foot binding (aka Lotus Feet). ေျခစည္းျခင္း။ 






ငယ္ငယ္တုုန္းက ေျခေသးတရုုတ္မ ဆိုုတာ ၾကားဖူးတယ္။ ေျခေထာက္ေသးလိုု. ေခၚတယ္ထင္တာ။ အမွန္က တရုုတ္ျပည္မွာ ေျခစည္းတာကိုု ခုုေခတ္မွာ ေဒါက္ျမင့္ဖိနပ္စီးသလိုု သေဘာထားၾကတာပါ။ တန္ဖိုုးၾကီး ဖန္စီေဒါက္ျမင့္ဖိနပ္ အျမင့္ၾကီးစီးတာကိုု ခုုေခတ္မွာ ပိုုက္ဆံတတ္ႏိုုင္ျခင္း ခ်မ္းသာျခင္းရဲ့ အမွတ္အသားတခုုလိုု သေဘာထားၾကတယ္။ အဲ့ဒီေခတ္တုုန္းကလည္း ေျခေထာက္ေလး ခၽြန္ေနတာ (မသြားႏုုိင္ လမ္းမေလွ်ာက္ႏိုုင္ မေျပးႏိုုင္တာ) ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ ေနရလိုု. အခန္.သားထိုုင္ေနရတယ္ဆိုုတဲ့ social status တခုုကိုုျပခ်င္လိုု.ျဖစ္ပါတယ္။ တရုုတ္ေယာက်္ားေတြကလည္း အဲလိုုေျခေလး ေသးခၽြန္ျပီး ေနမွ အရမ္း attractive ျဖစ္တယ္ လက္ထပ္ဖိုု.သင့္ေတာ္တယ္လိုု. ယူဆၾကတယ္ဆိုုပဲ။

ေျခစည္းတာ ဘယ္ေလာက္ေခတ္စားလဲဆိုုရင္ ဆင္းရဲတဲ့မိသားစုုတစုုမွာ သမီးအၾကီးဆံုုးေမြးရင္ ေျခစည္းျပီး ပစားေပးထားရပါသတဲ့။ ေနာက္ေမြးလာတဲ့ သမီးေလးမ်ားက လယ္ထဲဆင္း ေကာက္စိုုက္ အလုုပ္ၾကမ္းလုုပ္ျ႔ပီး အဲဒီေျခေသးမကိုု လုုပ္ေကၽြးရပါတယ္။ ေျခမစည္းတဲ့မိန္းကေလးမ်ား အျမင့္ဆံုုးျဖစ္ရင္ေတာင္ မယားငယ္(cocubine) ေလာက္ပဲျဖစ္ၾကရပါသတဲ့။

မိန္းကေလးငယ္ငယ္ (၄နွစ္ကေန ၉ နွစ္)အရြယ္ကေန ေျခစည္းဖိုု. ဆံုုးျဖတ္ျပီးရင္ ပထမဆံုုးအဆင့္က ေျခေထာက္ကိုု ေရေနြးေတြ တိရိစၦာန္ေသြးေတြနဲ. ေဆးျမစ္ေတြနဲ.ေဆးျ႔ပီး နွိပ္နယ္ေပးရပါသတဲ့။ ျပီးရင္ ေနာက္တဆင့္ကေတာ့ ေျခမကလဲြဲလိုု. က်န္တဲ့ေျခေလးေခ်ာင္းစလံုုးကိုု ခ်ဳိးလိုုက္ရပါတယ္။ ျပီးရင္ အဝတ္နဲ. တရက္ကိုု သံုုးေလးနာရီစီ နွစ္ခ်ီျပီး စည္းထားလိုုက္တာပါပဲ။ ျပီးရင္ ေသးႏိုုင္သမွ် အေသးဆံုုး ဖိနပ္ကိုုစီးေပးထားပါတယ္။ အဲလိုုနဲ. ေျခေထာက္အရွည္ ေလးလက္မေလာက္ပဲရွိတဲ့အထိ စည္းရပါတယ္။

တရုုတ္ၾကီးေတြ ဘာလိုု. ေျခစည္းတာၾကိဳက္သလဲဆိုုရင္ ေျခစည္းတဲ့ အမ်ုုိးသမီးတေယာက္က လမ္းေလွ်ာက္ရင္ ေျခမေလးပဲ ေထာက္ေထာက္ျပီးေလွ်ာက္ရတာဆိုုေတာ့ ျမန္ျမန္လည္း မေလွ်ာက္နိုုင္ ယိုုင္တိုုင္ယိုုင္တိုုင္နဲ. ယိမ္းႏြဲ.ျပီး (မလဲေအာင္) ေလွ်ာက္ၾကတာကိုု သူတိုု.က အၾကိဳက္ေတြ.ပါတယ္ (ခုုေခတ္ ပင္ဆယ္လ္ဟီးလ္စီးသလိုုေပ့ါ)။ အဲဒါကိုုပဲ erotic ျဖစ္တယ္လိုု. ယူဆၾကပါသတဲ့။ခ်င္မင္းဆက္ (Qing Dynasty) က sex manual (အလဲ့ တယ္လာပါလား) မွာဆိုုရင္ အမ်ဳိးသမီးေတြရဲ. စည္းထားတဲ့ေျခနဲ. (ေျခအိပ္ဝတ္ျပီးမွေပါ့) ကစားတဲ့နည္း ၄၈ မ်ဳိးေတာင္ပါတယ္လိုု.ဆိုုပါတယ္။ တကယ့္ foot fetish သမားေတြ။ ေနာက္တခုုက အဲလိုုေျခစည္းတဲ့ အမ်ဳိးသမီးတေယာက္ဟာ ဘာ အိမ္မွဳကိစၥမွ လုုပ္ဖိုု.မလြယ္ပါဘူး။ ဘယ္မွလဲ မသြားရမလာရေတာ့ ေယာက်ၤားေတြက စိတ္ခ်တယ္ပါတယ္တဲ့။ ဒီမိန္းမ ဘယ္မွေျပးလိုု.မရဘူး ငါပိုုင္ျပီေပါ့ေလ။

ဒီေျခအိပ္ကိုု ခၽြတ္လိုုက္ရင္ေတာ့ သူတိုု.ၾကိဳက္ခ်င္မွၾကိဳက္ပါလိမ့္မယ္။ က်န္တဲ့ေျခေလးေခ်ာင္းက ေကာက္ေကြ.ျပီး ေျခဖဝါးမွာကပ္ေနတာဆိုုေတာ့ အဲ့အထဲကိုု ေရနဲ.စင္ေအာင္ေဆးဖိုု.ရာမလြယ္တဲ့အတြက္ မွဳိေတြတက္ျပီး နံေစာ္ေနတာပါပဲတဲ့။ တသက္လံုုး disable ျဖစ္သြားတာမ်ဳိးပါ။ ေနာက္ပိုုင္း anit footbinding campaign ေတြလုုပ္ျပီးမွ တျဖည္းျဖည္းေနာက္ပိုုင္းေပ်ာက္သြားတာျဖစ္ပါတယ္။ အလွအပအတြက္ အဆင့္အတန္းတခုုအတြက္ လက္ေကာင္းေျခေကာင္းေတြ အဓိပၺါယ္မရွိ က်ဳိးခဲ့ၾကရတာေပါ့။


 ေဖ့ဘုတ္ေပၚမွ ဖတ္ရသမွ်ကို ဗဟုသုတအျဖစ္ ျပန္လည္မွ်ေ၀ပါသည္။

Read More
Posted by စိမ့္စမ္းေရ on Sunday, March 30, 2014


မႀကီးေမၾကည္



ညေန 6 နာရီထိုးလို႔ ေမွာင္ရီပ်ဳိးစအခ်ိန္ဆိုရင္ေတာ့ ရပ္ကြက္တစ္ခုရဲ႕ေဒါင့္ခ်ဳိးေလးတစ္ခုမွ စာက်က္သံ၊ စာဖတ္သံတို႔ဆူညံေနတဲ့ စာသင္၀ိုင္းေလးကို ခပ္ေ၀းေ၀းကပင္ လွမ္းျမင္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ 

အလင္းေရာင္သိပ္မထြန္းလင္းေပမယ့္ အားရပါးရစာက်က္ ေနၾက၊ စာဖတ္ေနၾကတဲ့ ကေလးငယ္မ်ားရဲ႕ အသံမ်ားကေတာ့ အားရွိစရာထြက္ေပၚေနမွာပါ။

တလႈပ္လႈပ္တေရြ႕ေရြ႕နဲ႔ ေရြ႕လ်ားေနတဲ့ အရိပ္ႏွစ္ခုက ပူးသြားလိုက္၊ ခြာသြားလိုက္နဲ႔ အေ၀းကလွမ္းျမင္ေနရတာမို႔ စာက်က္ေနၾကတဲ့ ကေလးငယ္ေတြရဲ႕ မ်က္လံုးေတြက လမ္းမဘက္က အၾကည့္မခြာၾကေပ။

တျဖည္းျဖည္း နီးကပ္လာတဲ့ ထိုပံုရိပ္တို႔ သဲကြဲလာတဲ့အခါမွာေတာ့
“ဆရာမ..ဆရာမ.. ဧည့္သည္ေရာက္ေနလို႔”

အိမ္အတြင္းပိုင္းေလးမွာ စာျပေနတဲ့ကၽြန္မ  ၄ တန္းတပည့္ေလးရဲ႕အသံေၾကာင့္ အိမ္ေရွ႕ဘက္ဆီသို႔ လွမ္းၾကည့္လိုက္ပါတယ္။ ဧည့္သည္လာရင္ ဧည့္ခံစကားေျပာေနက် လူႏွစ္ေယာက္စာေနရာေလးမွာ အက်အနဧည့္ခံေပးထားတဲ့ ဧည့္သည္ ၂ေယာက္က ၅ ႏွစ္အရြယ္ကေလးမေလးတစ္ေယာက္နဲ႔ အိုမင္းစျပဳေနတဲ့ အန္တီတစ္ေယာက္ကို ျမင္လိုက္ရပါတယ္။ ေက်ာင္းလာအပ္တယ္ဆိုတာ မေမးပဲသိႏိုင္ေပမယ့္

“ဟို….အန္တီ”
“ဆရာမလား မသိဘူးေနာ္..၊ ဒီ ေျမးမေလးကို က်ဴရွင္ေလးထားခ်င္လို႔ပါသမီးရယ္ အဲဒါေလး……..”

ပါးစပ္ကလည္းေျပာ လက္ကလည္းလွမ္းကိုင္လာတဲ့ သန္မာတဲ့လက္ေတြက ကၽြန္မရဲ႕ညာလက္ဆီသို႔သာ။ အားကိုးတႀကီး ဆုပ္ကိုင္လိုက္တဲ့ ဒီလက္ေတြက အေၾကာၿပိဳင္းၿပိဳင္းထေနေပမယ့္ အားမာန္ေတြအျပည့္ က်န္ေနပါေသးတယ္။

“ေအာ္…ရတာေပါ့ အန္တီ..ထိုင္ပါ။ ထုိင္ပါ၊ လာ လာ သမီးေလး  ဆရာမဆီကိုလာ”

မူလထိုင္ေနရာမွ မတ္တပ္အေနအထားျဖစ္သြားၾကတဲ့ ေျမးအဖြားႏွစ္ေယာက္ကို ကၽြန္မကပဲဦးေဆာင္ၿပီးေတာ့ စကားလမ္းေၾကာင္း စ ေပးလိုက္ရပါတယ္။ အဖြားျဖစ္သူရဲ႕ ေမတၱာကိုလည္း လွစ္ခနဲ ျမင္လိုက္ရသလို စာသင္ခြင့္ရသြားတဲ့ ကေလးငယ္ရဲ႕မ်က္လံုး၀ိုင္း၀ိုင္းေလး၊ ေက်နပ္ပီတိျဖစ္သြားတဲ့ အဖြားျဖစ္သူရဲ႕ အားရေက်နပ္မႈေတြေရာေနတ့ဲ မ်က္၀န္းညိဳညိဳတို႔က ကၽြန္မတြက္ေတာ့ ေနာက္ထပ္အားေဆးတစ္ခုေပါ့။

စကားအတန္ၾကာေျပာၿပီးခ်ိန္မွာေတာ့ တီတီ လို႔ေခၚတဲ့ ဒီသမီးငယ္ေလးက  က်ဴရွင္တက္ခ်င္ေၾကာင္း၊ တျခားရပ္ကြက္ကလာခဲ့ ရေၾကာင္း စသည္စသည္ျဖင့္သာ။  ဖခင္မရွိေတာ့တဲ့ ဒီသမီးငယ္ေလးရဲ႕အေမကလည္း အေ၀းတစ္ေနရာမွာ။ အဖြားျဖစ္သူရဲ႕ လက္ေပၚႀကီးလို႔ အဖြားကိုအေမလို႔သတ္မွတ္ထားတဲ့ ႏုနယ္တဲ့ ဒီကေလးငယ္ရဲ႕မ်က္၀န္းတို႔ ဘာလို႔မ်ား အေရာင္မေတာက္ပါလိမ့္ဆိုတာ အေၾကာင္းေတာ့ေပၚလာခ့ဲေလၿပီ။ အသက္ 5 ႏွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ ကေလးငယ္ရဲ႕စိတ္ထဲမွာ ဘာေတြမ်ားေတြးေနသည္မသိ။ အဖြားရဲ႕လက္ကိုဆြဲလို႔ ျပန္ထြက္သြားခ်ိန္ထိ စာက်က္ေနၾကတဲ့ ကေလးငယ္မ်ားဆီသို႔ မ်က္လံုးက မခြာခဲ့ေပ။

ေအာ္…. မနက္ဖန္ဆိုရင္ ေနာက္ထပ္ ေက်ာင္းသူအသစ္ေလးတစ္ေယာက္ ကၽြန္မရဲ႕ဘ၀ထဲ ေရာက္လာေပဦးမည္။ တစ္နည္းေျပာရရင္ေတာ့ ဘ၀တစ္ခုအေၾကာင္း ထပ္သိရေပေတာ့မည္။ ဘ၀တစ္ခုရဲ႕ျဖစ္ပ်က္ေနပံုအေၾကာင္းထဲ ကၽြန္မ ၀င္ေရာက္လည္ပတ္ ရေပေတာ့မည္။

***----------***-----***-----***----------***-----***-----***----------***-----***-----

“ေဟာ သမီးေလး ေရာက္ေနၿပီလား။ ဘယ္သူလိုက္ပိ႔ုလဲသမီး”
“ဖြားဖြား”

တစ္ခြန္းထဲသာေျဖလို႔ ဟိုဘက္ျပန္လွည့္သြားတဲ့သမီးငယ္ေလးကသနပ္ခါး အေဖြးသားလိမ္းလို႔ ၾကက္ေတာင္စည္းကေလးနဲ႕၊ လွပတဲ့ ေခတ္ဆန္ဆန္အ၀တ္အစားေတြက တျခားကေလးေတြ အားက်စရာပင္။
အလုပ္ကကၽြန္မ ျပန္ေရာက္ခ်ိန္မွာေတာ့ အိမ္မွာ ကေလးမ်ားက စံုေနေပၿပီ။ 

အတန္းႀကီးကေလးမ်ားက ေနရာခ်ေပးလို႔ ကိုယ့္ေနရာမွာကိုယ္ ထိုင္ေနၾကတဲ့ကေလးငယ္ေတြၾကားထဲ မေန႔ကသမီးေလး တီတီကို ေတြ႔လိုက္ရပါတယ္။ အတန္းတူေတြနဲ႔ အတူထိုင္ေနတဲ့သမီးငယ္ကို ခဏထားခဲ့ၿပီး အ၀တ္အစားလဲဖို႔ ကၽြန္မ အိမ္ထဲသို႔ ၀င္သြားလိုက္တယ္ဆိုရင္ျဖင့္ အိမ္ေရွ႕ဘက္ဆီ မွာေတာ့ စကားေျပာသံတို႔ က်န္ရစ္ခဲ့ေလရဲ႕။

ကၽြန္မက ေက်ာင္းမွာတစ္ေနကုန္သင္ခဲ့ရသမွ်ေက်ာင္းစာေတြကို ရွင္းျပေပးျခင္းသာ၊ အတန္းႀကီးကေလးမ်ားက စာက်က္၊ သခၤ်ာတြက္၊ မသိတာ၊ နားမလည္တာေတြကို လာေမးၾက၊ တစ္ေန႔စာတစ္ေန႔အၿပီးလုပ္ၾကရတာဆိုေတာ့ က်ဴရွင္ၿပီးခ်ိန္ ဆိုတာကလည္း ပံုေသေတာ့မရွိေခ်။

အတန္းငယ္တဲ့ တီတီတို႔လိုကေလးငယ္ေတြက်ေတာ့ ကၽြန္မအနားမွာ ၀ိုင္းႀကီးပတ္ပတ္ဒူေ၀ေ၀ေပါ့။ ေက်ာင္းမတက္ရေသးတဲ့ ကေလးငယ္ေတြၾကားထဲမွာ တီတီက အသက္အႀကီးဆံုးျဖစ္ေနၿပီ။ ေက်ာင္းထားရမယ့္အခ်ိန္ကိုေက်ာ္လြန္ၿပီးမွ ေက်ာင္းတက္ရတဲ့ ကေလးငယ္တစ္ေယာက္ရဲ႕မသိစိတ္ထဲမွာ ဘယ္ေလာက္မ်ားအားငယ္ေနသည္မသိပါ၊ မ်က္ႏွာငယ္ေလးနဲ႔ ဟိုၾကည့္ဒီၾကည့္ျဖစ္ေနတဲ့ သမီးေလးတီတီကို ကၽြန္မ ရင္ခြင္ထဲခဏတာ ဆြဲသြင္းလိုက္မိပါတယ္။

ထူးထူးျခားျခား အျပဳအမူမ်ားျဖစ္သြားလားမသိ၊ ကၽြန္မကို ေမာ့ၾကည့္လာတဲ့ ကေလးငယ္ရဲ႕မ်က္၀န္းေလးေတြကို ကၽြန္မ ျပန္ၿပံဳးျပ ေပးလိုက္ပါတယ္။ ပံုမွန္ကေလးငယ္မ်ားထက္ ျမင္ျမင္ခ်င္းသံေယာဇဥ္ေၾကာင့္ သူေလးကိုေတာ့ ကၽြန္မအခ်စ္ေတြ ပိုမိျပန္ပါၿပီ။

၀ လံုးေလးေတြ တန္းစီေနေအာင္ ႀကိဳးစားေရးေနတဲ့ သမီးေလးတီတီကို အားလံုးနဲ႔မိတ္ဆက္ေပးၿပီးေတာ့ တစ္ဦးကိုတစ္ဦး ကူညီရိုင္းပင္းၾကေစဖို႔လည္း ထပ္မံၿပီးသတိေပးလိုက္ပါတယ္။ မိဘနဲ႔သားသမီးဆိုတာ အနီးဆံုးေပမယ့္ အတူေနရခ်ိန္နည္းရင္ တစိမ္းျဖစ္တတ္တာပဲေလ။ ကၽြန္မဆီေရာက္လာၾကေတာ့လည္း ကၽြန္မရဲ႕သားသမီးေလးေတြေပါ့။ 

က်ဴရွင္ဆင္းခ်ိန္ရယ္လို႔ သတ္သတ္မွတ္မွတ္မရွိေပမယ့္ 9 နာရီက ေနာက္ဆံုးပါ။ ပထမဦးဆံုးေန႔မို႔လားမသိဘူး သမီးေလးတီတီက ေပ်ာ္ေနပံုရပါတယ္။ ကေလးမ်ားအားလံုးႏႈတ္ဆက္ကာျပန္သြားသည့္တိုင္ တီတီတို႔အိမ္က မည္သူမွ လာမႀကဳိပါ။ 

“ တီတီ….သမီေလး…. ဖြားဖြားက လာႀကိဳမယ္လို႔ေျပာလား”
“ မီးမီး မသိဘူး”

လြယ္အိတ္ေလးကို လြယ္လို႔ အဖြားျဖစ္သူလာႀကိဳမယ့္လမ္းေလးကို ေငးေနတဲ့ သမီးေလးတီတီကို ကၽြန္မ လိုက္ပို႔ဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္။ မိဘလာမႀကိဳတဲ့ အားငယ္မႈကို ကၽြန္မငယ္ငယ္က ခံစားဖူးခဲ့ရတယ္ေလ။ ဘယ္လိုေျပာရမွန္းမသိတဲ့ အားငယ္တဲ့ေ၀ဒနာကို ဒီသမီးေလးကို ကၽြန္မ မခံစားေစခ်င္ဘူး။

“ ကဲ..လာ၊ သမီး ဆရာမတို႔ လမ္းေလွ်ာက္သြားၾကမယ္။ လမ္းမွာ အဖြားနဲ႔လဲ ေတြ႔ခ်င္ေတြ႔မွာေပါ့”
သမီးေလးတီတီကို လက္ဆြဲလို႔ ကၽြန္မတို႔ႏွစ္ေယာက္သားထြက္လာလိုက္ပါတယ္။ လမ္းမႀကီး ၂ ခုေလာက္ေက်ာ္ၿပီးမွ ေရာက္ခဲ့တဲ့ တီတီတို႔အိမ္က လမ္းအဆံုးမွာပင္။ 

“ ဖြားဖြား…ဖြားဖြား……….မီးမီး ျပန္လာၿပီ”
“ ေဟာ…ေျမးေလးျပန္လာၿပီ။ ဆရာမေရ ကၽြန္မလည္း ေျမးေလးကိုလာႀကိဳမလို႔ အဲဒါ ဟိုဘက္အိမ္ကို နာရီေမးေနတာ ခုေလးတင္ထြက္လာေတာ့မလို႔” 

တီတီ့အဖြားက အိမ္ထဲကေနထြက္လာၿပီး လမ္းမေပၚမွာရပ္ေနတဲ့ကၽြန္မကို ကမန္းကတန္းေျပာရွာပါတယ္။
“ဟုတ္၊ ရပါတယ္၊ ေနာက္ရက္ေတြေတာ့ လာႀကိဳေပးေနာ္၊ သြားလိုက္ပါဦးမယ္ အန္တီ”
“ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဆရာမရယ္”

ကၽြန္မျပန္လာတဲ့ လမ္းတေလွ်ာက္လံုးကို စိတ္မခ်ဟန္နဲ႔ အိမ္ထဲမ၀င္ေသးဘဲ ရပ္ၾကည့္ေနတဲ့ တီတီ့အဖြားကို ခပ္ေ၀းေ၀း ေရာက္တဲ့ထိ ကၽြန္မလွမ္းျမင္ေနရပါတယ္။ ေျမးအဖြားႏွစ္ေယာက္ေတာ့ ဘယ္လိုေတြက်န္ခဲ့တယ္မသိ၊ ကၽြန္မေတာ့ အျမင့္ဆံုးေျခလွမ္းတို႔နဲ႔ အိမ္အေရာက္သို႔သာ။

***----------***-----***-----***----------***-----***-----***----------***-----***-----

တီတီနဲ႔ကၽြန္မတို႔ေတြ တျဖည္းျဖည္းေက်ာ္ျဖတ္လာတဲ့ ေပ်ာ္စရာရက္ေလးမ်ားထဲမွ တစ္ရက္မွာေတာ့……………..
“ ေရာ့.. ကိုကိုတစ္ခု၊ မမတစ္ခု၊”

“အမယ္။ တီတီက မုန္႔ေတြေ၀ေပးေနလို႔႔ပါလား။ ဘာလို႔ မုန္႔ေတြ ေ၀ေနတာလဲသမီးရဲ႕”

 “မီးရဲ႕ မႀကီးေမၾကည္ေလ အဲဒါ ဟိုးအေ၀းႀကိးက ျပန္ေရာက္လာတာ မီးတြက္ မုန္႔ေတြမ်ားႀကီး၀ယ္လာတယ္၊ အကႌ်ေတြေကာ၊ စကတ္ေတြေကာ ၀ယ္လာတာ၊ မႀကီးေမၾကည္ကေလ ဒီတစ္ခါ မီးမီးနဲ႔ အၾကာႀကီးေနမွာတဲ့။ ဒီအကႌ်ေလးက ဒီေန႔မွ ၀ယ္လာတာ”

“ ဟုတ္လား။ ဒါဆုိ တီတီက ေပ်ာ္ေနတာေပါ့၊ ဒါ့ေၾကာင့္ ဒီေန႔ တီတီ အရမ္းလွေနတာ”

ကေလးငယ္ေတြလက္ထဲမွာ မုန္႔ထုပ္ေလးေတြကိုယ္စီနဲ႔ ၿပံဳးေပ်ာ္ေနၾကတဲ့ ျမင္ကြင္းေလးက တစ္ကယ့္သဘာ၀ အလွတရားပါ။ သနပ္ခါးအေဖြးသားနဲ႔ ၿပံဳးလို႔ေပ်ာ္ေနတဲ့ သမီးေလးတီတီက ေက်ာင္းသားအားလံုးထဲမွာ အသံအက်ယ္ဆံုးျဖစ္လို႔ေနေလသည္။ ေမာင္ႏွမသားခ်င္းမရွိဘူးလို႔ ေျပာသြားတဲ့ တီတီ့အဖြားမွာ ဘယ္က သမီးအႀကီးမတစ္ေယာက္ ရွိေနပါလိမ့္လို႔ ဘာမဆို္င္ ညာမဆိုင္ေတြးလိုက္မိပါတယ္။ 

လင္းလက္ၿပီးေတာက္ပလာတဲ့ ကေလးရဲ႕မ်က္၀န္းေလးေတြကို သူ႔ရ႕ဲမႀကီးေမၾကည္က ေတာ္ေတာ္လႊမ္းမိုးထားပံုရပါတယ္။ ပံုမွန္ထက္ ပိုၿပီး သြက္လက္ခ်က္ခ်ာေနတဲ့ သမီးေလးတီတီ့အေၾကာင္းက ကၽြန္မအေတြးမ်ားစြာကို ေနရာယူလိုက္ပါေတာ့တယ္။ ဒီေန႔ေကာ တီတီ့အဖြားလာမႀကိဳရင္ ခက္ရေခ်ရဲ႕လို႔ စိတ္ထဲက ေတြးလိုက္မိစဥ္မွာပဲ

“ ဆရာမ”
“ အင္း သမီး…… ေျပာ၊”
“ မီးမီးကို ဒီေန႔ မႀကီးေမၾကည္ လာႀကိဳမွာ”
“ ဟုတ္လား”

စာအုပ္ေလးကို လက္ကကိုင္လို႔ ခႏၶာကိုယ္က ဟိုဘက္ယိမ္းလိုက္၊ ဒီဘက္ယိမ္းလိုက္လုပ္ေနရင္းက ေျပာလာတဲ့ တီတီ့ရဲ႕ စကားသံကို ကၽြန္မေသခ်ာၾကည့္လိုက္ပါတယ္။ အရင္ရက္ေတြကနဲ႔ဘာမွမဆိုင္ပဲ စိတ္ထဲေပ်ာ္ေနတာေတြက မ်က္လံုးမွတစ္ဆင့္ ခႏၶာကိုယ္သို႔တိုင္ေအာင္ ဖြင့္လွစ္ျပေနတ့ဲ သမီးေလးရဲ႕ အမူအယာအားလံုးက အထူးအဆန္းေတြပင္။ 

ျပန္ခ်င္ေစာနဲ႔ စာေတြကိုအျမန္ၿပီးေအာင္ေရးထားတဲ့ သမီးေလးလက္ေရးေတြေတာင္ မလွပခ်င္ေတာ့။ ေဘးနားက ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေလးေတြက စလိုက္၊ ေနာက္လိုက္ လုပ္ေနတာကိုေတာင္ ၿပံဳးျပ၊ ရယ္ျပ လုပ္ေနတဲ့ တီတီေလးက သူ႔မႀကီးေမၾကည္အေၾကာင္းပဲ ထပ္ကာထပ္ကာ ေျပာလို႔ေနေလသည္။
“ ေအာ္…မႀကီးေမၾကည္၊ မႀကီးေမၾကည္”

မျမင္ရာကိုမွန္းဆလို႔ တီတီရဲ႕ မႀကီးေမၾကည္ကို ကၽြန္လည္းျမင္ဖူးခ်င္လွပါၿပီ။ အေမကိုမ်ား မႀကီးေမၾကည္ဟု ေခၚသလား၊ တျခားအေဒၚ၀မ္းကြဲေတြလား၊ အမ၀မ္းကြဲေတြလား ကၽြန္မ မေတြးတတ္ေတာ့။
သားသမီးတိုင္းရဲ႕ မသိစိတ္ေတာင့္တမႈက မိခင္ေတြပဲမဟုတ္ပါလား။ ခြဲျခားေနၾကရတဲ့ သားသမီးနဲ႔မိဘၾကားက မသိမသာ ေ၀းကြာမႈ၊ တြယ္တာမႈေတြက မျမင္ရတဲ့အရာေတြပင္။ ကၽြန္မရဲ႕ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ မျပည့္စံုၾကတဲ့ အရာေတြမ်ားလွ ေပမယ့္ အားလံုးက မိစံုဖစံု၊ ေမာင္ႏွမေတြနဲ႔ပင္။ 

ပံုစံမတူ တစ္မူကြဲေနတဲ့ အသိုင္းအ၀ိုင္းတစ္ခုက သမီးေလးတီတီကို စိတ္၀င္စားမိတဲ့ကၽြန္မ လြန္တယ္ဟုမထင္မိပါ။ 

“ေဟာ..လာၿပီ။ မႀကီးေမၾကည္…မီးမီးဒီမွာ”
လွမ္းေခၚလိုက္သံေၾကာင့္ ကၽြန္မလည္း တျခားေနရာမ်က္စိေရာက္ေနရာကေန လွမ္းၾကည့္လိုက္ပါတယ္။ အိမ္ထဲကို လွမ္း၀င္လာတဲ့ ေခတ္ဆန္ဆန္လွပေနတ့ဲ ညီမငယ္ေလးတစ္ေယာက္က တီတီ့ရဲ႕ မႀကီးေမၾကည္ ဆိုပါလား။

“ေအာ္..လာလာ ညီမ၊ ဒီမွာလာထိုင္ပါ။ တီတီရဲ႕ မႀကီးေမၾကည္ ထင္ပါတယ္။”
“ေအာ္. ဟုတ္ပါတယ္။ သမီးေလးက ေမၾကည့္သမီးပါ။ ငယ္ငယ္ထဲကသင္ေပးထားလို႔ ႏႈတ္က်ဳိးေနတာ”
“ တီတီက ေမၾကည့္အေၾကာင္းပဲ ဒီေန႔ ေျပာေနတာ။ သူေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္ေနပံုရတယ္၊ ေအာ္….ဒါနဲ႔ညီမ အခ်ိန္ရတယ္မလား၊ တျခားကေလးေတြကို ျပန္လႊတ္လိုက္မလို႔၊”

“ ေအာ္…ဟုတ္ ဟုတ္”
တျခားေက်ာင္းသားကေလးေတြျပန္သြားၾကေတာ့ ေမၾကည္နဲ႔ကၽြန္မ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကာ စကားေျပာျဖစ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ သူ႔ဘ၀အေၾကာင္းေလးကို ရင္ဖြင့္သြားရွာတဲ့ ေမၾကည္က အလြန္ဆံုးရွိမွ 25 ႏွစ္ေလာက္ပါ။ ကၽြန္မညီမအရြယ္ေလာက္ေလး မို႔လည္း ျမင္ျမင္ခ်င္း ကရုဏာ သက္မိခဲ့ပါတယ္။

“ သမီးေလးပိုးတီ အသက္ 1 ႏွစ္အရြယ္ေလာက္ကတည္းက ညီမတို႔လမ္းခြဲခဲ့ရပါတယ္။ 

ဘ၀ကိုရင္ဆိုင္ရင္းက ေရြးခ်ယ္မိခဲ့တဲ့ ေမၾကည္ရဲ႕လမ္းေၾကာင္းက အရက္ကုမၼဏီတစ္ခုရဲ႕ ၀န္ထမ္းပါ၊ နယ္ေတြကိုခရီးထြက္ရ၊ ညေနပိုင္းေတြမွာသာလုပ္ရတဲ့ အလုပ္ေတြရဲ႕အက်ဳိးကေတာ့ သမီးေလးနဲ႔ေမၾကည့္ကို ေ၀းသြားေစတာပါပဲ။”

“ေမၾကည္လည္းေလ တစ္ခါတေလ သမီးေလးရဲ႕ အေမလို႔ေခၚသံကို နားေထာင္ခ်င္မိတယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း အလုပ္ကို ျပန္လွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဒါေတြက နဲနဲအဆင္မေျပဘူးေလ။ ဒီေန႔ေတာ့ ကၽြန္မဆံုးျဖတ္လိုက္ပါၿပီ။ သမီးေလးအနားမွာပဲေနၿပီး သမီးေလးကိုျပဳစုေတာ့မယ္လို႔ေလ။”

“သမီးေလးက ညီမကို ဒီေန႔ ဘာေျပာလဲသိလား………။ “မႀကီးေမၾကည္…မီးမီးေလ..မႀကီးေမၾကည္မရွိရင္ အရမ္းပ်င္းတာပဲ” တဲ့ ၊ ညီမျဖင့္ မ်က္ရည္ေတာင္၀ဲမိတယ္အမရယ္။”

“ အေမကေျပာျပတယ္ေလ ဒီကဆရာမတို႔မိသားစုအေၾကာင္းနဲ႔ သမီးေလးအရင္လိုမဟုတ္ပဲ ေပ်ာ္ေနတဲ့အေၾကာင္းေတြေပါ့၊ ကၽြန္မျဖင့္ေလ ေက်းဇူးေတြတင္လိုက္ရတာဆရာမရယ္။ အဲဒါေၾကာင့္လည္း ခုလိုလာၿပီး ေအးေအးေဆးေဆး စကားလာေျပာတာပါ။”

“ ေအာ္..ညီမရယ္.. အဲ့ေလာက္လည္းမဟုတ္ပါဘူး။ တီတီေလးကို သူ႔အဖြားေက်ာင္းလာအပ္တဲ့ေန႔ကတည္းက သတိထားမိ ပါတယ္။ ကေလးက တစ္ခုခုမ်ားလိုေနသလားလို႔ေပါ့။ သူတျဖည္းျဖည္းနဲ႔ စာသင္ရတာေပ်ာ္လာတယ္ေလ။ ဒီက အကိုေတြ၊ အမေတြနဲ႔ဆိုေတာ့ သူလည္းအေဖာ္ရတာေပါ့။ ကဲပါ ခုေတာ့အားလံုးလည္း အဆင္ေျပေနတာဆိုေတာ့ ညီမလည္း စိတ္ပူစရာ မလိုေတာ့ဘူးေပါ့။”

“ ေက်းဇူးပါ ဆရာမရယ္။ ညီမကိုျပန္ခြင့္ျပဳပါဦးေနာ္။”

တီတီ့ကိုလက္ဆဲြလို႔ ျပန္သြားၾကတဲ့ ေမၾကည္တို႔သားအမိႏွစ္ေယာက္ကို ကၽြန္မအတန္ၾကာေငးေနမိပါတယ္။ ကေလးအေမဆိုေပမယ့္ ပံုမွန္ထက္ လွပေက်ာ့ရွင္းေနတဲ့ ေမၾကည့္ကို ကၽြန္မဘယ္လိုမ်ား သတ္မွတ္ေပးရပါ့မလဲ။ မိဘကလည္း မေထာက္ပံ့ေပးႏိုင္၊ တျခားညီကိုေမာင္ႏွမေတြလည္းမရွိနဲ႔ ကေလးေလး ၁ ႏွစ္အရြယ္ကတည္းက ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်လို႔ ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့တဲ့ သူ႔လမ္းေၾကာင္းေလး နာမည္ပ်က္စာရင္းနဲ႔ မတိမ္းေစာင္းတာကိုပဲ ေမၾကည့္ကိုေလးစားမိပါတယ္။ 

တာ၀န္ေတြၾကားမွာ ေပ်ာ္ေမြ႕ေနရတဲ့ေမၾကည့္ေနရာ၊ အေမကိုအမေခၚလို႔ အသံတိတ္ေနရွာတဲ့ သမီးေလးတီတီ့ေနရာနဲ႔၊ သမီးနဲ႔ေျမးျဖစ္သူကို ထိန္းေနရရွာတဲ့ အဖြားျဖစ္သူတို႔ရဲ႕ ေနရာေတြကို ကၽြန္မတစ္ဦးခ်င္းစီ ခဏေလာက္ေတာ့ ၀င္ၾကည့္မိလိုက္ပါတယ္။ 

တစ္ကယ္ေတာ့ ကၽြန္မတို႔ဆရာမေတြဆိုတာ့ ေက်ာင္းသားေတြကိုစာသင္ရင္းက သူတို႔ေလးေတြနဲ႔ဘ၀ေတြကို ၀င္ေရာက္လည္ ပတ္ေနၾကရတာမဟုတ္ပါလားေနာ္။ လည္ရင္းပတ္ရင္းက တစ္ဦးကိုတစ္ဦး ေဖးမလို႔ ကူညီၾကရင္းက အားလံုးရဲ႕ဘ၀ေတြ ရွင္သန္ေနၾကရတာလည္း မဟုတ္ပါလားေနာ္။


စိမ့္စမ္းေရ
23.2.2014








Read More
Posted by စိမ့္စမ္းေရ on Thursday, March 27, 2014

ျမန္မာစစ္တပ္ ရာထူးအဆင့္အေခၚအေ၀ၚမ်ား

=========================









(၁) တပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ Commander in Chief of Defense Services

(၂) ဒုတိယတပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ Deputy Commander in Chief of Defense Services

(၃) ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္ Commander in Chief (Army)

(၄) ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္ (ေရ) Commander in Chief (Navy)

(၅) ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္ (ေလ) Commander in Chief (Air)

(၆) စစ္ေရးခ်ဳပ္ Adjutant General

(၇) စစ္ေထာက္ခ်ဳပ္ Quartermaster General

(၈) တပ္မေတာ္စစ္ေဆးေရး အရာရွိခ်ဳပ္ Defense Services Inspector General

(၉) တပ္မေတာ္ေလ့က်င့္ေရး အရာရွိခ်ဳပ္ Chief of Armed Forces Training

(၁ဝ) တပ္မေတာ္ စစ္ဘက္ေရးရာ လံုျခံဳေရး အရာရွိခ်ဳပ္ Military Affairs Security (Chief)

(၁၁) စစ္ဦးစီးအရာရွိခ်ဳပ္ (ၾကည္း) Chief of Staff (Army)

(၁၂) စစ္ဦးစီး အရာရွိခ်ဳပ္ (ေရ) Chief of Staff (Navy)

(၁၃) စစ္ဦးစီး အရာရွိခ်ဳပ္ (ေလ) Chief of Staff (Air)

(၁၄) စစ္ရာထူးခန္႔ခ်ဳပ္ Military Appointments General

(၁၅) စစ္ဥပေဒခ်ဳပ္ Judge Advocate General

(၁၆) တြဲဖက္စစ္ေရးခ်ဳပ္ Vice Adjutent General

(၁၇) တြဲဖက္ စစ္ေထာက္ခ်ဳပ္ Vice Quartermaster General

(၁၈) တပ္မေတာ္ တပ္ထိန္းခ်ဳပ္ Provost Marshal

(၁၉) စစ္လက္နက္ပစၥည္းညႊန္ၾကားေရးမႉး Director of Ordinance

(၂ဝ) စစ္အင္ဂ်င္နီယာ ညႊန္ၾကားေရးမႉး Director of Military Enginerring

(၂၁) ေဆးဝန္ထမ္း ညႊန္ၾကားေရးမႉး Director of Medical Services

(၂၂) ဆက္သြယ္ေရး ညႊန္ၾကားေရးမႉး Director of Signal

(၂၃) ပစၥည္းဝယ္ယူမႈ ညႊန္ၾကားေရးမႉး Director of Defense Services Procurment

(၂၄) ျပည္သူ႔စစ္ႏွင့္ နယ္ျခားေစာင့္တပ္မ်ား ညႊန္ၾကားေရးမႉး Director of People Militias and Frontier Forces

(၂၅) ျပည္သူ႔ဆက္ဆံေရးႏွင့္ စိတ္ဓာတ္စစ္ဆင္ေရး ညႊန္ၾကားေရးမႉး Director of People Relation and Psychological Welfare

(၂၆) ျပန္လည္ေနရာခ်ထားေရး ညႊန္ၾကားေရးမႉး Director of Resettlement

(၂၇) ေလ့က်င့္ေရး ညႊန္ၾကားေရးမႉး Director of Military Training

(၂၈) သံခ်ပ္ကာယႏၲရားတပ္ဖြဲ႔ ညႊန္ၾကားေရးမႉး Director of Armor

(၂၉) အေျမာက္တပ္ဖြဲ႔ ညႊန္ၾကားေရးမႉး Director of Artillery

(၃ဝ) တုိင္းမႉး Command Commander

(၃၁) တပ္မမႉး Division Commander

(၃၂) စစ္ဗ်ဴဟာမႉး Tectical Operation Command

(၃၃) လက္ေထာက္စစ္ဥပေဒခ်ဳပ္ Assistant Judge Advocate General

(၃၄) တပ္ရင္းမႉး Commanding Officer

(၃၅) ဒုတိယ တပ္ရင္းမႉး Second in Command

(၃၆) စစ္ဦးစီးအရာရွိ (ပထမတန္း) General Staff Officer Grade I

(၃၇) စစ္ဦးစီးအရာရွိ (ဒုတိယတန္း) General Staff Officer Grade II

(၃၈) စစ္ဦးစီးအရာရွိ (တတိယတန္း) General Staff Officer Grade III

(၃၉) တပ္ေရးဗိုလ္ၾကီး Adjutant

(၄ဝ) တပ္ေထာက္ဗိုလ္ၾကီး Quarter Master

(၄၁)ေထာက္လွမ္းေရးအရာရွိ Intelligence Officer

(၄၂) ဆက္သြယ္ေရးအရာရွိ Signal Officer

(၄၃) ေဆးမႉး Medical Officer

(၄၄) ေဆးလက္ေထာက္ အရာခံဗိုလ္ Medical Assistant

(၄၅) တပ္ရင္းတပ္ေထာက္ အရာခံဗိုလ္ Regimental Quarter Master Sergeant

(၄၆) ႐ုံုးအုပ္ၾကီး Head Clerk

(၄၇) တပ္ၾကပ္ၾကီးစာေရး Sergeant Clerk

(၄၈) တပ္စာရင္းကုိင္ Unit Accountant

(၄၉) ဗိုလ္ေလာင္း Cadet

(၅ဝ) အလုပ္သင္ဗိုလ္ Apprentice

***********************

(၁) ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးၾကီး Senior General

(၂) ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးၾကီး Vice Senior General

(၃) ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီး General

(၄) ဒုတိယ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီး Lieutenant General

(၅) ဗိုလ္ခ်ဳပ္ Major General

(၆) ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ Brigadier General

(၇) ဗိုလ္မႉးၾကီး Colonel

(၈) ဒုတိယ ဗိုလ္မႉးၾကီး Lieutenant Colonel

(၉) ဗိုလ္မႉး Major

(၁ဝ) ဗိုလ္ၾကီး Captain

(၁၁) ဗိုလ္ Lieutenant

(၁၂) ဒုတိယ ဗိုလ္ Second Lieutenant

(၁၃) အရာခံ ဗိုလ္ Warrant Officer I

(၁၄) ဒုတိယအရာခံ ဗိုလ္ Warrant Officer II

(၁၅) တပ္ခြဲ တပ္ၾကပ္ၾကီး Quarter Master Sergeant

(၁၆) တပ္ၾကပ္ၾကီး Sergeant

(၁၇) တပ္ၾကပ္ Corporal

(၁၈) ဒုတပ္ၾကပ္ Lance Corporal

(၁၉) တပ္သား Private

Read More
Posted by စိမ့္စမ္းေရ on Saturday, March 22, 2014


 
 
 
 
 
"ျမတ္စြာဘုရား၏ (၁၀၈)ကြက္ စက္လကၡဏာေတာ္မ်ား"

(၁) လွံမ The larger spear
(၂) အိမ္မြန္ The royal mansion
(၃) ဇလပ္ပန္း The wax flower
(၄) လည္ေရးသံုးဆင့္ The three regular lines across the neck
(၅) ဦးေဆာက္ပန္း The ornament head band
(၆) ထမင္းပြဲ The tablelaid
(၇) အင္ပ်ဥ္ The royal cot
(၈) ခ်ြန္းေတာင္လက္နက္ The jevelin
(၉) ျပႆ ဒ္ The multitiered roof
(၁၀) တုရိုဏ္တိုင္ The archway
(၁၁) ထီးျဖဴ The white parasol
(၁၂) သန္လ်က္ The royal scimitar
(၁၃) ထန္းရြက္ယပ္ The palmyra fan
(၁၄) ဥေဒါင္းျမီွးစီးယပ္ The fan made of peacock feathers
(၁၅) စာမရီယပ္ The whisk made tail of the yak
(၁၆) သင္းက်စ္ The frontlet
(၁၇) ပတၱျမား The ruby
(၁၈) သပိတ္ The alms bowel
(၁၉) မုေလးပန္းဆိုင္ The garland of jasmine
(၂၀) ၾကာညိဳ The brown lotus
(၂၁) ၾကာနီ The red lotus
(၂၂) ပဒုမၼာၾကာ The loyered lotus
(၂၃) ၾကာျဖဴ The white water-lily
(၂၄) ၾကာပုဏၰရိတ္ The white lotus
(၂၅) ျပည့္ေသာအိုး The pot full of water
(၂၆) ျပည့္ေသာဖလား The cup full of water
(၂၇) သမုဒၶရာ The ocean
(၂၈) စၾကၤဝဠာေတာင္ The mountain of the universe
(၂၉) ဟိမဝႏၱာေတာင္ The Himalayan
(၃၀) ေမရုေတာင္ The Meru Mountain
(၃၁) ေန The sun
(၃၂) လ The moon
(၃၃) နကၡတ္တာရာမ်ား The planets
(၃၄-၃၇) က်ြန္းၾကီးေလးက်ြန္း The four great islands
(၃၈) က်ြန္းငယ္ႏွစ္ေထာင္ The two thousand lesser islands
(၃၉) စၾကၤာမင္း The Cakavatti(The Universal Monarch)
(၄၀) ခရုသင္းျဖဴ The white conch shell
(၄၁) ေရႊငါးၾကင္းအစံု The pair of golden gudgeon
(၄၂) စစ္လက္နက္ The wheel
(၄၃-၄၉) အိုင္ၾကီးခုႏွစ္အိုင္ The seven great lakes
(၅၀-၅၆) ေတာင္စဥ္ခုႏွစ္ထပ္ The seven mountain ranges
(၅၇-၆၃) သီတာခုႏွစ္တန္ The seven rivers
(၆၄) ဂဠဳာန္မင္း The Garuda King
(၆၅) မိေခ်ာင္းမင္း The Crocodile King
(၆၆) တံခြန္ ကုကၠား The streamers
(၆၇) ေရႊထမ္းစင္ The golden palanquin
(၆၈) ေကလာသေတာင္ The mountain Kalasa
(၆၉) ျခေသၤ့မင္း The lion king
(၇၀) ဝလဟကျမင္း The noble steed born among clouds
(၇၁) က်ားမင္း The tiger king
(၇၂) ဥေပါသထဆင္ The noble white elephant
(၇၃) နဂါးမင္း The king of firebreathing dragon
(၇၄) ဟသၤာမင္း The golden hansa bird
(၇၅) ဥႆ ဖ ႏြားမင္း The noble bull
(၇၆) ဧရာဝဏ္ဆင္မင္း The Eravana (SAKKAS CELESTIAL ELEPHANT)
(၇၇) ေရႊမကားရ္ The Golden Makara
(၇၈) မုဒ္ေလးခုႏွင့္ေရႊေလွ The royal barge with four doorways
(၇၉) ႏို႔စို႔ႏြားသားအမိ The cow and her calf
(၈၀) ကိႏၷရာ The Keinnara( Mythical mail bird )
(၈၁) ကိႏၷရီ The Keinnari ( Mythical female bird )
(၈၂) ကရဝိတ္ငွက္မင္း The Karaweik Bird
(၈၃) ဥေဒါင္းမင္း The Peacock
(၈၄) ၾကိဳးၾကာငွက္မင္း The Crane
(၈၅) စကၠဝါက္ငွက္မင္း The Ruddy Goose
(၈၆) ဇီဝဇိုးငွက္မင္း The Pheasant Partridge
(၈၇-၉၂) နတ္ျပည္ေျခာက္ထပ္ The six Dera Realms
(၉၃-၁၀၈) ျဗဟၼာ ၁၆ ဘံု The Sixteen Brahma Realms

( မွားတာရွိရင္ျပင္ေပးပါရန္…မွတ္စုေလးကၾကာျပီမို႔ပါ….)

ပန္းစကား


facebook မွ ျပန္လည္မွ်ေ၀ပါသည္။

Read More
Posted by စိမ့္စမ္းေရ on Thursday, March 20, 2014



ထံုးအိုးပမာ




နံနက္ခင္း ေလႏုေလးက ေအးစိမ့္လို႔ေနသည္။ ျပတင္းေပါက္မွ တိုး၀င္လာတဲ့ ေအးစက္စက္အရသာကို တ၀ႀကီးခံစားလိုက္ရေတာ့၊ ဒီႏွစ္က်မွ ေဆာင္တြင္းက ပိုၿပီး ပီျပင္ေနသလားလို႔ မိမိဘာသာ ေတြးလိုက္မိသည္။  အေညာင္း တစ္ခ်က္ ဆန္႔လိုက္ခ်ိန္မွာ ျဖိဳးျဖိဳးေဖ်ာက္ေဖ်ာက္ အသံေတြထြက္ေပၚလာတဲ့ ကိုယ္ခႏၶာကို အေတာ္ကေလး စိတ္ပ်က္ သြားေပမယ့္ ပံုမွန္လည္ပတ္မႈ တစ္ေန႔တာကိုေတာ့ မရပ္တန္႔မိေခ်။
ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ သဘာ၀တရားကို အံတုလို႔ သမိုင္းေပးတာ၀န္ကို ေက်ပြန္ဖို႔ ေဒၚေအးမိ ေန႔စဥ္ထမ္းေဆာင္ရပါတယ္။  နံနက္ခင္း ေ၀ယ်ာ၀စၥမ်ားအၿပီးသတ္လုပ္ေဆာင္ၿပီးခ်ိန္မွာေတာ့ အာရုဏ္က်င္းေရာင္နီက ထြက္ေပၚလာေခ်ၿပီ။ ညကတည္းက အသင့္ျပင္ထားတဲ့ ေစ်းေရာင္းပစၥည္းေတြကို ျခင္းေတာင္းထဲ အသာစီထည့္လိုက္ပါတယ္။ အေပၚရံု ခပ္ပါးပါးကို အတင္းလႊမ္းၿခံဳ လိုက္ၿပီဆိုတာနဲ႔ လက္ဆြဲေတာ္ ျခင္းေတာင္းေလးက ထက္ထဲသို႔ ပါလာခဲ့ေလၿပီ။ ျခင္ေထာင္ထဲ အိပ္ေပ်ာ္က်န္ရစ္ခဲ့တဲ့ သမီးငယ္ကို စိတ္မခ်ႏိုင္စြာ တစ္ခ်က္လွည့္ၾကည့္ရင္းက ဦးဘေမာင္ ေျပာတဲ့ စကားတစ္ခြန္းကို ရင္ထဲေအာင့္သက္သက္ျဖစ္စြာနဲ႔ သတိရလိုက္မိပါတယ္။
နံနက္ ၅ နာရီခြဲခ်ိန္ဆို ေဒၚေအးမိတစ္ေယာက္ကို ပံုမွန္ျမင္ေတြ႔ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ တေရြ႕ေရြ႕၊ တလႈပ္လႈပ္န႔ဲ လႈပ္ရွားေန ေပမယ့္ ေအးေနတဲ့ရာသီဥတုႏွင့္ေတာ့ လိုက္ဖက္လြန္းေနသည္။ ဆိုင္ဟုဆိုႏိုင္ေသာ ေဒၚေအးမိေစ်းေရာင္းရာေနရာေလးသို႔ သူကပံုမွန္လမ္းေလွ်ာက္လာေနက်၊ သူႏွင့္အတူပါလာတဲ့ ကြမ္းယာပစၥည္းမ်ဳိးစံုတို႔ကလည္း အခ်င္းခ်င္း တြန္းတြန္း တိုက္ တိုက္ႏွင့္။ တိုးညွင္းစြာထြက္ေပၚေနတဲ့ လမ္းေလွ်ာက္သံနဲ႔ ဗူးသံပုလင္းသံတို႔က သူ႔တြက္ေတာ့ ပံုမွန္စည္းခ်က္ ၀ါးခ်က္မ်ားပင္။
လူတစ္ေယာက္ မတ္တပ္ရပ္စရာေနရာေပမယ့္ ဆိုင္ခံုေပၚမွာလည္း ေနရာက်ေအာင္ထားရသည္။ ဆြဲျခင္းထဲက ထံုးအိုးကို ထုတ္ယူခ်ိန္မွာေတာ့ ဦးဘေမာင္စကားကိုပင္ ျပန္ၾကားေယာင္မိျပန္သည္။ ဘာလို႔မ်ား ရင္ထဲေရာက္ေနပါလိမ့္လိ႔ု ေခါင္းတစ္ခ်က္ခါကာ အေတြးတို႔ တြန္းထုတ္လိုက္ေပမယ့္ ကိုင္ထားတဲ့ ထံုးအိုးေလးက ျခင္းေတာင္းထဲက မထြက္လာႏိုင္ခဲ့။
“ အို..မျဖစ္ေသးပါဘူး၊ ငါ့အလုပ္ပ်က္ေတာ့မွာပဲ.”
လုပ္ေဆာင္စရာ ကိစၥေတြကို ခပ္သြက္သြက္လႈပ္ရွားလိုက္ေတာ့မွ မူလအေျခအေနသို႔ ျပန္ေရာက္သြားေတာ့သည္။
ကြမ္းယာေရာင္းတာ အေစာႀကီးဘာလုပ္ဖို႔လဲဟု ေမးလာသမွ်ေတြကို ေဒၚေအးမိ ျပန္မေျဖျဖစ္ခဲ့ေပ။ ခပ္ေစာေစာ ျပင္ဆင္လို႔ အဆင္သင့္ထုပ္ပိုးထားမွသာ သမီးေလးကို ထားခဲ့ရခ်ိန္ ခဏေလးမွာ သူ႔အတြက္အဆင္ေျပသည္။ လံုေလာက္တဲ့ ျပင္ဆင္မႈၿပီး ခ်ိန္မွာေတာ့ အနားကေစ်းေလးမွာ ေစ်းသည္မ်ားလည္း စံုေလာက္ၿပီေလ။ တစ္ေန႔စာတြက္ ခ်က္ျပဳတ္မႈကို သမီးေလးဆိုင္လာ ထိုင္ေပးခ်ိန္မွာ ေဒၚေအးမိအားလံုးၿပီးေအာင္ လုပ္ရသည္။ ဒါက ေန႔စဥ္လိုလိုပင္။
“ဟဲ့ ေအးမိ၊ ဘာေငးေနတာလဲ”
“ေအာ္ ဦးဘေမာင္၊ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္လာၿပီလား”
အိမ္နီးနားခ်င္းျဖစ္တဲ့ ဦးဘေမာင္ တစ္ေယာက္ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္လာခ်ိန္ဆို နံနက္ ၆ နာရီခြဲပင္။ ဟိုနားဒီနား လမ္းေလွ်ာက္ၿပီးရင္ေတာ့ ဆိုင္ကိုခဏ၀င္နားတတ္သည္။ ခင္ပြန္းသည္ရွိစဥ္က တည္းက မိသားစုခ်င္းရင္းႏွီးေနတဲ့ ဦးဘေမာင္ကို သမီးေလးကလည္း အဖိုးတစ္ေယာက္လို၊ အဘတစ္ေယာက္လို ခင္မင္သည္။ ဦးဘေမာင္ လမ္းေလွ်ာက္ၿပီးလို႔ ေဒၚေအးမိဆိုင္မွာခဏနားခ်ိန္ဆို သမီးေလးကလည္း ဆိုင္ထိုင္ခ်ိန္ပင္။ ေန႔စဥ္ ပံုမွန္မဟုတ္ေပမယ့္ အရြယ္ေရာက္စျပဳေနတဲ့ သမီးေလးတစ္ေယာက္တည္းဆိုင္မွာရွိခ်ိန္ဆို  ၾကည့္မေကာင္းဟုဆိုကာ ဦးဘေမာင္တို႔ မိသားစုက အလွည့္က် လာလာေနေပးတတ္သည္။ ေဖးေဖးမမရွိတဲ့ ဒီပတ္၀န္းက်င္ေလးေၾကာင့္လည္း ေဒၚေအးမိ တစ္ေယာက္ ခုလို ရပ္တည္ေနႏိုင္ျခင္းပင္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဦးဘေမာင္တို႔ တစ္မိသားစုလံုးကို ေက်းဇူးတင္သင့္တာေတာ့ အမွန္ပင္။
ကားဂိတ္နဲ႔နီးတဲ့ ေဒၚေအးမိဆိုင္ေလးမွာ နံနက္မလင္းခင္ကတည္းက က်ဲေတာက္က်ဲေတာက္ႏွင့္ ေရာင္းရေပသည္။ ကိုယ့္အနီးမွာ ဆိုင္ၿပိဳင္မရွိတာကိုပင္ ေဒၚေအးမိ ေက်းဇူးတင္ေနရသည္။ မၾကာခင္ေရာက္လာမည့္ သမီးေလးကိုေစာင့္ရင္း အသင့္စားအထုပ္ကေလးေတြကို ျပင္ဆင္ေနမိသည္။
ဆံုးပါးသြားတဲ့ ခင္ပြန္းသည္ရဲ႕ လက္ငုတ္လက္ရင္းေလးျဖစ္တဲ့ ဒီေနရာ၊ ဒီဆိုင္ေလးကို ေဒၚေအးမိ သိပ္ကိုေက်းဇူးတင္ရပါတယ္။ ၀မ္း၀ရံုထက္ပင္ပိုသာတဲ့ ၀င္ေငြေလးတစ္ခု ဖန္တီးေပးခဲ့တဲ့ ခင္ပြန္းသည္ကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ရပါတယ္။ ေလာကအလယ္မွာ တစ္ေကာင္ၾကြက္ဘ၀နဲ႔ မ်က္ႏွာမငယ္ေစခ့ဲပါ။ ရိုးသားစြာနဲ႔ ရွာေဖြစားေသာက္ရသည္ကပင္ တစ္မ်ဳိးကံေကာင္းေနသည္ မဟုတ္ပါလား။
“ ဟဲ့ ေအးမိ၊ နင့္သမီး မလာေသးပါလား။”
“ ဟုတ္ပါရဲ႕ ဦးဘေမာင္ရယ္၊”
“ နင္၊ ငါေျပာထားတာလည္း ေခါင္းထဲထည့္ထားဦးေနာ္။ ငါက နင့္သမီးေလးအတြက္ ေျပာတာပါ။”
“ကၽြန္မ သေဘာေပါက္ပါတယ္ ဦေးလးရယ္။ နားလည္း နားလည္ပါတယ္။ ေစတနာေတြကိုလည္း သိပါတယ္။ ကၽြန္မ တျဖည္းျဖည္းခ်င္း သြန္သင္ပါ့မယ္။”
သမီးေလးလမ္းေလွ်ာက္လာတာကို အေ၀းကပင္ လွမ္းျမင္ရတာမို႔ ကၽြန္မတို႔ စကားစကို ရပ္လိုက္ရပါတယ္။ သားအမိခ်င္းၾကားထဲ မ၀င္ေကာင္းေပမယ့္ အေတာ္ရင္းႏွီးလို႔သာ ဦးဘေမာင္က ဒီစကားကိုေျပာထြက္ခဲ့တယ္ဆိုတာလည္း ေဒၚေအးမိ သိပါတယ္။
“သမီးေလး၊ ဘာလို႔ေနာက္က်ေနတာလဲ။ ေနေတာင္အေတာ္ျမင့္ေနၿပီ၊ ဘာစားခဲ့ပီလဲ သမီး”
မ်က္ႏွာစူပုပ္လို႔ ဆိုင္ထဲ၀င္လာတဲ့ သမီးကို ေဒၚေအးမိ စကားစေျပာလိုက္ေပမယ့္။ သမီးျဖစ္သူက ဘာတစ္ခြန္းမွ ျပန္ေျပာခဲ့ေပ။ အရာရာကိုေပကပ္ကပ္ႏိုင္လြန္းတဲ့ ဒီသမီးကို တစ္ခါတစ္ေလ စိတ္ပ်က္မိသည္။ ကေလးတို႔သဘာ၀ လူခ်စ္လူခင္ေပါရမည္ ျဖစ္ေသာ္လည္း သမီးေလးမွာ အဲ့လိုမရွိခဲ့ေပ။ စကားေျပာလည္းမတက္၊ အေပါင္းအသင္းလည္းမဆန္႔။  ျပန္မေျပာ ၊ နားမေထာင္ဆိုသလို ျဖစ္ေနတဲ့သမီးအေၾကာင္းကို ေဒၚေအးမိသာ အသိဆံုးမဟုတ္လား။
လိုတာထက္ပို၍ ကပ္ေစးႏွဲသည့္ သမီးငယ္က ငယ္ငယ္ကေလးဘ၀ကေတာ့ ခ်စ္စရာေကာင္းခဲ့သည္။ အိမ္နီးနားခ်င္းမ်ားက ခ်စ္စႏိုးျဖင့္ ထံုးအိုးေလးဟုပင္ ေခၚခဲ့ၾကသည္။ ထိုအဓိပၸါယ္ကို ေဒၚေအးမိ သေဘာမေပါက္ခဲ့ပါ။ မိမိက ကြမ္းယာေရာင္းေနလို႔သာ အသားျဖဴေဖြးၿပီး ၀၀ကစ္ကစ္ႏွင့္ ခ်စ္စရာေကာင္းသည့္ သမီးငယ္ကို ထံုးအိုးေလးႏွင့္တူ၍ဟုသာ သေဘာေပါက္ခဲ့မိသည္။
ယခုေတာ့ အဲ့လိုအဓိပၸါယ္မဟုတ္ခဲ့ေပ။ ငယ္ငယ္ကတည္းက ဘာေတာင္းေတာင္း ဟင့္အင္း၊ ဟင့္အင္း ဆိုသံေလးကို နား၀င္ခ်ဳိ ခဲ့ေပမယ့္ ယခုေတာ့ အဲဒီအက်င့္က သမီးေလးမွာ ပါလာခဲ့ေလၿပီ။

“ကဲ၊ ဦးဘေမာင္ ကၽြန္မ အိမ္ျပန္ၿပီး ခ်က္လိုက္ျပဳတ္လိုက္ဦးမယ္။”
“သမီးေလး၊ ဆိုင္ကိုေသခ်ာၾကည့္ထားေနာ္။ အနားမွာ ဘဘရွိေနေပးလိမ့္မယ္။”
ဆိုင္ကို ခဏထားခဲ့လို႔ ေဒၚေအးမိ ခပ္သုတ္သုတ္ေလး ျပန္ရပါတယ္။ အနားက ေစ်းေလးမွာ ဟင္းခ်က္စရာ၀ယ္ၿပီး အိမ္ျပန္ခ်က္ရံုသာ၊ မနက္ကထည္းကထမင္းအိုးတစ္လံုးတည္းတည္ၿပီးသားဆိုေတာ့ အဆင္ေျပသည္။ သားအမိႏွစ္ေယာက္စာ ၀ယ္စားလို႔ အဆင္ေျပတယ္ဆိုေပမယ့္ အိမ္ထမင္းအိမ္ဟင္းေလာက္ေတာ့ ဘယ္ဟာမွ စားမေကာင္းေပ။
နံနက္စာခ်က္ျပဳတ္ၿပီး၊ ေလွ်ာ္ဖြပ္၊ ေဆးေၾကာလို႔ အားလံုးျပင္ဆင္ၿပီးခ်ိန္မွာေတာ့ 10 နာရိခြဲသာရွိေသးသည္။ ဆြမ္းေလာင္းဖို႔နဲ႕ ကိုယ္စားဖို႔အတြက္ပါထည့္လို႔၊ ေန႔လည္စာ၊ ညေနစာ ခြဲျခမ္းျပင္ဆင္ၿပီးရင္ေတာ့ ေဒၚေအးမိဆိုင္ကို တစ္ခါျပန္ရေပၿပီ။ နံနက္ထဲက ထုပ္ပိုးထားတဲ့ ကြမ္းယာအထုပ္ေလးေတြက ဒီခ်ိန္ေလာက္ဆို ကုန္သေလာက္ျဖစ္ေနေပလိမ့္မည္။ ဆိုင္မွာ ေမွ်ာ္ေနမည့္ သမီးငယ္ဆီသို႔စိတ္ကေရာက္သြားေတာ့ ကမန္းကတန္းေျခလွမ္းတို႔ သြက္ရေပေတာ့သည္။
ဆိုင္ကိုေရာက္လွ်င္ေရာက္ခ်င္း- “သမီး။ ဘာလုပ္ေနတာလဲ အဲဒါ”
“အေမ၊ အေမ့ထံုးအိုး အသစ္လဲဦး”
“ဘာျဖစ္လို႔လဲသမီးရဲ႕၊ အေမ လဲထားတာမွ မၾကာေသးတာ”
“ အ၀က တျဖည္းျဖည္းက်ဥ္းက်ဥ္းလာၿပီ။ အဲဒါ သမီး ထိုင္ ခြာေနတာ။”
“အလုပ္မရွိအလုပ္ရွာ သမီးရယ္၊ သြား ျပန္ေတာ့။ ေက်ာင္းေနာက္က်ေနမယ္။ အေမ အကုန္ျပင္ဆင္ခဲ့ၿပီးၿပီ။”
“ဟုတ္”
 ေဒၚေအးမိရဲ႕ တစ္ေန႔တာလႈပ္ရွားမႈက ဒါအကုန္ပါပဲ။ ေန႔လည္ခင္း ေစ်းေရာင္းပါးခ်ိန္ဆိုလည္း ဒီဆိုင္ေလးထဲမွာပဲ၊ သမီးငယ္ညေနေက်ာင္းဆင္းလို႔ ဆိုင္ကူသိမ္းၿပီးမွ သားအမိႏွစ္ေယာက္ အိမ္ျပန္ေရာက္၊ ညေနစာစားလို႔ တစ္ေန႔တာအတြက္ ကုန္ဆံုးရပါတယ္။
ပံုမွန္လည္ပတ္ေနတဲ့ ဒီအခ်ိန္ေတြက သမီးငယ္ေလးကို အတန္းႀကီးလာေစပါတယ္။ ေဒၚေအးမိကို အသက္ႀကီးလာေစပါတယ္။ ေန႔စဥ္ရက္ဆက္ ရက္ပ်က္မရွိတဲ့ သူ႔လုပ္ငန္းခြင္ေလးက သူ႔ရဲ႕အားထားရာ ကမာၻတစ္ခုဆိုလည္းမမွားခဲ့ေပ။  ကမာၻႀကီးထဲက ကမာၻငယ္ေလးျဖစ္တဲ့ သမီးေလးရဲ႕ ဘ၀တစ္ခုလံုးကို အလွပဆံုးပံုေဖာ္မည္ဟု ငယ္ငယ္ကတည္းက ႀကဳံး၀ါးခဲ့ဖူးသည္။ မုဆိုးမသမီးေပမယ့္ အလိမၼာ၊ အယဥ္ေက်းွဆံုး ျဖစ္ေစရမည္ဟုလည္း ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ခဲ့ဖူးသည္။
သမီးငယ္ေလးရဲ႕ ေလ့လာသင္ယူေနတဲ့ကာလေတြမွာ အေကာင္းဆံုးသင္ယူသူအျဖစ္ ေဒၚေအးမိ ျဖစ္ေစခ်င္ခဲ့ပါတယ္။ ဟိုမေရာက္ ဒီမေရာက္အရြယ္မွာက အဓိကက နားလည္သိတတ္မႈလိုအပ္တယ္ဆိုတာ ေဒၚေအးမိ နားလည္ပါတယ္။ မိဘရဲ႕ တစ္ေန႔တာ လည္ပတ္မႈနဲ႔၀င္ေငြအေၾကာင္းကို သမီးေလးနားလည္ေပမယ့္ တျခားသူငယ္ခ်င္းအေပါင္းအသင္းမ်ားနဲ႔ကေတာ့ သမီးေလး အေတာ္ညံ့ပါတယ္။
“ဟဲ့. ေအးမိ၊ နင့္သမီးကိုလည္း ေသခ်ာသြန္သင္ပါဦး၊ ဟိုေန႔ကမ်ား အေမကိုျပန္ေျပာေနလိုက္တာ ငါၾကားလိုက္ရတယ္ေနာ္။ ေတာ္ၾကာ နင့္သမီး နင္ေရာင္းတဲ့ ကြမ္းယာဆိုင္ေပၚက ထံုးအိုးလို တျဖည္းျဖည္း အ၀က်ဥ္းက်ဥ္းလာမယ္”
ေစတနာစကားဆိုေပမယ့္ ရင္ထဲေတာ့ စိတ္မေကာင္းခဲ့ပါ။ ဘာပဲေျပာေျပာ ကိုယ့္သားသမီးအေၾကာင္း အေမသာအသိဆံုးမဟုတ္လား။
 တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ မေန႔ကမွ ေျပာလာတဲ့ ဦးေလးကိုဘေမာင္ရဲ႕ ေျပာစကားကို ေဒၚေအးမိ ျပန္လည္အမွတ္ရလိုက္ပါတယ္။ လူ႔ပတ္၀န္းက်င္က ဖယ္က်ဥ္ထားရတဲ့ သူတစ္ေယာက္အျဖစ္ေတာ့ ကၽြန္မ သမီးေလးကို မျဖစ္ေစခ်င္တာအမွန္ပါ။  ဒီေန႔ညေနေတာ့ျဖင့္ ကၽြန္မသမီးေလးကို ထံုးအိုးေလး နမူနာထားလို႔ သြန္သင္ေပးဖိ႔ုရာ အေျခအေနေလးတစ္ရပ္ေတာ့ ဖန္တီးရေပေတာ့မည္။
***-----***-----***-----***-----***-----***-----
အဲဒိေန႔ရဲ႕ ညေနစာထမင္းစားခ်ိန္ေလးအၿပီးမွာေတာ့ စာလုပ္ေနတဲ့ သမီးေလးအနားသို႔ ကၽြန္မ အသာကပ္ထိုင္လိုက္ရင္းက စကားမ်ားစြာေျပာျဖစ္ခဲ့ေလသည္။ ဂရုတစိုက္နားေထာင္ေပးတဲ့ သမီးေလးအတြက္ အသိပညာေတြ ရေစခ်င္လို႔ ေျပာျပေနတယ္ဆိုတာ သမီးေလး နားလည္ေပးလို႔ အထူးေက်နပ္ခဲ့ရေပသည္။
“သမီးေလး…မနက္ကထံုးအိုးေလးကိုျမင္ၾကည့္စမ္း၊ အေမတို႔ရဲ႕ထံုးအိုးေလး တျဖည္းျဖည္း အ၀က်ဥ္းက်ဥ္း လာတယ္ေနာ္။ ထံုးအိုးရဲ႕သဘာ၀က ဒီလိုဆိုေပမယ့္။ လူေတြရဲ႕သဘာ၀က်ေတာ့ ထံုးအိုးလို က်င့္လို႔မရဘူး။
အသက္အရြယ္ရလာတာနဲ႔အမွ် လူမႈနယ္ပယ္၊ ပတ္၀န္းက်င္မွာ တျဖည္းျဖည္း ၀င္ဆန္႔လာရတယ္။ ကိုယ့္ရဲ႕ အျပဳအမူ၊ စရိုက္၊ အေျပာအဆိုကစလို႔ အစစအရာရာ ထိန္းထိန္းသိမ္းသိမ္းေနရတယ္။
ေဟာ၊ ခုပဲၾကည့္ အ၀က်ဥ္းလာတဲ့ထံုးအိုးကို သမီးေလးေတာင္ စိတ္က်ဥ္းက်ပ္တယ္မလား။ အဲ့လိုပဲေပါ့။ လူ႔ပတ္၀န္းက်င္မွာလည္း လူသားတိုင္းက ထံုးအိုးလိုလူသာဆိုရင္ ဘယ္အဆင္ေျပလိမ့္မလဲကြယ္။ ဒါကို သမီးေလး နားလည္တယ္မလား။ ”
“္ အေမ့ သမီးေလးက နားလည္သိတတ္ပါတယ္ကြယ္”
“ဟုတ္ အေမ”

တစ္ခြန္းတည္းသာေျပာလို႔ တိတ္ဆိတ္သြားတဲ့သမီးေလးကိုၾကည့္ၿပီး သမီးငယ္တြက္ နမူနာေလးတစ္ခုေတာ့ျဖင့္ မ်က္လံုးထဲျပန္ျမင္ေယာင္ႏိုင္ပါေစလို႔  ကၽြန္မ ေတြးလိုက္မိပါတယ္။  မိဘတိုင္းကေတာ့ သားသမီးတိုင္းကို ေကာင္းေစခ်င္ၾကခ်ည္းပဲမဟုတ္လား။ ကၽြန္မ ေစတနာ၊ ေမတၱာေတြကို သမီးေလးနားလည္လာမွာပါဟုသာ။
ကၽြန္မရဲ႕ သမီးေလးဟာ ကၽြန္မေရာင္းတဲ့ ကြမ္းယာဆိုင္ေပၚက ထံုးအိုးေလးလို ဘယ္ေတာ့မွ မျဖစ္ေစရဘူးလို႔ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်လိုက္ရင္းက အဓိပၸါယ္ေပါင္းမ်ားစြာ ျပည့္ေနတဲ့ ဒီေန႔ရက္ျမတ္ေလးတစ္ရက္ ကို ကၽြန္မတသက္လံုး အမွတ္ရေစတာ့မည္ဟု။

စိမ့္စမ္းေရ
29.1.2014

http://www.takkathoyahanpyo.blogspot.com/
တကၠသိုလ္ရဟန္းပ်ဳိဓမၼစာေစာင္ အတြဲ(၂) ၊ အမွတ္ (၆) စာမ်က္ႏွာ 54 တြင္လည္း ဖတ္႐ႈအားေပးႏိုင္ပါတယ္။

Read More
Posted by စိမ့္စမ္းေရ on Wednesday, March 19, 2014




ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိလမ္းမ်ား၏ ယခင္အမည္မ်ား
=======================

၁။ ဒါလဟုိဇီလမ္း (Dalhousie Road) = မဟာဗႏၶဳလလမ္း
၂။ ဘားလမ္း (Barr Street ) = မဟာဗႏၶဳလပန္းျခံလမ္း
၃။ လြစၥ္လမ္း (Lewis Street) = ဆိပ္ကမ္းသာလမ္း
၄။ ဖယ္ရာလမ္း (Phayre Road) = ပန္းဆုိးတန္းလမ္း
၅။ မဂိုလမ္း (Mogul Road) = ေရႊဘံုသာလမ္း
၆။ ကာနယ္လမ္း (Canal Street) = အေနာ္ရထာလမ္း (လမ္းမေတာ္ က်ဳံႀကီးနား)
၇။ ဖေရဇာလမ္း (Fraser Road) = အေနာ္ရထာလမ္း (ေက်ာက္တံတား၊ ပန္းဘဲတန္းအနီး ၿမိဳ႕လယ္ေခါင္)
၈။ စထရန္းလမ္း (Strand Road) = ကမ္းနားလမ္း
၉။ စပတ္လမ္း (Sparks Road) = ဗုိလ္ေအာင္ေက်ာ္လမ္း
၁၀။ ေသာ္မဆင္လမ္း (Thompson Road) = ဗုိလ္တေထာင္ဘုရားလမ္း
၁၁။ ေမာင္ေထာ္ေလးလမ္း (Maung Htaw Lay Street) = ဗိုလ္ဆြန္ပက္လမ္း
၁၂။ ေကာ္မရွင္နာလမ္း (Commissioner's Road) = ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းလမ္း (ရန္ကုန္ေဆး႐ံုႀကီးေရွ႕လမ္း)
၁၃။ ေမာင့္ဂိုမာရီလမ္း (Montgomery Road) = ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းလမ္း
၁၄။ ဘဂိုးဒါးလမ္း (Pagoda Road) = ေရႊတိဂံုဘုရားလမ္း
၁၅။ အက္ဒြပ္လမ္း (Edward Street) = ကုန္ေစ်းတန္းလမ္း
၁၆။ ေဂၚဒြင္လမ္း (Godwin Road) = လမ္းမေတာ္လမ္း
၁၇။ ခရစ္လမ္း (Christ Street) = ဗိုလ္ျမတ္ထြန္းလမ္း
၁၈။ ေယာက္လမ္း (York Street) = ေယာမင္းႀကီးလမ္း
၁၉။ စေတာ့ကိတ္လမ္း (Stockade Road) ႏွင့္ ဂ်ဴဒါအီစကယ္လမ္း (Judah Ezekiel Road) = သိမ္ျဖဴလမ္း
၂၀။ ေမာင္ခုိင္လမ္း (Maung Khaing Street) = ဗုိလ္ရြဲလမ္း
၂၁။ ဟယ္လ္ပင္လမ္း (Halpin Road) = ျပည္ေထာင္စုရိပ္သာလမ္း
၂၂။ ကင္းဘဲလ္လမ္း (Campbell Road) = ငါးထပ္ႀကီးဘုရားလမ္း
၂၃။ ဒတ္ဖရင္လမ္း (Dufferin Road) = စႏၵကူးလမ္း
၂၄။ ကုတ္ကုိင္းလမ္း (Kokine Road) = ကမၻာေအးဘုရားလမ္း
၂၅။ မဂ်စ္လမ္း (Masjid Road) = သမိန္ဗရမ္းလမ္း
၂၆။ လန္ကက္စတာလမ္း (Lancaster Road) = န၀ေဒးလမ္း
၂၇။ မစ္ရွင္လမ္း (Mission Road) = အလံုလမ္း
၂၈။ ပ႐ုမ္းလမ္း (Prome Road) = ျပည္လမ္း
၂၉။ စတီဗင္ဆန္လမ္း (Stevenson Road) = လွည္းတန္းလမ္း
၃၀။ ဗိုးလ္လမ္း (Voyle Road) = ဦး၀ိစာရလမ္း
၃၁။ ၀င္ဒါမီယာလမ္း (Windermere Road) = သံလြင္လမ္း
၃၂။ ၀င္ဆာလမ္း (Windsor Road) = ရွင္ေစာပုလမ္း

၃၃။ ကီလီလမ္း = ၀ါးတန္းလမ္း (လမ္းမေတာ္)
၃၄။ ေမာ္တင္လမ္း = လမ္းသစ္လမ္း (လမ္းမေတာ္)
၃၅။ စိန္ဂၽြန္းလမ္း = မင္းရဲေက်ာ္စြာလမ္း (လမ္းမေတာ္)
၃၆။ ေအာလီဖင္းလမ္း = ေရႊေတာင္တန္းလမ္း (လမ္းမေတာ္)
၃၇။ စတီဘင္ဆင္လမ္း = လွည္းတန္းလမ္း (လမ္းမေတာ္)
၃၈။ လတၱာလမ္း = လသာလမ္း (လသာ)
၃၉။ ကရစၥလမ္း = စဥ့္အုိးတန္းလမ္း (လသာ)
၄၀။ ဂြတၱလစ္လမ္း = ဆရာစံလမ္း (ဗဟန္း)
၄၁။ လင့္ခ္လမ္း = ေရႊဂံုတုိင္လမ္း (ဗဟန္း)
၄၂။ ေလာင္း၀စ္လမ္း = အင္းယားၿမိဳင္လမ္း (ဗဟန္း)
၄၃။ ဂြတၱလစ္ရိပ္သာလမ္း = သာယာ၀တီလမ္း (ဗဟန္း)
၄၄။ ၀ိတုိရိယအဲဗင္းနယူးလမ္း = ဂ်ဳိးျဖဴလမ္း (ဗဟန္း)
၄၅။ ကင္းေဂ်ာ့အဲဗင္းနယူးလမ္း = ကြမ္းျခံလမ္း (ဗဟန္း)
၄၆။ ခ်င္းေခ်ာင္းအဲဗင္းနယူးလမ္း = ကေမၻာဇလမ္း (ဗဟန္း)
၄၇။ ရဲဒီယာအဲဇင္းနယူးလမ္း = ၀ကၤာဘာလမ္း (ဗဟန္း)
၄၈။ ဟာမစ္တစ္လမ္း = သာသနာ့ရိပ္သာလမ္း (ဗဟန္း)
၄၉။ တာ၀ါလိမ္းလမ္း = ဗုိလ္ခ်ဳပ္ျပတိုက္လမ္း (ဗဟန္း)
၅၀။ ေမာင့္ပုလဲဆင့္လမ္း = ပုလဲလမ္း (ဗဟန္း)
၅၁။ ပတ္လိန္းလမ္း = နတ္ေမာက္လမ္းသြယ္ ၁ လမ္း (ဗဟန္း)
၅၂။ ပတ္အဲဗင္းနယူးလမ္း = နတ္ေမာက္လမ္းသြယ္ ၂ လမ္း (ဗဟန္း)
၅၃။ ကြန္ဘုိေကးရွင္းလမ္း = ဘဲြ႕ႏွင္းသဘင္လမ္း (ကမာရြတ္)
၅၄။ ခ်န္စလာလမ္း = အဓိပတိလမ္း (ကမာရြတ္)
၅၅။ စိန္ဗင္ဆင့္လမ္း = ေဇာတိကလမ္း (ကမာရြတ္)
၅၆။ မာတင္အဲဗင္နယူးလမ္း = ခေပါင္းလမ္း (ကမာရြတ္)
၅၇။ နစ္ကလပ္အဲဗင္းနယူး = ႏွင္းပန္းလမ္း (ကမာရြတ္)
၅၈။ ပီတာလမ္း = ၾကယ္ျပာလမ္း (ကမာရြတ္)
၅၉။ အာတီးယားလမ္း = သီရိမဂၤလာလမ္း (ကမာရြတ္)
၆၀။ ေကာ္ပိုေရးရွင္းလမ္း = စည္ပင္လမ္း (ေက်ာက္တံတား)
၆၁။ ရွပ္ဇရပ္ဇ္လမ္း = ဘဏ္လမ္း (ေက်ာက္တံတား)
၆၂။ စိန္မိုက္ကယ္လမ္းက်ယ္ = မဏိေမခလာလမ္း (ၾကည့္ျမင္တိုင္)
၆၃။ စိန္မိုက္ကယ္ ၁ လမ္း = ေရတြင္းကုန္း ၁ လမ္း (ၾကည့္ျမင္တိုင္)
၆၄။ စိန္မိုက္ကယ္ ၂ လမ္း = ေရတြင္းကုန္း ၂ လမ္း (ၾကည့္ျမင္တိုင္)
၆၅။ ဝိုင္းလမ္း = သိႏၷီလမ္း (ၾကည့္ျမင္တိုင္)
၆၆။ ဘလုတ္လမ္း = ဗာဒံပင္လမ္း (ၾကည့္ျမင္တိုင္)
၆၇။ ဟာဂ်ီ ေအ ႏွင့္ ဘီ လမ္း = သရက္ေတာ ၁ လမ္း (ၾကည့္ျမင္တိုင္)
၆၈။ ဟာဂ်ီ ၂ လမ္း = သရက္ေတာ ၂ လမ္း (ၾကည့္ျမင္တိုင္)
၆၉။ ဟာဂ်ီ ၃ လမ္း = သရက္ေတာ ၃ လမ္း (ၾကည့္ျမင္တိုင္)
၇၀။ ဟာဂ်ီ ၄ လမ္း = သရက္ေတာ ၄ လမ္း (ၾကည့္ျမင္တိုင္)
၇၁။ ကိုတင္းလမ္း = သစ္ခြပန္းလမ္း (ၾကည့္ျမင္တိုင္)
၇၂။ ခ်င္းေခ်ာင္း ၁ လမ္း = ေဒါန ၁ လမ္း (ၾကည့္ျမင္တိုင္)
၇၃။ ခ်င္းေခ်ာင္း ၂ လမ္း = ေဒါန ၂ လမ္း (ၾကည့္ျမင္တိုင္)
၇၄။ ခ်င္းေခ်ာင္း ၃ လမ္း = ေဒါန ၃ လမ္း (ၾကည့္ျမင္တိုင္)
၇၅။ ခ်င္းေခ်ာင္း ၄ လမ္း = ေဒါန ၄ လမ္း (ၾကည့္ျမင္တိုင္)
၇၆။ ခ်င္းေခ်ာင္း ၅ လမ္း = ေဒါန ၅ လမ္း (ၾကည့္ျမင္တိုင္)
၇၇။ ေဘာဂါတန္းလမ္း = ေဘာဂလမ္း (ၾကည့္ျမင္တိုင္)
၇၈။ ဝင္ဆာလမ္း = ရွင္ေစာပုလမ္း (စမ္းေခ်ာင္း)
၇၉။ ဟုမ္းလမ္း = ပန္းလွိုင္လမ္း (စမ္းေခ်ာင္း)
၈၀။ အင္းနစ္လမ္း = ပန္းလွိုင္လမ္း (စမ္းေခ်ာင္း)
၈၁။ ကာလီမာလမ္း = မဟာေဘာဂလမ္း (စမ္းေခ်ာင္း)
၈၂။ ခရစ္ရွနာလမ္း = ရန္ကင္းလမ္း (စမ္းေခ်ာင္း)
၈၃။ ဂု႐ုလမ္း = သုခမိန္လမ္း (စမ္းေခ်ာင္း)
၈၄။ စုပရာမန္းနီးလမ္း = ရတနာလမ္း (စမ္းေခ်ာင္း)
၈၅။ စူရတီပန္းၿခံလမ္း = ပန္းၿခံလမ္း (စမ္းေခ်ာင္း)
၈၆။ ဒူဗလီလမ္း = ေျမနီကုန္းေဈးလမ္း (စမ္းေခ်ာင္း)
၈၇။ နာသာလမ္း = ျမဝတီလမ္း (စမ္းေခ်ာင္း)
၈၈။ ေမာ္ဂင္ဝတ္လမ္း = ဓမၼာ႐ုံလမ္း (စမ္းေခ်ာင္း)
၈၉။ မူဆာႀကီးလမ္း = ေအာင္ေတာ္မူလမ္း (စမ္းေခ်ာင္း)
၉၀။ မဟာမက္ပေတးလမ္း = ေစတနာလမ္း (စမ္းေခ်ာင္း)
၉၁။ မူလာအီစမန္လမ္း = ပေဒသာလမ္း (စမ္းေခ်ာင္း)
၉၂။ မဒရာစာလမ္း = ဗိုလ္မိုးလမ္း (စမ္းေခ်ာင္း)
၉၃။ ယူနီယံလမ္း = ျပည္ေထာင္စုလမ္း (စမ္းေခ်ာင္း)
၉၄။ ေရွာလမ္း = ခတၱာလမ္း (စမ္းေခ်ာင္း)
၉၅။ ရစ္ရွီလမ္း = သေျပညိဳလမ္း (စမ္းေခ်ာင္း)
၉၆။ လက္ခ်မီးလမ္း = သုခလမ္း (စမ္းေခ်ာင္း)
၉၇။ အင္ဂလန္မင္လမ္း = သီရိမဂၤလာလမ္း (စမ္းေခ်ာင္း)
၉၈။ အလဝါလမ္း = ေသာ္တာလမ္း (စမ္းေခ်ာင္း)
၉၉။ ဂ်ိဳးဇက္လမ္း = ျမန္မာ့ဂုဏ္ေရာင္လမ္း (တာေမြ)
၁၀၀။ ေဂၚဒြင္လမ္း = ၿမိဳ႕မေက်ာင္းလမ္း (ဒဂုံ)
၁၀၁။ စင္ဂနယ္ပဂိုးဒါးလမ္း = အလံျပဘုရားလမ္း (ဒဂုံ)
၁၀၂။ ေဘာင္ဒရီလမ္း = ဓမၼေစတီလမ္း (ဒဂုံ)
၁၀၃။ စတီးဝပ္လမ္း = ေမာ္ကြန္းတိုက္လမ္း (ဒဂုံ)
၁၀၄။ ဆင္းဒဝစ္လမ္း = နတ္သၽွင္ေနာင္လမ္း (ဒဂုံ)
၁၀၅။ ဆင္မဆင္လမ္း = ပန္တ်ာလမ္း (ဒဂုံ)
၁၀၆။ လင့္ခ္လမ္း = သံတမန္လမ္း (ဒဂုံ)
၁၀၇။ ထရန္စပို႔လမ္း = အာဇာနည္လမ္း (ဒဂုံ)
၁၀၈။ နယူးလင့္လမ္း = စကားဝါလမ္း (ဒဂုံ)
၁၀၉။ လင္တက္စတာလမ္း = နဝေဒးလမ္း (ဒဂုံ)
၁၁၀။ လီဒီစလမ္း = ခေရပင္လမ္း (ဒဂုံ)
၁၁၁။ ဝင္ဒါမီယာေအာက္လမ္း = ခ်င္းတြင္းလမ္း (ဒဂုံ)
၁၁၂။ ဝင္ဒါမီယာကုတ္ = ေရႊလီလမ္း (ဒဂုံ)
၁၁၃။ ဝင္ဒါမီယာဂါးဒင္း = ဥယ်ာဥ္လမ္း (ဒဂုံ)
၁၁၄။ ဝင္ဒါမီယာပတ္ခ္ = ေဇာ္ဂ်ီလမ္း (ဒဂုံ)
၁၁၅။ ဝင္ဒါမီယာကရဲဆင့္လမ္း = ပန္းဝါလမ္း (ဒဂုံ)
၁၁၆။ ကဲင့္လမ္း = စမုံလမ္း (ဒဂုံ)
၁၁၇။ ခ်ပ္ခ်္လမ္း = အိမ္ေတာ္ရာလမ္း (ဒဂုံ)
၁၁၈။ ဇဖါးရွားလမ္း = ဇီဝကလမ္း (ဒဂုံ)
၁၁၉။ ဖေရဇာလမ္း = ေတာ္ဝင္လမ္း (ဒဂုံ)
၁၂၀။ ေဖာ္ဆိုက္လမ္း = ကင္းဝန္မင္းႀကီးလမ္း (ဒဂုံ)
၁၂၁။ ဘဒ္လမ္း = ပဒုမၼာလမ္း (ဒဂုံ)
၁၂၂။ လွိုက္လမ္း = မင္းေက်ာင္းလမ္း (ဒဂုံ)
၁၂၃။ ေလာ့ဖို႔ဒ္လမ္း = စြယ္ေတာ္လမ္း (ဒဂုံ)
၁၂၄။ အီဒင္လမ္း = ဗိုလ္တေထာင္ေဈးလမ္း (ပုဇြန္ေတာင္)
၁၂၅။ ေကလမ္း = ကရမက္လမ္း (ပုဇြန္ေတာင္)
၁၂၆။ ကိတ္လမ္း = ၾကာညိဳလမ္း (ပုဇြန္ေတာင္)
၁၂၇။ ေဂ်လမ္း = နံသာျဖဴလမ္း (ပုဇြန္ေတာင္)
၁၂၈။ ေနကရြန္းလမ္း = ေနၾကာလမ္း (ပုဇြန္ေတာင္)
၁၂၉။ ပို႔ေကာ္မရွင္နာလမ္း = ေရဝန္လမ္း (ပုဇြန္ေတာင္)
၁၃၀။ ဟိဝ္လမ္း = စိန္ျခယ္လမ္း (ပုဇြန္ေတာင္)
၁၃၁။ လင္းစေဒါင္းလမ္း = ရာဇဓိရာဇ္လမ္း (ဗိုလ္တေထာင္)
၁၃၂။ ကလပ္လမ္း = ၅၅ လမ္း (ဗိုလ္တေထာင္)
၁၃၃။ တင္းပယ္လ္လမ္း = ဝတ္ေက်ာင္းလမ္း (ဗိုလ္တေထာင္)
၁၃၄။ ဒပ္ဖရင္လမ္း = စႏၵကူးလမ္း (ဗိုလ္တေထာင္)
၁၃၅။ ေမရိုးလမ္း = ေမယုလမ္း (ဗိုလ္တေထာင္)
၁၃၆။ သြန္မဆင္ ပထမရိပ္သာလမ္း = ဗိုလ္တေထာင္ လမ္းသြယ္ ၁ လမ္း (ဗိုလ္တေထာင္)
၁၃၇။ သြန္မဆင္ ဒုတိယရိပ္သာလမ္း = ဗိုလ္တေထာင္ လမ္းသြယ္ ၂ လမ္း (ဗိုလ္တေထာင္)
၁၃၈။ သြန္မဆင္ တတိယရိပ္သာလမ္း = ဗိုလ္တေထာင္ လမ္းသြယ္ ၃ လမ္း (ဗိုလ္တေထာင္)
၁၃၉။ သြန္မဆင္ စတုတၳရိပ္သာလမ္း = ဗိုလ္တေထာင္ လမ္းသြယ္ ၄ လမ္း (ဗိုလ္တေထာင္)
၁၄၀။ ဟိဇယ္ဝတ္လမ္း = ဧရာၿမိဳင္လမ္း (ဗိုလ္တေထာင္)
၁၄၁။ အဒမိမ္ဆင္လမ္း = ၅၄ လမ္း (ဗိုလ္တေထာင္)
၁၄၂။ ဂရန႔္လမ္း = ၾကာျဖဴလမ္း (ဗိုလ္တေထာင္)
၁၄၃။ ဘက္ထရီလမ္း = ဝရစိန္လမ္း (ဗိုလ္တေထာင္)
၁၄၄။ လစ္ဖိလမ္း = မီးျပလမ္း (ဗိုလ္တေထာင္)
၁၄၅။ အယ္လ္ဂ်င္လမ္း = ဧကရာဇ္လမ္း (ဗိုလ္တေထာင္)
၁၄၆။ ဘရြတ္ကင္းလမ္း = ဗိုလ္ကေလးေဈးလမ္း (ဗိုလ္တေထာင္)
၁၄၇။ စပတ္လမ္း = ဗိုလ္ေအာင္ေက်ာ္လမ္း (ဗိုလ္တေထာင္)
၁၄၈။ ကေနဒီလမ္း = ဦးေအာင္ျမတ္လမ္း (မဂၤလာေတာင္ညြန႔္)
၁၄၉။ ကင္းအက္ဒြပ္အဲဗင္းနယူး = ဗိုလ္မင္းေခါင္လမ္း (မဂၤလာေတာင္ညြန႔္)
၁၅၀။ လစ္ကင္းလံစစ္စတားလမ္း = ေဒၚသိန္းတင္လမ္း (မဂၤလာေတာင္ညြန႔္)
၁၅၁။ အီဗင္ဆင္လမ္း = ျမယာကုန္းလမ္း (မဂၤလာေတာင္ညြန႔္)
၁၅၂။ ဘိုးလိန္းလမ္း = ဗညားဒလလမ္း (မဂၤလာေတာင္ညြန႔္)
၁၅၃။ စိန္အန္ေထာ္နီလမ္း = ဦးဖိုးက်ားလမ္း (မဂၤလာေတာင္ညြန႔္)
၁၅၄။ နီကိုလ္းလမ္း = ငမိုးရိပ္လမ္း (မဂၤလာေတာင္ညြန႔္)
၁၅၅။ မတၱရီကာလမ္း = သစၥာလမ္း (မဂၤလာေတာင္ညြန႔္)
၁၅၆။ အဲရိုးလိန္းလမ္း = ေနာင္ရိုးလမ္း (မဂၤလာေတာင္ညြန႔္)
၁၅၇။ သမိုင္းလင့္ခ္လမ္း = က်ိဳက္ဝိုင္းဘုရားလမ္း (မရမ္းကုန္း)
၁၅၈။ ဒူးဘန္းလမ္း = ေမလိခလမ္း (မရမ္းကုန္း)
၁၅၉။ ယာဒီလမ္း = သလႅာဝတီလမ္း (မရမ္းကုန္း)
၁၆၀။ ကိုဟင္းလမ္း = ရြက္လွလမ္း (မရမ္းကုန္း)
၁၆၁။ ကရ္စ္ခ္လမ္း = သိဂႌလမ္း (သဃၤန္းကၽြန္း)
၁၆၂။ ခ်န္စဖို႔လမ္း = ေအာင္သီရိလမ္း (သဃၤန္းကၽြန္း)
၁၆၃။ ေစာ္လမြန္လမ္း = ဥယ်ာဥ္လမ္း (သဃၤန္းကၽြန္း)
၁၆၄။ တင္းပယ္လ္လမ္း = ေဘာဂလမ္း (သဃၤန္းကၽြန္း)
၁၆၅။ ကာပင္တိုင္လမ္း = ယုဇနလမ္း (သဃၤန္းကၽြန္း)
၁၆၆။ ပနဒီယာလမ္း = ေသာ္ကလမ္း (သဃၤန္းကၽြန္း)
၁၆၇။ ဘာတာဖီလ္းလမ္း = ႏွင္းဆီကုန္းလမ္း (သဃၤန္းကၽြန္း)
၁၆၈။ ဘတ္စ္လမ္း = မဂၤလာလမ္း (သဃၤန္းကၽြန္း)
၁၆၉။ မဟူရာဂ်ာလမ္း = မဟာၿမိဳင္လမ္း (သဃၤန္းကၽြန္း)
၁၇၀။ ရွီမူရမ္လမ္း = ေအာင္မဂၤလာလမ္း (သဃၤန္းကၽြန္း)
၁၇၁။ ရမ္းမင္းလမ္း = ယုဝလမ္း (သဃၤန္းကၽြန္း)
၁၇၂။ ဝိတိုရိယလမ္း = ရတနာလမ္း (သဃၤန္းကၽြန္း)
၁၇၃။ ဝီလ်ံလမ္း = သီတာေအးလမ္း (သဃၤန္းကၽြန္း)
၁၇၄။ ဟာဒင္လမ္း = ေအာင္သုခလမ္း (သဃၤန္းကၽြန္း)
၁၇၅။ ဟာမစ္ရွင္လမ္း = ဟသၤာတလမ္း (သဃၤန္းကၽြန္း)
၁၇၆။ အဗူးေကတဘာလမ္း = ႀကိဳးစက္႐ုံလမ္း (သဃၤန္းကၽြန္း)
၁၇၇။ အားနိုလ္းလမ္း = ျပည္ေတာ္သာလမ္း (သဃၤန္းကၽြန္း)
၁၇၈။ ေကာလိပ္လမ္း = သခင္ျမပန္းၿခံလမ္း (အလုံ)
၁၇၉။ ကူရွင္လမ္း ႏွင့္ အေနာက္လမ္း = ေအာင္ရတနာလမ္း (အလုံ)
၁၈၀။ ဆူပါပင္လမ္း = ငုဝါလမ္း (အလုံ)
၁၈၁။ ဖူးကားလမ္း = စကားစိမ္းလမ္း (အလုံ)
၁၈၂။ ဖိုက္ခ်္လမ္း = ရွမ္းလမ္း (အလုံ)
၁၈၃။ ခ်န္းမာဖီလမ္း = ႏွင္းဆီလမ္း (အလုံ)
၁၈၄။ စတားရက္လမ္း = ႏြယ္သာကီလမ္း (အလုံ)
၁၈၅။ ေနာ္မန္ေက်ာင္းလမ္း = နံ့သာလမ္း (အလုံ)
၁၈၆။ ဖြိဳင္လမ္း = ရန္ပိုင္လမ္း (အလုံ)
၁၈၇။ ဘင္တန္လမ္း = သီတာလမ္း (အလုံ)
၁၈၈။ ဆရာမတ္ႀကီးလမ္း = ေဝဘာဂီလမ္း (အလုံ)
၁၈၉။ ပိုင္းလမ္းျဖတ္လမ္း ၁ = သိႏၷီျဖတ္လမ္း ၁ လမ္း (အလုံ)
၁၉၀။ ပိုင္းလမ္းျဖတ္လမ္း ၂ = သိႏၷီျဖတ္လမ္း ၂ လမ္း (အလုံ)
၁၉၁။ ပိုင္းလမ္းျဖတ္လမ္း ၃ = သိႏၷီျဖတ္လမ္း ၃ လမ္း (အလုံ)
၁၉၂။ ဖရင္ကလင္လမ္း = သဇင္လမ္း (အလုံ)

by Myanmar Pyi Thar

Read More
Posted by စိမ့္စမ္းေရ on Saturday, March 8, 2014

ကြန္ပ်ဴတာ Passwords ေမ့လို႔ ဖြင့္လို႔မရခဲ့လွ်င္ (အားလုံးသိခြင့္ရေအာင္ ရွယ္ေပးပါ)
===============================================








ကိုယ့္ရဲ႕ကိုယ္ပို္င္ ကြန္ပ်ဴတာေလးမွာ သူမ်ားမသိေစခ်င္တဲ့ အေၾကာင္းအရာ ေလးေတြရွိလို႕ Passwords နဲ႕ပိတ္ထားကာမွ အခ်ိန္ၾကာလာ ေသာအခါ အမႈမဲ့အမွတ္မဲ့ နဲ႕ေမ့သြားတတ္ပါတယ္။ ထိုအခါ ကိုယ့္အတတ္နဲ႕
ကိုယ္ ကြိဳင္တက္ေတာ့တာပါဘဲဗ်ာ..။ ထိုအျဖစ္မ်ိဳးၾကံဳေတြ႕ေနရသူေတြအတြက္ေကာ ၊ Passwords ဖြင့္နည္း
သိခ်င္သူေတြအတြက္ နညး္လမး္ေလးမ်ားျဖစ္ႏိုင္သေလာက္ ေဖာ္ျပေပးလိုက္ရပါတယ္..။

◘◘နည္းလမ္း(၁)◘◘

ကြန္ပ်ဴတာစသံုးတဲ့အခါ သို႕မဟုတ္ ၀င္းဒိုးတင္တဲ့အခါေတြမွာ Username မျဖစ္မေနေပးခဲ့ရပါတယ္။ ထိုအခါ ကြန္ပ်ဴတာမွာ Username နဲ႕ Administrator ဆိုၿပီးအေကာင့္ႏွစ္ခုျဖစ္သြားပါတယ္။ ဥပမာ Username မွာ MgMg လို႕ေပးခဲ့ရင္ MgMg နဲ႕အတူ Administratorဆိုတဲ့အေကာင့္က ပူးတြဲပါရွိလာပါတယ္။ မိတ္ေဆြက MgMg မွာ passwords ေပးထားခဲ့တယ္
ဒါေပမယ့္ ေမ့သြားၿပီဆိုလွ်င္ ကြန္ပ်ဴတာကို Restart ခ်လိုက္ပါ။ Restart ခ်လိုက္တာနဲ႕တျပိဳင္နက္ F8 ဆိုတဲ့ Key ကိုအဆက္မျပတ္ႏွိပ္ေပးထားပါ။ ႏွိပ္ပါဟုဆိုရာတြင္ ဖိထားခိုင္းျခင္းမဟုတ္ပါ။ ထိုအခါ Safe Mode ျမင္ကြင္းကိုေရာက္ရွိသြားပါမယ္။ Safe Mode ဆိုတဲ့စာသားေနရာကုိ
Arrow Key နဲ႕ေရႊ႕ၿပီး Enter ေခါက္လိုက္ပါ။

အခ်ိန္အနည္းငယ္ေတာ့ေစာင့္ရပါမယ္။ ထိုအခါ
ကြန္ပ်ဴတာသည္ Safe Mode ျမင္ကြင္းနဲ႕ပြင့္လာပါလိမ့္မယ္။၄င္းတြင္ Administrator ႏွင့္Username ( MgMg) ကိုေတြ႕ရပါမယ္။ Username ( MgMg) သည္ passwords ေမ့ေနသူရဲ႕အေကာင့္ပါ။ယခု Administrator အေကာင့္ကိုဖြင့္လိုက္ပါ၊ Safe Mode နဲ႕၀င္ထားတာျဖစ္တဲ့အတြက္ MgMg အေကာင့္ကိုေတာ့၀င္လုိ႕ရမည္မဟုတ္ပါ။ Start> Control Panel မွ User
Accounts ( icon ) ကို ကလစ္လုပ္ဖြင့္ပါ။

User Account (box) ေပၚလာပါမယ္။ ၄င္းတြင္ "or pick an account to change" လို႕ေတြ႕ရပါမယ္။ ထိုအခါMgMg ဆိုတဲ့အေကာင့္ကို ကလစ္လုပ္လို႕ရႏိုင္ပါၿပီ။ထိုအခါေနာက္ထပ္ျမင္ကြင္း
တစ္ခုေပၚလာပါမယ္။ ၄င္းတြင္ "What do you want to change about
account လို႕ေတြ႕ရပါမယ္။ ၄င္းတြင္ "Change the password" ကိုေရြးခ်ယ္ၿပီး password အသစ္တစ္ခုေပးပါ။ အရင္စဥ္းစားလို႕မရတဲ့ password ကို ပင္ပန္းခံမစဥ္းစားပါနဲ႕.။ေမ့လိုက္ပါ
အရင္ကဇာတ္လမ္းေလး…..အဲ..ေယာင္လို႕.. တကယ္လို႕ "Remove the password" ကိုေရြးရင္ ဘာpassword မွထည့္စရာမလိုေတာ့ဘဲ ကြန္ပ်ဴတာပြင့္လာပါလိမ့္မယ္။ "Type a new Password" မွာ passwords အသစ္ထည့္ေပးပါ။ မထည့္ခ်င္လဲ ဒီအတိုင္းထားပါ။
Change password ခလုပ္ကိုႏွိပ္ပါ။ ကြန္ပ်ဴတာကို ပံုမွန္အတိုင္း Restart လုပ္ပါ။ အေကာင့္မွာ password ေတာင္းရင္လဲ ပတ္ေ၀ါ့ ေပးၿပီး၀င္ႏိုင္ ပါတယ္။ မေတာင္းရင္လဲ ဒီအတိုင္းဘဲ ပြင့္သြားပါလိမ့္မယ္။

◘◘နည္းလမ္း(၂)◘◘

ကြန္ပ်ဴတာမွာ အျခားသူတစ္ဦးဦးက၀င္လို႕ရရင္ (အျခား User ရွိရင္ သူ႕အေနနဲ႕၀င္ပါ)။ပထမနည္းအတိုင္းေဆာင္ရြက္ႏိုင္ပါတယ္။

◘◘နည္းလမ္း(၃)◘◘

ယခုနည္းတြင္ ကြန္ပ်ဴတာရဲ႕ CD Drive မွာ ၀င္းဒိုးစီဒီကိုထည့္ထားပါ။ BIOS သို႕၀င္ၿပီးFirst Boot ကို CD-ROM သို႕ေျပာင္းပါ။ ကြန္ပ်ဴတာကို ျပန္ Restart လုပ္ပါ။ ကြန္ပ်ဴတာ ျပန္ပြင့္တာနဲ႕Press any Key to boot from CD ဆိုတဲ့စာသားေပၚလာတာႏွင့္ တစ္ျပိဳင္နက္ ကီးခလုပ္တစ္ခုခုကို ႏွိပ္
လိုက္ပါ။ 


Screen ကိုေသေသခ်ာခ်ာၾကည့္ၿပီး ေပၚလာတဲ့ ညႊန္ၾကားခ်က္မ်ား အတိုင္း ေသေသခ်ာခ်ာျပဳလုပ္ပါ။ ဥပမာ - Licensing Agreement ေပၚရင္ F8 ကီးကိုႏွိပ္တာမ်ိဳးျဖစ္ပါတယ္။ မၾကာခင္ To set up Windows
XP … To repair a Windows XP..လို႕ေပၚလာရင္ (R=Repair) ကိုေရြးခ်ယ္လိုက္ပါ။ R ကီးကိုႏွိပ္ပါ။ ဆက္ၿပီးေဆာင္ရြက္မႈမ်ားကိုၾကည့္ေနပါ။ ၀င္းဒိုးစ္ reboot တစ္ခ်က္ျပန္ျဖစ္ရင္ မည့္သည့္ကီးကိုမွ် ၀င္မႏွိပ္ပါနဲ႕။
ဆိုလိုတာက " Press any Key to boot from CD" ဆိုၿပီးျပန္ေပၚရင္ ကီးခလုပ္ကိုမႏွိပ္ပါနဲ႕။ အလိုလို install လုပ္ေနပါလိမ့္မယ္။


ျမင္ကြင္းဘယ္ဘက္ ေအာက္ေျခကို သတိျပဳၾကည့္ပါ။ အဲဒီမွာ "Installing Device" progress bar ဆိုတာေပၚရင္ "Shift+F10" ကီးမ်ားကိုႏွိပ္လိုက္ပါ။ ၄င္းသည္ အဓိကျပင္ရမယ့္ ေနရာျဖစ္ပါတယ္။Command console ပြင့္လာၿပီး အဲဒီမွာျပင္ရပါ့မယ္။ "NUSRMGR.CPL" လို႕၇ိုက္ထည့္ၿပီး Enter ကီးကိုႏွိပ္ပါ။


သင့္ရဲ႕ User Account (box) ကိုျမင္ရပါမယ္။ ၄င္းတြင္ password ကိုေျပာင္းလိုကေျပာင္း.. ဖယ္လိုက ဖယ္ထုတ္ႏိုင္ပါၿပီ။ တကယ္လို႕ password အသစ္ မေပးခ်င္ရင္ "Control user-passwords2" လို႕ရိုက္ထည့္ႏိုင္
ပါတယ္။ ျမင္ကြင္းမ်ားကို ပိတ္၊ command box ကေနထြက္ၿပီး Repair လုပ္ငန္းစဥ္ကို ဆက္လုပ္ပါ။ လုပ္ငန္းအားလံုးၿပီးရင္ ကြန္ပ်ဴတာကို သံုးႏိုင္ပါၿပီ..။


ေဖ့ဘုတ္ေပၚမွ ေတြ႔သမွ်ကို  ျပန္လည္ေ၀မွ်ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

Read More
Posted by စိမ့္စမ္းေရ on Tuesday, March 4, 2014


ေက်းဇူးပါကံၾကမၼာ









အိမ္ထဲကလွမ္းအထြက္မွာ အလိုလိုေ၀့၀ဲလာတဲ့ မ်က္ရည္ဥေတြကို ကၽြန္မ မသုတ္ပဲလႊတ္ထားလိုက္ပါတယ္။ မ်က္ရည္ေတြ စိးဆင္းသြားပါေစ။ စီးဆင္းသြားပါေစ။

ေအာ္… အရာရာဟာ အရင္အတိုင္းပါပဲလားဟု တိုးညွင္းစြာေရရြတ္လိုက္ရင္းက ျပာလဲ့လဲ့ေကာင္းကင္ႀကီးကို အားကိုးတႀကီးနဲ႔ ေမာ့ၾကည့္မိလိုက္တဲ့အခါ အရာရာက မႈံ၀ါးလို႔သာေနေလသည္။

မ်က္လံုးေလးမွိတ္လို႔ ခဏေလာက္ေတာ့ ေစာင့္ၾကည့္လိုက္ရင္ျဖင့္ ၾကည္လင္ေနတဲ့ေကာင္းကင္ျပင္ႀကီးကို ကၽြန္မ ျပန္လည္ၿပီး ျမင္ေတြ႔ႏိုင္ပါၿပီ။ ဒါ့ေၾကာင့္ ေက်းဇူးပါေမေမ။
***-----***-----***-----***-----***-----***

ေလးကန္စြာေလွ်ာက္လွမ္းလာတဲ့ ကၽြန္မရဲ႕ေျခအစံုတို႔ တျဖည္းျဖည္းေႏွးလာခဲ့ေလၿပီ။ ကားေပၚကဆင္းကတည္းက ကိုယ္သြားရမယ့္ေနရာသို႔ အျမန္မေရာက္ခ်င္ခဲ့ေပ။
 ျဖစ္ႏိုင္ရင္ေနာက္ေၾကာင္းသာ ျပန္လွည့္လိုက္ခ်င္ပါတယ္။ အမိန္႕အရ အလုပ္လုပ္ေနရတဲ့ စိတ္မပါတဲ့ ဒီေျခေထာက္ေတြကိုလည္း သနားဖို႔ေကာင္းပါရဲ႕။

လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္မ်ားဆီမွ အတိတ္ရဲ႕ေျခရာတို႔ ေျပးလႊားခဲ့တဲ့ ဒီေနရာကို ကၽြန္မ ေနာက္တစ္ေက်ာ့ ျပန္မေရာက္ခ်င္ခဲ့ေပ။ ျပန္မေရာက္ရေအာင္လည္း ကၽြန္မတို႔သားအမိေတြ ေန႔မနား ညမအား ႀကိဳးစားခဲ့ရတာပါ။

 ျပန္မေတြးေတာ့ပါဘူးဟု ကိုယ့္ဘာသာစိတ္ဆံုးျဖတ္ထားေပမယ့္၊ မေတြးဘဲေရာက္လာတတ္တဲ့ အေတြးတို႔ကို ကၽြန္မ မပိုင္ခဲ့တာ သိပ္မၾကာခင္ကတည္းကပါ။

အရာရာတိုင္းေသာအေဟာင္းေတြက အေရာင္ေတာက္ပ ေနဆဲပင္။ ျမင္ဖူးသလို၊ စူးစမ္းသလို ေ၀့ၾကည့္လာတဲ့  လူေပါင္းစံုတို႔ရဲ႔ အဓိပၸါယ္ေပါင္းစံုနဲ႔ မ်က္၀န္းအစံုကို ကၽြန္မဘာသာမျပန္တတ္ခဲ့။

 “အို……ငါက အရင္လိုမွမဟုတ္တာ၊ သူတို႔အက်ဳိးတြက္ ငါလာရတာပဲ” လို႔ မိမိဘာသာအားတင္းထားေပမယ့္၊ စိတ္ရဲ႕ထြက္ေပါက္တစ္ခုျဖစ္တဲ့ ဘာသာျပန္မ်က္၀န္းမွာေတာ့ ၀မ္းနည္းရိပ္ေတြ တြဲလို႔ခိုလို႔။

အရင္ကက်င္လည္ခဲ့တဲ့ဒီရပ္ကြက္၊ ဒီလမ္း၊ အိမ္ေနရာ၊ မုန္႔ေစ်းဆိုင္ကေလးနဲ႔ လမ္းသူလမ္းသားေတြ စသည္စသည္တို႔ဘာမွ ေျပာင္းလဲျခင္းမရွိေသးေပ။ 
အသက္အရြယ္သာႀကီးလာၾကေပမယ့္ လူတစ္ခ်ဳိ႕ရဲ႕အျမင္ေတြကေတာ့ နဂိုအတိုင္းပင္။ မႈန္ကုတ္ကုတ္မ်က္၀န္းထဲမွာ အလင္းတစ္ခ်ဳိ႕တို႔ရွိၾကေလရဲ႕။ 

တစ္ခ်ဳိ႕ကလည္းကၽြန္မကို မွတ္မိၾကဟန္၊ ျမင္ဖူးၾကဟန္ျပေပမယ့္ ေခၚမလို၊ မေခၚမလို။
ေ၀းကြာခဲ့တ့ဲႏွစ္ေတြဘယ္ေလာက္မ်ားခဲ့ေပမယ့္ ႏွလံုးသားထဲစြဲထင္က်န္ေနတဲ့ ဒီေနရာ၊ ဒီပံုရိပ္ေတြကိုေတာ့ ကၽြန္မဘ၀မွာ ကမၺည္းထိုးမွတ္တမ္းတင္ထားခဲ့တာၾကာခဲ့ပါၿပီ။ မေမ့မေပ်ာက္ႏိုင္တဲ့ ေန႔ရက္တို႔က ပံုဖမ္းကားခ်ပ္တစ္ခုပမာ။ 

ငယ္ရြယ္တဲ့ကေလးဘ၀ရဲ႕ မလွမပတဲ့ ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္က အေမ့ေၾကာင့္ ေဆးေရာင္စိုခဲ့ရတာပါ။ အေမ့ေၾကာင့္ အေရာင္ေတာက္ခဲ့ရတာပါ။

ခုလည္း ဒီေနရာကို ျပန္ေရာက္လာတယ္ဆိုတာကလည္း အေမ့ေၾကာင့္၊ အေမ့ကို တျခားလူေတြ အားက်ေစခ်င္လို႔၊ “ဒါ ေအးၾကည္မသမီးလား”ဟု ေမးလာမယ့္လူေတြရဲ႕ႏႈတ္က စကားသံကို အေမ့ကိုျပန္ၾကားေစခ်င္လို႔။ အႏွစ္ ၂၀ ေက်ာ္ေလာက္ ရင္းခဲ့ရတဲ့ရက္ေတြအတြက္ လူေတြက အေမ့ကိုသိေစခ်င္လို႔ပါ။

“ ေအးၾကည္မဆိုတဲ့ မိန္းမက သားသမီးကို ဘယ္လုိေစာင့္ေရွာက္ခဲ့တယ္ဆိုတာ သူတို႔သိသြားေစရမယ္သမီး၊ စာကိုႀကိဳးစားစမ္းပါသမီးရယ္” လို႔ မၾကာခဏေျပာေျပာေနတဲ့ အေမ့ရဲ႕ဒီစကားသံတို႔ကို ကၽြန္မ၀ိုင္း၀န္းျဖည့္ဆည္းခဲ့တာေပါ့။

 အားလံုးထက္မေတာ္ေတာင္ တန္းတူျဖစ္ဖို႔ ကၽြန္မႀကိဳးစားခဲ့တာေပါ့။
“တစ္ေန႔က် ငါ့သမီးေလး အျမင့္တစ္ေနရာကို ေရာက္ေစရမယ္”လို႔ အေမ့ႀကိမ္း၀ါးသံေတြကို ကၽြန္မ ပါရမီျဖည့္ခဲ့တာေပါ့။ 

မ်က္ရည္ၾကားက အေမ့အၿပံဳးေလးေတြ အသက္၀င္လာေအာင္ ကၽြန္မႏိုင္သေလာက္ စြမ္းေဆာင္ခဲ့တာေပါ့။
ခုေတာ့ ဒီေနရာကို ေနာက္တစ္ေက်ာ့ ျပန္မလာခ်င္ေပမယ့္ အေမ့ကိုေက်းဇူးဆပ္ခ်င္တာတစ္ခုတည္းနဲ႔၊ အေမ့ စကားတစ္ခြန္းထဲနဲ႔တင္ ကၽြန္မ ေရာက္ခဲပါၿပီ။

ေဟာ၊ ေရာက္ပါၿပီ။ အိမ္ေရွ႕ေရာက္ကတည္းက ရင္းႏွီးၿပီးသားျဖစ္တဲ့ အနံ႔တစ္ခုက ကၽြန္မကို ခပ္ျပင္းျပင္း ဆီးႀကိဳလို႔။ အသက္ေအာင့္ထားေပမယ့္ အတင္းထုိး၀င္လာတဲ့ဒီအနံ႔ကို ကၽြန္မ ႏွစ္အေတာ္ၾကာ သိကၽြမ္းခဲ့ဖူးပါတယ္။

 ျပန္မေတြးခ်င္ေပမယ့္ လႊင့္ေမ်ာလာတဲ့ မီးခိုးေငြ႕ၾကားမွာ ကၽြန္မစိတ္သည္လည္း ေနာက္ေၾကာင္းတစ္ခါ လွည့္ေခ်ပါၿပီ။
***-----***-----***-----***-----***-----***-----***-----***-----

“ ေအးၾကည္၊ ဟဲ့ေအးၾကည္၊ ညည္းႏွယ္ေအ၊ အလုပ္လုပ္ရင္း ငိုက္ေနရသလား၊ ဟိုမွာ ဟင္းရည္အိုးကို သြားေမႊေခ်ဦး”
“ မငိုက္ပါဦးေဒၚေဒၚရဲ႕”
“ညည္းေျပာလိုက္ရင္ ဆင္ေျခေတြခ်ည္းပဲ”

ေအးၾကည္ဘာမွထပ္မေျပာႏိုင္ပါ။ အိမ္ေရွ႕ကိုေရာက္သြားၿပီျဖစ္တဲ့ ေဒၚေဒၚျမကို ဘယ္လိုစကားလံုးေတြနဲ႔ ျပန္ေျပာႏိုင္ပါ့မလဲ၊ ေနရာတကာ ေမာက္ေမာက္မာမာေျပာတတ္တဲ့ ေဒၚေဒၚျမဆီမွာအလုပ္လုပ္လာတာ ၾကာလွေခ်ၿပီ။ 

အိမ္ထဲကအိမ္ျပင္မထြက္ရဘဲ မနက္ ၄ နာရီေလာက္ကတည္းက တစ္ေနကုန္ မနားတမ္းလုပ္ရတဲ့ ဒီအလုပ္ကို ေအးၾကည္လုပ္လာခဲ့တာ သမီးေလးပင္ 10 ႏွစ္ေရာက္ခဲ့ၿပီ။ 

လူၾကားသူၾကားဆုိ သိပ္ေျပာခ်င္ဆိုခ်င္တဲ့ ေဒၚေဒၚျမရဲ႕စ႐ိုက္ကိုလည္း ဒီကုိေရာက္ၿပီးသိပ္မၾကာခင္မွာ ေအးၾကည္ သိခဲ့ရပါတယ္။

ခင္ပြန္းသည္ဆံုးၿပီး သမီးကေလးငယ္ငယ္နဲ႔ ေယာင္ခ်ာခ်ာျဖစ္ေနတဲ့ ေအးၾကည္ကို မုန္႔ဟင္းခါးဆိုင္မွာလူလိုလို႔ နယ္ဘက္ကို လူလာရွာတဲ့ ေဒၚေဒၚျမက စတင္ေခၚခဲ့တာ။

“ရန္ကုန္ကိုလိုက္ခဲ့ပါလားေအ၊ ညည္းက ေတာသူဆိုေတာ့ လုပ္ႏိုင္ပါတယ္၊ အိမ္ကေစ်းေရာင္းတာကို နည္းနည္းပါးပါး၀ိုင္းကူေပါ့၊ ကေလးတြက္လည္း မုန္႔ဖိုးေပးဦးမွာပါ ငါက၊ ကေလးကိုလည္း ဟိုမွာေက်ာင္းထားေပါ့” 
လို႔ဆိုလာတာနဲ႔ သမီးေလး ေက်ာင္းေကာင္းတက္ရေအာင္ဆိုတဲ့ စိတ္တစ္ခုတည္းနဲ႔ ေအးၾကည္ ရန္ကုန္ကိုလိုက္လာခဲ့တာ။

မရင္းႏွီးေသးတ့ဲေနရာကို အတင္းပဲရင္းႏွီးေအာင္ေနထိုင္ရင္းက ခုဆို မုန္႔ဟင္းခါးအုိးေတာင္ ေအးၾကည္လက္ရာျဖစ္ေနခဲ့ၿပီ။ ဆီသတ္၊ ေရအခ်ိန္အဆ၊ စသည္စသည္ေတြကို ေအးၾကည္ပဲအကုန္စီမံေနခဲ့ရၿပီ။

အရင္ကေတာ့ “ေဒၚျမ” မုန္႔ဟင္းခါးေပါ့။ အလုပ္သမား 17 ေယာက္ေလာက္ရွိခဲ့ေပမယ့္ ခုေတာ့ ေအးၾကည္နဲ႔ ေနာက္ထပ္ ေကာင္မေလး ၅ ေယာက္ေလာက္သာ။

“ညည္းက ကေလးနဲ႔ဆိုေတာ့ ၂ ေယာက္စာ ပိုလုပ္ေပါ့ေအ”
ခပ္ေထ့ေထ့စကားေတြလည္းၾကားရတာ မၾကာခဏပါပဲ။ အရင္က ကေလးမေလးေတြ ၅ ေယာက္ေလာက္၀ိုင္းကူရတဲ့ ဒီအလုပ္ကို ခု ေအးၾကည္ တစ္ေယာက္တည္းလုပ္ေပးေနရတာပါ ေဒၚေဒၚရယ္လို႔၊ ေအးၾကည္ႏႈတ္က မထြက္ရဲပါဘူး။

တစ္ေနကုန္ေရာင္းတဲ့ဆိုင္ဆိုေတာ့လည္း တစ္ေနကုန္လုပ္ရသည္သာ။ ဟင္းနံ႔တို႔နဲ႔ အနံ႔စြဲေနတဲ့ ေအးၾကည္တစ္ကိုယ္လံုးက ေျပာင္ေျပာင္ေရာင္ေရာင္ပင္မရွိ။ ေပးတဲ့လစာေလးက သမီးေလးေက်ာင္းစားရိတ္ေလာက္႐ံုသာ။ 

ေျပာေတာ့ မုိးလားကဲလားနဲ႔ တစ္ကယ္တန္းက်ေတာ့ ေလာက္ငွေအာင္ပင္ မနည္းေခၽြတာေနရသည္။ ေနစရာေပး၊ အစားေၾကြး ဆိုၿပီး လုပ္ေနခဲ့ရတာ။
ဒါေပမယ့္ ေအးၾကည္တို႔က အၿပံဳးမပ်က္ပါဘူး။ 
 
ဘယ္ေလာက္ပဲပင္ပန္းပင္ပန္း ေက်ာင္းမွာၿပံဳးေပ်ာ္ေနတဲ့သမီးေလးမ်က္ႏွာကို ျမင္လိုက္ရရင္ပဲ
 ေအးၾကည္တို႔ဘ၀ ေနေပ်ာ္ပါၿပီ။
“သႏၲာ၊ ဒီဘက္ကို နဲနဲၾကည့္လိုက္ဦးေနာ္၊ အမ သမီးေလးေက်ာင္းသြားဖို႔ လုပ္ေပးလိုက္ဦးမယ္”
“ ဟုတ္အမ သြား၊ သြား”

မနက္ကတည္းက ထည့္ထားတဲ့ သမီးေလးႀကိဳက္တဲ့မုန္႔ဟင္းခါးဗူးေလးကို လက္ကကိုင္လို႔ အိမ္ေဘးနားက အခန္းေလးဆီသို႔ ထြက္လာခဲ့ပါတယ္။ 

အိပ္ရာကႏိုးေနတဲ့သမီးငယ္ကို ေက်ာင္သြားဖို႔ျပင္ဆင္ေပးခဲ့ၿပီး ကိုယ္ကေတာ့ နဂိုေနရာ မီးဖိုေခ်ာင္သို႔သာ။
အိမ္နဲ႔ေက်ာင္းနဲ႔ကနီးလို႔ေတာ္ပါေသးတယ္။ ၿမိဳ႕မွာဆင္းရဲတယ္ဆိုေပမယ့္ ကိုယ့္နယ္ဘက္ထက္ေတာ့ အဆေပါင္းမ်ားစြာသာပါ ေသးတယ္။ ေက်ာင္း၀တ္စံုတူညီေလးေတြနဲ႔ သမီးေလးတို႔လို ရြယ္တူေတြ သြားလာေနၾကတာျမင္ေတာ့ ကၽြန္မရင္ထဲ ဘယ္ေလာက္ထိပီတိျဖစ္သလဲဆိုတာ ရြာက လူေတြကိုျပန္ေျပာျပခ်င္ပါရဲ႕။
***-----***-----***-----***-----***-----***-----***-----***-----

“ ဘာ၊ ဘာေျပာတယ္ေအးၾကည္၊ လစာတိုးေပးဖို႔ဟုတ္လား၊ လံုး၀မတိုးေပးႏိုင္ဘူး၊ ရာရာစစေအ၊ ညည္းမလုပ္ႏိုင္ရင္ တျခားအလုပ္သြားလုပ္”

“ အဲ့လိုေတာ့မေျပာပါနဲ႔ ေဒၚေဒၚျမရယ္။ ကၽြန္မ ဒီကိုေရာက္လာကတည္းက ေဒၚေဒၚျမကို အားလံုးလုပ္ေပးခဲ့တာ ဘယ္ေလာက္ ၾကာခဲ့ၿပီလဲ။ ခုကလည္းအမ်ားႀကီးမဟုတ္ပါဘူး။ ေနာက္ႏွစ္ဆို သမီးေလးကအတန္းႀကီးလာလို႔ပါ။”

“ ဘာ အတန္းႀကီးလာတာလဲ၊ ဒီႏွစ္ၿပီးရင္ ငါကေက်ာင္းမအပ္ေပးႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ဆိုင္မွာပဲခိုင္းမယ္လို႔ စီစဥ္ထားတာ။ ႏွစ္ေယာက္စာလုပ္အားခ ငါေပးမွာေပါ့ေအ၊ ညည္းတို႔ပိုအဆင္ေျပတာေပါ့”

“ ဟင္………..”

ၾကားလိုက္ရတဲ့စကားက စကားလံုးမ်ားမွ ဟုတ္ပါေလစ၊ ကၽြန္မနားကိုေတာင္ ကၽြန္မမယံုႏိုင္ခဲ့ဘူး။ 

“ ေျပာတတ္လိုက္တာ၊ ေျပာတတ္လိုက္တာ……..”လို႔ ကၽြန္မ စိတ္ထဲကပဲ ေရရြတ္မိပါေတာ့တယ္။

ဒါ သေဘာထားႀကီးတယ္တဲ့လား၊ အမ်ားအျမင္မွာေတာ့ ကယ္တင္ရွင္ဆိုတဲ့ ဂုဏ္ပုဒ္နဲ႔ လူလုပ္ေနတဲ့သူရဲ႕စကားလား၊ မ်က္ႏွာဟိုဘက္လွည့္လို႔ ခပ္ေပါ့ေပါ့ေျပာခ်လိုက္တဲ့ ေဒၚေဒၚျမရဲ႕စိတ္ဓါတ္ကို ကၽြန္မ အံ့ၾသမိပါရဲ႕၊ ကၽြန္မက မိခင္ တစ္ေယာက္ ဆိုတာကိုေကာ ေဒၚေဒၚျမသတိထားမိရဲ႕လား။ 

သားအမိႏွစ္ေယာက္လံုး သူမ်ားအိမ္မွာအလုပ္လုပ္ရမယ္တဲ့။ ဟုတ္လား၊ မလုပ္ႏိုင္ဘူး၊ ကၽြန္မလံုး၀မလုပ္ႏိုင္ဘူး။
ေနာက္ထပ္ဆက္ေျပာတဲ့စကားသံတို႔ ကၽြန္မ၊ မၾကားလိုေတာ့ပါ။ “ ညည္းစဥ္းစားဦးေပါ့……တဲ့…..” 

ဟုတ္တယ္၊ ကၽြန္မ စဥ္းစားရမယ္။
***-----***-----***-----***-----***-----***-----***-----***-----

“ ေအးၾကည္၊ ဒီေန႔ဟင္းရည္က ငံလွေခ်လား၊ ညည္းအလုပ္ကို စိတ္မပါေတာ့ဘူးလား၊ မလုပ္ခ်င္ရင္ တစ္ခါတည္းေျပာေနာ္”

“ မဟုတ္ပါဘူး ေဒၚေဒၚျမရယ္ ပံုမွန္ပါပဲ၊ ကၽြန္မ ေသခ်ာလုပ္ထားတာပါ။”

“ လုပ္ပံု ကိုင္ပံုေတြက ဟုတ္ကိုမဟုတ္ဘူး၊ ငါမေျပာခ်င္လိ႔ုၾကည့္ေနတာၾကာၿပီေနာ္။ ေအး…….ထမင္း၀လို႔ေတာ့ အာမခံနဲ႔ ငါကေတာ့ ေျပာစရာရွိျပတ္ျပတ္ပဲ ဘာမွသံေယာဇဥ္တြယ္စရာမရွိဘူး။”

“ ေဒၚေဒၚျမ ၊
ကၽြန္မကိုအဲ့လိုမေျပာပါနဲ႔။ တျခားစကားလံုးနဲ႔ႀကိဳက္သလိုေျပာပါ။ ကၽြန္မကလည္း ေဒၚေဒၚျမတို႔ကို ကိုယ့္ေက်းဇူးရွင္လို႔ သေဘာထားလို႔ ဒီအေျခအေနထိ လုပ္ေပးခဲ့တာ။ ကိုယ့္ရပ္ကိုယ့္ရြာမွာလည္း ထမင္းတစ္လုပ္ေတာ့ ၀ေအာင္ စားလို႔ရပါတယ္..”

“ ေအး…စားႏိုင္ရင္ သြားစား၊ ဒီမွာေတာ့လာၿပီး အသံက်ယ္မေနနဲ႔၊ ေတာ္ၿပီေအ၊ ညည္းမ်က္ႏွာကိုလည္း ငါမျမင္ခ်င္ေတာ့ဘူး ညည္းတို႔အျမန္ဆံုးသာျပန္ၾက.”

အေမနဲ႔ ဖြားျမတို႔ေျပာေနသံကို အဲဒိေန႔က ကၽြန္မေသခ်ာၾကားလို္က္ရတယ္။ ေက်ာင္းကျပန္လာၿပီး လြယ္အိတ္ေလးလြယ္လို႔ အေမအလုပ္လုပ္ေနတဲ့ မီးဖိုေခ်ာင္ဘက္က ေထာင့္ေလးတစ္ေထာင့္မွာ ကပ္ေနတဲ့ ကၽြန္မကို ႀကီးႀကီးျမ မျမင္ခဲ့ဘူး။

မ်က္ရည္ေတြနဲ႔ေျပးထြက္လာတဲ့အေမ့ကို ကၽြန္မေျပးဖက္လိုက္ေတာ့ ကၽြန္မမ်က္လံုးအိမ္မွာလည္း မ်က္ရည္ေတြနဲ႔ပါလား။ အဲဒိတုန္းက ကၽြန္မ အသက္ ၁၀ ႏွစ္။
***-----***-----***-----***-----***-----***-----***-----***-----

ဒီလိုနဲ႔ ကၽြန္မတို႔ဘ၀ေတြတိုးတက္ဖို႔ႀကိဳးစားခဲ့ၾကတယ္။ အေမ့ကိုခ်စ္ခင္တဲ့အန္တီတစ္ေယာက္အိမ္မွာ ကၽြန္မတို႔ လအတန္ၾကာ ေနခဲ့ရတယ္။ ႀကံဳေတြ႔လာတဲ့မ်က္ႏွာေပါင္းစံုကို အၿမဲပဲေမာ့ၾကည့္ခဲ့ရတယ္။ 

ရပ္ကြက္တစ္ခုၿပီးတစ္ခုေျပာင္းသြားတိုင္း ကၽြန္မရဲ႕ေက်ာင္းပညာေရးလည္း တျဖည္းျဖည္းျမင့္လာခဲ့ရတယ္။ ဘ၀ကိုရင္ဆိုင္ခဲ့တဲ့ အေမက ရြာကိုမျပန္ခဲ့ပါ။ အႏွိမ္ခံဘ၀ရဲအက်ဳိးရလဒ္ကို အသံုးခ်ရင္းက မုန္႔ဟင္းခါးဆိုင္ေလးတစ္ခုဖြင့္ႏိုင္ခဲ့တယ္။ အေမ့ရဲ႕ဦးေဆာင္မႈေအာက္မွာ ကၽြန္မတို႔ဘ၀ကို အဆင့္ျမင့္သထက္ျမင့္ေအာင္ ႀကိဳးစားေနထိုင္ခဲ့ၾကတယ္။

ခုေတာ့ ကၽြန္မဆီကို တန္းတန္းမတ္မတ္ေရာက္လာတဲ့ ဒီအခြင့္အေရးကို ကၽြန္မလက္မခံခ်င္ေပမယ့္ ေက်နပ္စြာနဲ႔ပဲ ယူခဲ့ရၿပီ။ 

ေတြးလက္စ အေတြးေတြအဆံုးမွာေတာ့ ခပ္ပါးပါးမီးခိုးေငြ႕ေတြက ေလႏွင္ရာသို႔လြင့္ေမ်ာသြားၾကသလို ကၽြန္မလည္း ကံၾကမၼာရဲ႕ ဦးေဆာင္ရာသို႔ အလိုက္သင့္လုိက္ပါရင္းက ၿခံတံခါးပိတ္ထားတဲ့ အိမ္ထဲသို႔ အသာကဲၾကည့္လိုက္ရင္း လူေခၚေခါင္းေလာင္း ေလးကို ႏွိပ္လိုက္ပါတယ္။

တံခါးလာဖြင့္ေပးတဲ့ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္က 
“ဟို၊ တိုးတိုးကို စာလာသင္မယ့္ ကြန္ပ်ဴတာဆရာမလားမသိဘူး”

ေခါင္းညွိပ္လို႔အေျဖေပးလိုက္ရင္းက ေကာင္မေလးဦးေဆာင္ေခၚသြားတဲ့ေနာက္ကို လိုက္သြားခဲ့ရပါတယ္။

 ေန႔ရက္ေပါင္းမ်ားစြာ ျဖတ္ေလွ်ာက္ခဲ့ဖူးတဲ့ အေနအထားအားလံုး နဂိုအတိုင္းပင္၊ အိမ္ေအာက္ထပ္ေနာက္ေဖးဘက္မွာ မုန္႔ဟင္းခါးခ်က္တဲ့မီးဖိုေခ်ာင္၊ မီးခိုးမႈိင္းေတြနဲ႔ျပည့္ေနတဲ့ အဲဒီမီးဖိုေခ်ာင္ထဲမွာ ကၽြန္မအေမ အလုပ္လုပ္ခဲ့ရတာပါလားလို႔ အေမ့ကိုျပန္ျမင္ေယာင္လုိက္ရင္းက ကၽြန္မေျခလွမ္းေတြက အိမ္အေပၚထပ္ဆီသို႔သာ။ 

မီးဖိုေခ်ာင္ေလးရဲ႕ေရွ႕မွာ အိမ္အပၚထပ္ဆီသို႔တက္တဲ့ေလွကား၊ ေနခ့ဲရတဲ့ႏွစ္အမ်ားႀကီးမွာ တစ္ေခါက္မွေတာင္ မေရာက္ဖူးလိုက္တဲ့ အေပၚထပ္ဆီသို႔ ခုေတာ့ ကၽြန္မေရာက္ခဲ့ေလၿပီ။

“ ဆရာမ၊ လာလာ ဒီကိုလာပါ၊ ဒီမွာထိုင္ပါ။ ေအးေအးေရ..ဆရာမတြက္ တစ္ခုခု လုပ္ခဲ့ပါဦး”

ဇရာအိုေနေပမယ့္ ေလသံမေပ်ာက္ေသးတဲ့ ႀကီးႀကီးျမကို ကၽြန္မမွတ္မိပါေသးတယ္။ အိမ္ကိုေတာ့ ႀကီးျမရဲ႕သမီးတစ္ေယာက္က ဦးစီးေနပံုပါ။ ၂ တန္း၊ ၃ တန္းအရြယ္ ေျမးႏွစ္ေယာက္အတြက္ သူမ်ားတန္းတူျဖစ္ေစခ်င္တဲ့စိတ္နဲ႔ ဘယ္ကဘယ္လိုအဆက္ အသြယ္ရသြားမွန္းမသိတဲ့ ႀကီးျမက ကၽြန္မရဲ႕ဆရာမမွတစ္ဆင့္ အဆက္အသြယ္ရကာ အိမ္လိုက္သင္ေပးဖို႔ျဖစ္လာခဲ့ေလၿပီ။ 

လူနာမည္၊ အိမ္လိပ္စာေျပာလိုက္တာနဲ႔ မမွတ္မိႏိုင္စရာမရွိတ့ဲဒီေနရာကို တစ္ကယ္ေတာ့ကၽြန္မ ျပန္မလာခ်င္ခဲ့ေပ။

ထူးဆန္းစြာတိုက္ဆို္င္လာတဲ့ ဒီကံၾကမၼာကို ကၽြန္မေကာ၊ အေမေကာ အံ့ၾသလို႔သာ။“ အခ်ိန္နဲ႔လစာကိုညွိၾကည့္ပါဦး” လို႔ဆိုလာတဲ့ ဆရာမရဲ႕စကားကိုလက္ခံလိုက္ရျခင္းသာ။

“ ဒါနဲ႔ ဆရာမက အရင္က ဒီရပ္ကြက္မွာ ေနဖူးခဲ့တာဆို၊ ဘယ္လမ္းမွာမ်ားတုန္း၊ အဖြားက သိပ္ခ်င္လို႔ေမးၾကည့္တာပါ၊ ကိုယ့္ရပ္ကြက္သားခ်င္းဆိုေတာ့ ေဆြလိုမ်ဳိးလိုေပါ့ မဟုတ္ဘူးလား”

“ ဟုတ္ကဲ့ပါအဖြား၊ ဒီလမ္းမွာပဲေနဖူးခဲ့တာပါ။ ဒါေပမယ့္ သမီးအသက္ ၁၀ ႏွစ္အထိပဲ ေနခဲ့တာပါ”

“ ေဟ……….၊ ဟုတ္လား၊ ဘယ္သူ႔သမီးမ်ားတုန္း၊ ေနစမ္းပါဦး ငါ ငယ္႐ုပ္ကို မနည္းဖမ္းေနရတယ္”

ဖြားျမနဲ႔စကားေျပာေနရင္းက အနည္းငယ္တုန္ရင္လာတဲ့ အသံကို ကၽြန္မမနည္းထိန္းေနရပါၿပီ။ ငယ္ငယ္ကတည္းက မ်က္ႏွာကိုေတာင္ ေစ့ေစ့မၾကည့္ရဲခဲ့တဲ့ ဒီ႐ို္က္ပုတ္ခ်က္ေတြက ခုခ်ိန္ထိအက်ဳိးသက္ေရာက္ဆဲပါလား။ 

“ ဒါနဲ႔အဖြား၊ သမီးခုလာတာ အခ်န္ညွိမလို႔ပါ။ ကေလးေတြရဲ႕ေက်ာင္းခ်ိန္နဲ႔သမီးရဲ႕အားခ်ိန္ အဆင္ေျပမေျပနဲ႔ စာသင္မယ့္ရက္နဲ႔ လစာနဲ႔ညွိဖို႔လာခဲ့တာပါ။ သမီးကို ကေလးေတြအားမ့ဲရက္ကေလးေျပာပါဦးေနာ္”
ႀကီးႀကီးျမရဲ႕သမိးျဖစ္သူက ကေလးေတြရဲ႕အခ်ိန္စာရင္းစာရြက္ကို ကိုင္ၿပီးထြက္လာခ်ိန္မွာေတာ့………………………………………

“ ဟုတ္ပါတယ္ အန္တီ၊ သမီးက ေဒၚေအးၾကည္ရဲ႕သမီးပါ။ ဒီအိမ္မွာေနဖူးခဲ့၊ အလုပ္လုပ္ဖူးခဲ့တဲ့ ေဒၚေအးၾကည္ရဲ႕သမီးပါ”

မေသခ်ာမွာစိုးသည့္အလား ထပ္ကာထပ္ကာျပန္ေျဖလိုက္တဲ့ ကၽြန္မရဲ႕အသံအဆံုးမွာေတာ့ ႀကီးႀကီးျမေကာ သူ႔သမီးပါ အံ့ၾသဟန္ျပလိုက္တဲ့အတြက္ ကၽြန္မ ေက်နပ္ပါၿပီ။ တစ္ခ်ိန္က ေအးၾကည္မကို မ်က္လံုးထဲျမင္ေယာင္လို႔ ေရွ႕မွာျမင္ေနရတဲ့ ကေလးေတြကို စာသင္ဖို႔ျငင္းဆိုတာခံလိုက္ရတဲ့ သမီးျဖစ္သူတို႔ရဲ႕ အေျခအေနေတြကို အေကာင္းဆုံးသံုးသပ္ တတ္ပါေစဟုသာ။

“ ကေလးေတြကို စာမသင္ေပးနိုင္လိ႔ုတစ္ကယ္ပဲ စိတ္မေကာင္းပါဘူးအန္တီ၊ တျခားဆရာမတစ္ေယာက္ကို သမီးေျပာေပးပါ့မယ္။ ကေလးေတြအားတဲ့အခ်ိန္က သမီးနဲ႔မကိိုက္လို႔ပါ။ သြားပါဦးမယ္ေနာ္။ အေမေမွ်ာ္ေနမွာစိုးလို႔ပါ”

အိမ္ထဲကလွမ္းအထြက္မွာ အလိုလုိေ၀့၀ဲလာတဲ့ မ်က္ရည္ဥေတြကို ကၽြန္မ မသုတ္ဘဲလႊတ္ထားလိုက္ပါတယ္။ တစ္စက္စက္နဲ႔ က်လာတဲ့မ်က္ရည္ေတြက ခပ္ေႏြးေႏြးပါလားလို႔ု ေက်နပ္လိုက္ရင္းက ဒီပူေႏြးေႏြးမ်က္ရည္ေတြနဲ႔ ကၽြန္မ မရင္းႏွီးခဲ့ရတာ အေတာ္ၾကာခဲ့ၿပီမလား။

အလုပ္အျပန္ကို၀င္ၾကည့္လိုက္မယ္ဟု အေမ့ကိုကတိေပးခဲ့တဲ့တိုင္း ကၽြန္ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ခဲ့ၿပီမို႔ အေမ ကၽြန္မကို အျပစ္ေတာ့ မတင္ေလာက္ပါဘူးဟုသာ……..။

ေန႔ရက္ေတြကဘယ္ေလာက္ပဲသစ္လြင္ေတာက္ပလာခဲ့ေပမယ့္ မႈန္ျပျပအတိတ္ေလးကေတာ့ စိတ္ရဲ႕တစ္ေနရာမွာ က်န္ရွိေနဆဲပါ။

အရာရာဟာ အရင္အတိုင္းပါပဲလားလို႔ တိုးညွင္းစြာေရရြတ္လိုက္ရင္းက ျပာလဲ့လဲ့ေကာင္းကင္ႀကီးကို အားကိုးတႀကီးနဲ႔ ေမာ့ၾကည့္ မိလိုက္တဲ့အခါ မ်က္ရည္ပူေတြေၾကာင့္ အရာရာဟာ မႈံ၀ါးလို႔သာေနေလသည္။
မ်က္လံုးကေလးမွိတ္လို႔ ခဏေလာက္ေတာ့ ေစာင့္ၾကည့္လိုက္ရင္ျဖင့္ ၾကည္လင္ေနတဲ့ေကာင္းကင္ျပင္ႀကီးကို ကၽြန္မ ျပန္လည္ၿပီး ျမင္ေတြ႔ႏိုင္ပါၿပီ။ ဒါ့ေၾကာင့္ ေက်းဇူးပါ။ အရာအားလံုးအတြက္ ေက်းဇူးပါ ကံၾကမၼာ။

သူဇာေလး(စိမ့္စမ္းေရ)
***-----***-----***-----***-----***-----***-----***-----***-----



















Read More
Posted by စိမ့္စမ္းေရ on Monday, March 3, 2014

ေလးဆူဓါတ္ပံု ေရႊတီဂံု

ေလးဆူဓါတ္ပံု ေရႊတီဂံု

My Blog List

  • သင္ခန္းစာ ~ (သအို) - 1.လြတ္လမ္း 2.အားလံုးယူလိုက္ပါ 3.သင္ခန္းစာ 4.မင္းေလးရွိမွျပည့္စံုမယ္ 5.ငါခ်စ္ေသာသူ 6.တစ္ခုခု 7.ျခြင္းခ်က္ 8.ငါ့ဘ၀အတြက္မင္း 9.အခ်စ္နဲ႔ေ၀းရပ္ 10.ၿမိဳသိပ္ျခင္း 1...
    1 year ago

ပီတိစကား မွာၾကားသြား