမ္းေနရတယ္။
ေဟာ၊ ခုပဲၾကည့္ အ၀က်ဥ္းလာတဲ့ထံုးအိုးကို သမီးေလးေတာင္ စိတ္က်ဥ္းက်ပ္တယ္မလား။ အဲ့လိုပဲေပါ့။ လူ႔ပတ္၀န္းက်င္မွာလည္း လူသားတိုင္းက ထံုးအိုးလိုလူသာဆိုရင္ ဘယ္အဆင္ေျပလိမ့္မလဲကြယ္။ ဒါကို သမီးေလး နားလည္တယ္မလား။ ”
“္ အေမ့ သမီးေလးက နားလည္သိတတ္ပါတယ္ကြယ္”
“ဟုတ္ အေမ”

တစ္ခြန္းတည္းသာေျပာလို႔ တိတ္ဆိတ္သြားတဲ့သမီးေလးကိုၾကည့္ၿပီး သမီးငယ္တြက္ နမူနာေလးတစ္ခုေတာ့ျဖင့္ မ်က္လံုးထဲျပန္ျမင္ေယာင္ႏိုင္ပါေစလို႔  ကၽြန္မ ေတြးလိုက္မိပါတယ္။  မိဘတိုင္းကေတာ့ သားသမီးတိုင္းကို ေကာင္းေစခ်င္ၾကခ်ည္းပဲမဟုတ္လား။ ကၽြန္မ ေစတနာ၊ ေမတၱာေတြကို သမီးေလးနားလည္လာမွာပါဟုသာ။
ကၽြန္မရဲ႕ သမီးေလးဟာ ကၽြန္မေရာင္းတဲ့ ကြမ္းယာဆိုင္ေပၚက ထံုးအိုးေလးလို ဘယ္ေတာ့မွ မျဖစ္ေစရဘူးလို႔ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်လိုက္ရင္းက အဓိပၸါယ္ေပါင္းမ်ားစြာ ျပည့္ေနတဲ့ ဒီေန႔ရက္ျမတ္ေလးတစ္ရက္ ကို ကၽြန္မတသက္လံုး အမွတ္ရေစတာ့မည္ဟု။

စိမ့္စမ္းေရ
29.1.2014

http://www.takkathoyahanpyo.blogspot.com/
တကၠသိုလ္ရဟန္းပ်ဳိဓမၼစာေစာင္ အတြဲ(၂) ၊ အမွတ္ (၆) စာမ်က္ႏွာ 54 တြင္လည္း ဖတ္႐ႈအားေပးႏိုင္ပါတယ္။

Read More
Posted by စိမ့္စမ္းေရ on Wednesday, March 19, 2014

ေလးဆူဓါတ္ပံု ေရႊတီဂံု

ေလးဆူဓါတ္ပံု ေရႊတီဂံု

My Blog List

  • သင္ခန္းစာ ~ (သအို) - 1.လြတ္လမ္း 2.အားလံုးယူလိုက္ပါ 3.သင္ခန္းစာ 4.မင္းေလးရွိမွျပည့္စံုမယ္ 5.ငါခ်စ္ေသာသူ 6.တစ္ခုခု 7.ျခြင္းခ်က္ 8.ငါ့ဘ၀အတြက္မင္း 9.အခ်စ္နဲ႔ေ၀းရပ္ 10.ၿမိဳသိပ္ျခင္း 1...
    1 year ago

ပီတိစကား မွာၾကားသြား